Κυριάκος Κοντογιώργης

Το ημερολόγιο δείχνει 6 Ιουνίου, ωστόσο οι καιρικές συνθήκες δεν είναι οι συνηθισμένες για τέτοια εποχή, καθώς αυτό που θυμίζει περισσότερο οτι μπήκαμε στο καλοκαίρι και επισήμως είναι οι πολύ μεγάλες σε διάρκεια ημέρες, αφού φωτίζει από τις έξι τα χαράματα, ενώ για να σκοτεινιάσει πρέπει η ώρα να πάει τουλάχιστον εννιά. Ψύχρα λοιπόν ακόμη, τηρουμένων των αναλογιών φυσικά, για τέτοια εποχή, επομένως ακόμη το whisky τραβιέται μια χαρά και αρά και αυτή την εβδομάδα θα γράψω για το αγαπημένο μου θέμα...

Μετά από απουσία δυο εβδομάδων και προκειμένου να μη πάθω στερητικό σύνδρομο, επανέρχομαι αυτή την εβδομάδα στο whisky. Και για όσους με ρώτησαν την προηγούμενη φορά, τι είναι αυτό το Big in Japan, απαντώ πως πρόκειται για τίτλο τραγουδιού των Alphaville απο τη δεκαετία του 1980 και που χρησιμοποίησα για το λογοπαίγνιο.

Όπως καταλαβαίνετε φυσικά, πολύ περισσότερο αυτοί που είχαν διαβάσει το προηγούμενο Big in Japan, ο τίτλος είναι προπομπός για αυτό που θα ακολουθήσει.

Αυτή την εβδομάδα θα μείνω πάλι μακριά από το whisky, με αφορμή ένα πολύ ωραίο ρούμι που ήπια μεσοβδόμαδα, συνυπολογίζοντας βέβαια και το γεγονός οτι καλοκαιριάζει σιγά σιγά. Στο σημερινό άρθρο λοιπόν μιλάω για το ρούμι

Angostura

Καταρχήν, θα ξεκινήσω με κάποιους γεωγραφικούς προσδιορισμούς. Το αποστακτήριο Angostura λοιπόν βρίσκεται στα νησιά Trinidad and Tobago. Το συγκεκριμένο σύμπλεγμα νησιών βρίσκεται πάρα πολύ κοντά στη Νότια Αμερική και ειδικότερα απέχει μόλις 14,5 χιλιόμετρα από τις ακτές της Βενεζουέλας. Και για να δώσω μια τάξη μεγέθους, μιλάμε δηλαδή για μια απόσταση περίπου ίση με την απόσταση Πειραιά - Αίγινας.

Οι τακτικοί αναγνώστες αυτής της στήλης γνωρίζουν οτι το σύνηθες αντικείμενο μου είναι το whisky. Ωστόσο, ανάλογα με τα κέφια και την εποχή, αναφέρομαι και σε άλλα αποστάγματα, έτσι λοιπόν στη σημερινή μας επικοινωνία θα γράψω για Βότκα Οτι η βότκα είναι ένα ποτό το οποίο είναι διαφανές, το γνωρίζουν όλοι, πότες και μη. Ωστόσο, κάποιοι δεν γνωρίζουν απο τι παρασκευάζεται η βότκα. Να πούμε λοιπόν, οτι η βότκα είναι κατ ουσία απόσταγμα δημητριακών και τα δημητριακά αυτά ποικίλλουν απο σίκαλη, σιτάρι, κριθάρι, ή ορισμένες φορές πρόκειται και για μίγμα όλων των παραπάνω ή ορισμένων απο αυτά...

Τις προηγούμενες δυο εβδομάδες ξεφύγαμε για λίγο απο το whisky και αναφερθήκαμε σε άλλα είδη αποσταγμάτων. Αυτή την εβδομάδα όμως, θα έχουμε επαναφορά στο πιο προσφιλές θέμα αυτής της στήλης, με αφορμή αυτά που ήπια τις αμέσως προηγούμενες μέρες, μάλιστα για πολλοστή φορά, δυο σπουδαία whisky, από δυο σπουδαία αποστακτήρια.

Εύλογο βέβαια ερώτημα θα ήταν, γιατί για πολλοστή φορά δυο whisky που έχω ήδη δοκιμάσει. Ή απάντηση είναι οτι, ούτε μια φορά, αλλά ούτε και μερικές είναι αρκετές αν μιλάμε για Highland Park και Glenrothes.

Όσοι με γνωρίζουν προσωπικά ξέρουν οτι, ναι μεν πίνω χωρίς πρόβλημα διαφανή, άχρωμα ποτά, όπως πχ βότκα, τσίπουρο, αλλά δεν είναι απολύτως του γούστου μου. Εξαίρεση ωστόσο αποτελεί ένα ποτό που κατά τις περισσότερες πηγές είναι το αρχαιότερο των γνωστών αποσταγμάτων.

Το gin

Άλλωστε, ένα από τα καλύτερα ποτά για το καλοκαίρι που πλησιάζει είναι ένα απολαυστικό gin με τόνικ, με μια φέτα φρέσκο λάιμ βέβαια, αντί για λεμόνι που είναι η λανθασμένη εκδοχή που βλέπουμε στα περισσότερα bar της Αθήνας και όχι μόνο.

Όσοι από εσάς δεν έχουν διαβάσει όλα τα προηγούμενα άρθρα αλλά μόνο ορισμένα από αυτά είναι πολύ πιθανό να έχουν σχηματίσει την εντύπωση οτι η μοναδική μου ενασχόληση είναι το whisky.

Ή αλήθεια όμως είναι ότι το whisky ναι μεν είναι ή κύρια ενασχόληση μου, είτε σε επίπεδο επαγγελματικό, είτε σε επίπεδο hobby, αλλά δεν είναι ή μοναδική. Για του λόγου το αληθές, καθώς επίσης και για λόγους συγκυριών, αυτή την εβδομάδα θα γράψω για ελληνικά αποστάγματα που έτυχε να δοκιμάσω τον τελευταίο καιρό

Στη σημερινή μας επικοινωνία διάλεξα ως θέμα μερικές χρήσιμες, κατά τη γνώμη μου, συμβουλές και δυο λόγια βασικά που πρέπει να γνωρίζει κανείς αν βρεθεί σε κάποια γευστική δοκιμή whisky.

Άλλωστε, τα τελευταία 15 χρόνια είναι πλήθος οι γευστικές δοκιμές, ή αν προτιμάτε, γευσιγνωσίες whisky που διοργανώνονται απο τις αντίστοιχες εταιρίες, όπου παρουσιάζουν τα whiskies είτε συνεργάτες των εταιριών αυτών, είτε ανεξάρτητοι λάτρες του αντικειμένου, όπως ή αφεντιά μου.

Την περασμένη αλλά και την προ περασμένη εβδομάδα ασχολήθηκα με τα World Whisky Awards, έμμεσα ή άμεσα ξεκινώντας με αφορμή την βράβευση του Kavalan Solist Vinho Barrique σαν καλύτερο single malt στον κόσμο την χρονιά που διανύουμε.

Δεν σκόπευα να επεκταθώ παραπάνω στο θέμα, αλλά μια δημοπρασία whisky που έγινε την περασμένη εβδομάδα στο Μπέρμιγχαμ, με κάνει να το επαναφέρω.

Συγκεκριμένα, ενώ το whisky αυτό από την Taiwan μέχρι πρότινος επωλείτο στο διαδίκτυο απο 70-90 ευρώ, στη δημοπρασία που προανέφερα πουλήθηκαν δυο φιάλες προς 340 λίρες Αγγλίας, ή κάθε μια παρακαλώ.

Την περασμένη εβδομάδα ασχοληθήκαμε με τη βράβευση από τα World Whisky Awards ενός whisky από την μακρινή Taiwan, σαν καλύτερο single malt του κόσμου. Σήμερα θα ασχοληθούμε με τα συγκεκριμένα βραβεία ειδικότερα σε κάθε επιμέρους κατηγορία, χωρίς να επεκταθώ επιπλέον στη βράβευση του Kavalan, αφού ότι είχα να πω για αυτό το είπα στο περασμένο άρθρο.

Ως προς τα βραβεία λοιπόν

Ή συγκεκριμένη εκδήλωση έλαβε χώρα στις 19 του Μάρτη στο Λονδίνο και διοργανώθηκε για ένατη συνεχόμενη χρονιά απο το περιοδικό Whisky Magazine.

Την προηγούμενη εβδομάδα κάναμε μια διακοπή στα άρθρα που αφορούσαν στο whisky, γράφοντας για cognac και πιο συγκεκριμένα για το Courvoisier. Ήδη την ώρα που έγραφα το προηγούμενο άρθρο, είχα την υποψία ότι λιαν συντόμως θα επανέλθω στο whisky. Τελικά τι έγινε; Το αναμενόμενο.

Whisky λοιπόν ξανά.

Ή σημερινή μας επικοινωνία έχει σαν αφορμή τη βράβευση ενός σχετικά αγνώστου whisky, τουλάχιστον για το ευρύ κοινό, από τα World Whisky Awards, σαν κορυφαίο single malt του κόσμου.

Το βράδυ της Πέμπτης ήταν για μένα υπέροχο και ιδιαίτερο. Βεβαίως, υπέροχο βράδυ χωρίς ποτό μάλλον δεν γίνεται, τουλάχιστον για μένα, ή ιδιαιτερότητα όμως βρίσκεται στο ότι με άλλο ποτό ξεκίνησα και με άλλο τελείωσα, κάτι που πολύ σπάνια έχω κάνει στην για σχεδόν τριάντα χρόνια και εντός εισαγωγικών καριέρα μου ως πότης.

Ας πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή