Και σήμερα ξημέρωσε η τριακοστή πρώτη μέρα του Αυγούστου, που θα πει ότι φτάσαμε στην τελευταία μέρα του καλοκαιριού. Όλα αυτά βέβαια σε ημερολογιακή λογική, το αν τελείωσε το καλοκαίρι ή όχι είναι άλλο πράγμα. Ωστόσο, τελείωσαν οι άδειες, σχεδόν για όλους. Άσε που ξεκινάει σε λίγο και το μαρτύριο των σχολείων, με θερμοκρασίες σαν κι αυτές του Σεπτεμβρίου, ευτυχώς πλέον όχι για μένα. Όλο αυτό θα μπορούσα να το περιγράψω με μια φράση.

Τα κεφάλια μέσα

Με λίγα λόγια, μιας κι η διάθεση αρχίζει να αλλάζει σε φθινοπωρινή, νομίζω είναι ώρα και για τη στήλη μας να περάσει σε θέματα τεχνικής φύσεως, και σίγουρα κάποια στιγμή θα επανέλθουμε σε πιο ανάλαφρα θέματα.

Για να γίνουν όλα αυτά όμως, καλό θα ήταν να πίνουμε και κάτι. Ας βάλω λίγο δωδεκάρι Tamdhu και ξεκινάω.

Τύρφη

Φτάνουμε στο τέλος του καλοκαιριού, με τον Αύγουστο να καίει ακόμη τις ασφάλτους και να σκάει όσους τζίτζικες έχουν απομείνει άσκαστοι. Είμαστε στη μετάβαση δύο εποχών, αφήνοντας πίσω μας τα νησιά και την ξεκούραση και βάζοντας ξανά τα κεφάλια μέσα, παίρνοντας μια βαθιά ανάσα για το βουνό εργασιών που θα χρειαστεί να συμμαζευτούν. Αν αυτή η εποχή ανταποκρινόταν σε μια κατηγορία κρασιών, θα ήταν σίγουρα το Ξινόμαυρο σε ροζέ οινοποίηση. Γιατί; Καταρχάς, ελάτε να μην ενσωματώσουμε το ροζέ από αυτή τη βασίλισσα ποικιλία στα υπόλοιπα ροζέ. Σοβαρή, στιβαρή, χωρίς φρου-φρου κι αρώματα, κολόνιες και παρατράγουδα, υπάρχει ακριβώς σε αυτόν τον κόσμο για να μας δείχνει τι πάει να πει γαστρονομικό ροζέ. Ναι μεν ροζέ, ναι μεν δροσερό, ναι μεν κατάλληλο για να μας ξυπνήσει λίγο από τους καλοκαιρινούς έρωτες και να μας κάνει και πάλι σοβαρούς ανθρώπους.

Με το θερμόμετρο έξω να γράφει 38 βαθμούς Κελσίου, και περιμένοντας τα παρατεταμένα σαραντάρια των επόμενων ημερών, και καθώς το ημερολόγιο γράφει ακόμη 20 Αυγούστου, δε νομίζω ότι είναι κατάλληλη στιγμή για κάποιο βαρύ και δύσπεπτο, τεχνικής φύσεως, κείμενο. Αντιθέτως, νομίζω πως πρέπει να πάω σε κάτι πιο ανάλαφρο. Ας ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά στα

Νέα της αγοράς