Τάσος Πικούνης

Από τον Τ. Πικούνη



Γνώρισα την Αναστασία Φράγκου και τα κρασιά της στην έκθεση "Διονύσια 2011" στο Ζάππειο. Ήταν εκεί που πρωτοδοκίμασα το "Νέηλυς", την εκπληκτική Μαλαγουζιά της, ήταν εκεί που στήθηκε η αρχή της συνεργασίας μας και η έναρξη της "απογείωσης" του "Νέηλυς", που κατέληξε -μέσα σε μόνο 3 μήνες- να γίνει το Best Seller του House of Wine... Δεν ήταν βέβαια το μόνο. Μαζί του, ο πολύ καλός Άλυπος Οίνος, και το εξαιρετικό Σαββατιανό, ακολούθησαν μια παράλληλη -αν και όχι παρόμοια- πορεία.

Από τον Τ. Πικούνη


Αυτό το άρθρο έχει σαν αφορμή μια ερώτηση που υποβλήθηκε από έναν καλό μας φίλο που πρόσφατα, μετά από τα καλά του λόγια για το House of Wine, μας ρώτησε: "Σε ποια ακριβώς κατηγορία ανήκουν αυτά τα (λιαστά)  κρασιά, ποιος είναι ο κατάλληλος χρόνος κατανάλωσης τους, καθώς υποθέτω ότι επιδέχονται μακρά παλαίωση, στους πόσους βαθμούς σερβίρονται, με τι συνοδεύονται, ποιος είναι ο κατάλληλος χώρος φύλαξης τους ως ότου σερβιριστούν. Επίσης, καθώς είναι εκλεκτός και ακριβός οίνος καταναλώνεται με αργούς ρυθμός από την στιγμή που θα ανοιχτεί το μπουκάλι, συνήθως, οπότε ποιες είναι οι κατάλληλες συνθήκες διατήρησης του". Και μετά αυτά τα ...ολίγα, συμπλήρωσε με πολλή ειλικρίνεια: "Σας τάραξα με τις απορίες μου. Με συγχωρείτε. Θέλω όμως να μάθω τα πάντα για το συγκλονιστικότερο ποτό που έχω πιει ποτέ! ".

Την Δευτέρα 5/12/2011 είχα την χαρά και την τιμή, να μιλήσω στους οινοπαραγωγούς- μέλη του ΕΝΟΑΒΕ σχετικά με το Internet Marketing (με αναφορά στο κρασί), μετά από πρόσκληση του Διευθυντή του ΕΝΟΑΒΕ κ. Αλμπάνη.

Όπως είπα και στους οινοπαραγωγούς στην ομιλία μου, ασχολούμαι επαγγελματικά με το Internet από τότε που υπάρχει το Internet και με το Internet Marketing απο τότε που υπάρχει το Internet Marketing. (Όχι... δεν είμαι ΤΟΣΟ μεγάλος για να ήμουν και στη γέννηση του ...Marketing, γιατί αυτό ξεκίνησε όταν ο άνθρωπος σηκώθηκε στα δυό του πόδια).

Από τον Τ. Πικούνη


Είχα καιρό να μιλήσω για αυτό το θέμα, και θα ήταν η πρώτη φορά από τότε που δημιουργήθηκε το House of Wine που θα μιλούσα για το Internet Marketing και ιδιαίτερα για τη σχέση του με το κρασί. Λόγω της ενασχόλησής μου με το Marketing του House of Wine είχα βέβαια μια καλή εικόνα της σχέσης του κρασιού και των οινοπαραγωγών μας με το Internet και το Marketing του οίνου στο διαδίκτυο, ώστε να γνωρίζω ότι -γενικά και με μερικές εξαιρέσεις- η σχέση αυτή δεν είναι ιδιαίτερα ...θερμή! Η μικρή όμως έρευνα που έκανα πριν από αυτή την ομιλία μου αποκάλυψε κάποιες νέες πτυχές αλλά και την συνέχιση σφαλμάτων που προέρχονται κυρίως από κακή ενημέρωση.

Είναι μερικές φορές που κάτι ασυνήθιστο συμβαίνει, κάτι που μας εντυπωσιάζει και που θα παριστάναμε τους blasé (με την κυριολεκτική ερμηνεία του όρου: κάποιος αδιάφορος σε κάτι λόγω συνήθειας) αν δεν το ομολογούσαμε. Και ασφαλώς για εμάς δεν είναι καθημερινή συνήθεια η παραγγελία που καταγράφτηκε στους υπολογιστές του House of Wine με ημερομηνία 24 Δεκεμβρίου 2011 10:57:20 π.μ. EET και αφορούσε -ούτε λίγο ούτε πολύ- δύο φιάλες Château Lafite Rothschild 2004 με τιμή η κάθε μία 1.882,00 €!

Τι είναι ένα Wine Bar ή ένα Wine Restaurant; Ποιές είναι οι διαφορές του από ένα αντίστοιχο εστιατόριο ή μπαρ που δεν φέρει στον τίτλο του τη λέξη Wine;

Με αυτές τις σκέψεις έφυγα χθες βράδυ από το Dirty Ginger, το μπαρ-εστιατόριο της Έφης Γιαλούση και του Νίκου Μαούνη που εδώ και δεκαπέντε χρόνια δίνει το στίγμα του στην "διάσημη" οδό Τριπτολέμου στο Γκάζι.

Δεν είναι ο στόχος μου εδώ να κάνω μια ακόμα κριτική του Dirty Ginger -έχουν εξ' άλλου γίνει πάρα πολλές όλα αυτά τα χρόνια και από αρμοδιότερους από εμένα, και το γεγονός της μακροβιότητας του αποδεικνύει και τη διαχρονικότητα της αξίας των γεύσεων που προσφέρει. Στόχος μου είναι να "ερμηνεύσω" τους όρους "Wine Bar" και "Wine Restaurant" που έχουν αρχίσει να κοσμούν τις επιγραφές όλο και περισσότερων εστιατορίων τις μέρες μας, να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στους δρόμους της Αθήνας αλλά και άλλων ελληνικών πόλεων και να γεμίζουν τις στήλες της οινοκριτικής και life style των αντίστοιχων "περιοδικών", εντύπων ή διαδικτυακών.

Στο άρθρο μας της 7ης Δεκεμβρίου με τίτλο "Gourmet... με το κρασί φευγάτο!" αναφερθήκαμε στα τόσα περιοδικά-ένθετα που κυκλοφόρησαν τις γιορτές με αντικείμενο το "ευ ζειν" και κυρίως το φαγητό. Στόχος μα ήταν να αναδείξουμε το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το κρασί συνήθως απουσιάζει, σαν συνοδευτικό των συνταγών. Επισημάναμε το ίδιο και για την πλειοψηφία των συνταγών στο Internet, αλλά και στα διάφορα show της τηλεόρασης με θέμα το φαγητό.

Εν τούτοις, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι στα παραδείγματα που φέραμε, συμπεριλάβαμε το πολύ καλό "Βήμα-Gourmet" του Βήματος της Κυριακής, το οποίο όμως είχε πράγματι αφιερώσει πολύ περισσότερες σελίδες στο κρασί από τις 2 που αναφέραμε.