Κυριάκος Κοντογιώργης

Καιρό είχαμε να κάνουμε αφιέρωμα και θα επανέλθουμε σε αυτή την υποενότητα της στήλης, με πολύ μεγάλο όνομα. Στο μεταξύ, καθώς πληκτρολογώ, κι ενώ βρίσκομαι στο σπίτι, περνάει δίπλα μου ο μικρός μου γιος, κι αφού με ρωτάει τι γράφω, με προτρέπει να βάλω την τεχνητή νοημοσύνη να κάνει τη δουλειά για λογαριασμό μου. Και σκέφτομαι το εξής: τη μέρα που θα κάνω τέτοιο πράγμα, όσοι με αγαπάνε, πρέπει να με κρεμάσουν. Τέλεια. 

Θα ειναι η πρωτη φορα μετα απο σχεδον 600 αρθρα που ειχαμε τη χαρα να γραψουμε εδω στο HOW, που δε θα υπαρχει καποιο link που να παραπεμπει σε καποιο απο τα προιοντα του καταλογου μας, μιας και θελω το σημερινο whisky να ειναι ο απολυτος πρωταγωνιστης.

Κι αφου θα μιλησουμε για καποιο συγκεκριμενο whisky, γιατι ο τιτλος δεν ειναι τετοιος που να μιλαει για την πρωτη ελληνικη εμφιαλωση single malt whisky? Διοτι το πρωτο που εγω βλεπω πισω απο καθε whisky, ειναι η δουλεια που υπαρχει πισω απο αυτο, και κυριως οι ανθρωποι, κι αυτους μεσω του τιτλου θελω να βαλω σε πρωτο πλανο.

Οπως θα καταλαβατε, οσοι ακομη δε το γνωριζετε, εχουμε πλεον και επισημως το πρωτο ελληνικο single malt whisky

Σημερα επανερχομαστε σε πολυ αγαπημενη ενοτητα αυτης της στηλης. Θα μιλησουμε με ακομη ενα απο τα σημαντικοτερα Whisky Faces της χωρας μας, κι ως συνηθως θα πω πρωτα μερικα λογια για να σας βαλω στο κλιμα.

Σκεφτομαι ποσοι ναοι του whisky υπαρχουν στην Ελλαδα και δε βρισκω πολλους. Μετραω δυο, αντε και τρεις στην Αθηνα, ενα στη Θεσσαλονικη, ενα στην Καλαματα, ενα στον Αγιο Γεωργιο Βοιωτιας. Υπαρχει ομως κι ενας ακομη στο Καρπενησι.Μαζι μας σημερα ο ιδιοκτητης και ψυχη του Οναρ Μπαρ

Πανος Γαλανος

Τελείωσαν και τα Χριστούγεννα, πάνε κι οι Πρωτοχρονιές· μπαίνουμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Μετά από αυτόν τον τεράστιο πρόλογο, πάμε να δούμε…

Τα νέα της αγοράς

Νομίζω τσίμπησαν λίγο οι τιμές. Φυσικά, ουδόλως έχει να κάνει με την εορταστική περίοδο — απλώς έτυχε. Μένει να δούμε αν θα πάμε σε κάποια σταθερή άνοδο, έστω και μικρή, ή αν παραμένουμε σε περίοδο ύφεσης, όπως συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό. Να βάλω κάτι να πίνω και ξεκινάω. Λίγο δωδεκάρι Glengoyne φαντάζει πολύ καλό για την ώρα. Αργότερα θα δούμε.

Καταρχάς, θα ξεκινήσω με τις ευχές. Εύχομαι, λοιπόν, σε όλους τους αναγνώστες υγεία, επιτυχίες και, όσο το δυνατό, περισσότερες ευτυχισμένες στιγμές για τον χρόνο που έρχεται.

Περνώντας στο σημερινό θέμα, θα ήθελα να πω ότι απόψε θα ασχοληθούμε με έναν πραγματικό θρύλο της βιομηχανίας του whisky της Σκωτίας — αλλά και ολόκληρου του κόσμου, θα έλεγα. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουμε ένα τέτοιου είδους αφιέρωμα: ήταν πρώτα ο David Stewart και έπειτα ο Richard Paterson που πρωταγωνίστησαν σε αντίστοιχα αφιερώματα, ως master distillers σε Balvenie και Dalmore αντίστοιχα.

Σήμερα θα μιλήσουμε για μία ακόμη «παλιοσειρά» — λίγο λιγότερο, βέβαια, από πλευράς προϋπηρεσίας. Και μιλάω με απλά μαθηματικά, αφού τα 60-κάτι χρόνια είναι απλώς λίγο περισσότερα από τα 54. Σήμερα μιλάμε για τον θρύλο…

Στο αντίστοιχο περσινό άρθρο, αναρωτήθηκα αν όντως είναι έτσι. Κι αυτό λόγω της τρομακτικής ταλαιπωρίας στους δρόμους — κι όχι φυσικά για οποιονδήποτε άλλο λόγο.

Φέτος νομίζω ότι το θέμα αυτό λύθηκε. Έχουμε μόνιμα το ίδιο χάλι στους δρόμους, τουλάχιστον της Αθήνας, οπότε μιας και δε βλέπω κάποια διαφορά (είτε αν είναι Τετάρτη με κλειστά καταστήματα, είτε Παρασκευή με ανοιχτά, είτε γιορτές είτε όχι), κρατάμε το καλό κομμάτι και λέμε ότι, όντως…

It’s the most wonderful time of the year.

Μετα τα Whisky Faces, στα οποια φιλοξενησαμε πολυ κοσμο και θα συνεχισουμε και στο μελλον, σειρα εχουν τα Rum Faces. Κι αφου πηραμε ρυθμο, σημερα εχουμε ακομη ενα σημαντικο τετοιου ειδους προσωπο, και ειδικως και γενικως σημαντικο. Μαζι μας σημερα ο Κωνσταντινος Βασιλακοπουλος

Ειναι θεσμος, καθε χρονο γραφουμε τις εντυπωσεις, οποτε κι αυτη η χρονια δε θα μπορουσε να αποτελεσει εξαιρεση. Για να δουμε λοιπον τι ειδαμε, και κυριως τι ηπιαμε.

Θα προσπαθησω να τα θυμηθω με τη σειρα που τα πηρα, για να μην ξεχασω κατι.Πριν ξεκινησω ομως, πρεπει να πω δυο λογια για τους διοργανωτες, τους οποιους νομιζω οτι πρεπει να ευχαριστησουμε, ασχετως αν μας αρεσε και αν οχι.Ειναι μια δουλεια που απαιτει προετοιμασια πολλων μηνων και πολλα πραγματα μπορει να πανε στραβα. Δινουμε λοιπον τα συγχαρητηρια μας κι ευχομαστε καλη δυναμη για το επομενο ABS. Αληθεια βεβαια ειναι, οτι φετος τα πραγματα τα ειδα πολυ πιο μαζεμενα απο περσι και αρκετοι εκθετες απουσιασαν, κατι που ομως καθολου δεν μειωνει την προσπαθεια των διοργανωτων. Σημεια των καιρων? Ποιος ξερει?

Αυτη την εβδομαδα συμπληρωνονται εντεκα χρονια απο τοτε που ξεκινησα τη συνεργασια μου με το House of Wine. Και στη φετινη επετειο θα κανω αυτο που κανω καθε τετοια εβδομαδα του χρονου. Μια αναδρομη στην οποια θα θυμηθω μερικα αρθρα που μου εμειναν στη μνημη, για διαφορετικους λογους το καθενα.

Φυσικα το να γραψω χωρις να πινω, ειναι σεναριο επιστημονικης φαντασιας. Κι επειδη σημερα εχω κεφι για blend, πινω ενα πολυ ωραιο Hankey Banister Heritage κι αργοτερα βλεπουμε, αν και μαλλον εχω αποφασισει ποιο θα ειναι το επομενο. Ξεκιναμε την αναδρομη.