Spiritual Talk

Και σήμερα ξημέρωσε η τριακοστή πρώτη μέρα του Αυγούστου, που θα πει ότι φτάσαμε στην τελευταία μέρα του καλοκαιριού. Όλα αυτά βέβαια σε ημερολογιακή λογική, το αν τελείωσε το καλοκαίρι ή όχι είναι άλλο πράγμα. Ωστόσο, τελείωσαν οι άδειες, σχεδόν για όλους. Άσε που ξεκινάει σε λίγο και το μαρτύριο των σχολείων, με θερμοκρασίες σαν κι αυτές του Σεπτεμβρίου, ευτυχώς πλέον όχι για μένα. Όλο αυτό θα μπορούσα να το περιγράψω με μια φράση.

Τα κεφάλια μέσα

Με λίγα λόγια, μιας κι η διάθεση αρχίζει να αλλάζει σε φθινοπωρινή, νομίζω είναι ώρα και για τη στήλη μας να περάσει σε θέματα τεχνικής φύσεως, και σίγουρα κάποια στιγμή θα επανέλθουμε σε πιο ανάλαφρα θέματα.

Για να γίνουν όλα αυτά όμως, καλό θα ήταν να πίνουμε και κάτι. Ας βάλω λίγο δωδεκάρι Tamdhu και ξεκινάω.

Τύρφη

Με το θερμόμετρο έξω να γράφει 38 βαθμούς Κελσίου, και περιμένοντας τα παρατεταμένα σαραντάρια των επόμενων ημερών, και καθώς το ημερολόγιο γράφει ακόμη 20 Αυγούστου, δε νομίζω ότι είναι κατάλληλη στιγμή για κάποιο βαρύ και δύσπεπτο, τεχνικής φύσεως, κείμενο. Αντιθέτως, νομίζω πως πρέπει να πάω σε κάτι πιο ανάλαφρο. Ας ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά στα

Νέα της αγοράς

Είπα να κάνω μια μικρή αλλαγή. Όταν έχουμε τέτοια διάθεση, ο τίτλος είναι πάντα «Whisky μετά μουσικής». Σήμερα είπα να βάλω κι άλλα ποτά στο παιχνίδι.

Την ώρα που γράφω τούτες τις αράδες, ο Αύγουστος τρέχει την δέκατη έκτη μέρα του. Συνεπώς, οι περισσότεροι βρίσκονται σε διακοπές, η διάθεση είναι ψηλά, κι εμείς…

Θα πιούμε.

Κι έχουμε αργήσει κιόλας, θα έλεγα. Διότι το ημερολόγιο γράφει 5 Αυγούστου κι όλοι οι θερινοί προορισμοί γεμίζουν σιγά σιγά, αν δεν έχουν ήδη γεμίσει. Καλαμάρια και χταπόδια δίπλα στο κύμα, ή και μακρύτερα, έχουν την τιμητική τους. Σκέτα, όμως, δεν τρώγονται. Πρέπει και κάτι να πίνεις, για να τα συνοδεύσεις με τον τρόπο που τους αρμόζει. Άρα, ερχόμαστε στο προκείμενο.

Τσίπουρα και ούζα

Η φυσική ήταν το χειρότερό μου μάθημα στα χρόνια του γυμνασίου και του λυκείου. Στην καλύτερη περίπτωση είχα μια φορά πιάσει τη βάση σε έναν έλεγχο τριμήνου, ενώ συνήθως κυμαινόμουν ανάμεσα στο επτά και το οκτώ. Η χημεία όμως; Άλλο πράγμα η χημεία, καθώς όχι μόνο μου άρεσε, αλλά δεν έπεφτα ποτέ κάτω από δεκαπέντε.

Η χημεία λοιπόν θα είναι το θέμα της σημερινής μας επικοινωνίας. Νομίζω άλλωστε ότι έχουμε αρκετό καιρό να ασχοληθούμε με τεχνικά ζητήματα και, την εβδομάδα που μας πέρασε, ένας φίλος, με την ερώτησή του, μου έδωσε την ιδέα για το σημερινό άρθρο.

Το ημερολόγιο γράφει 20 Ιουλίου. Γύρισα από ένα σκέλος διακοπών και δε θα έλεγα ότι μου αρέσει και τόσο εδώ στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Ευτυχώς θα είναι για λίγο, γιατί δε με βλέπω καλά. Τέλος πάντων, είμαι σε καλοκαιρινή διάθεση και σήμερα θα γράψω κάτι σε ανάλογο κλίμα.

Η επικοινωνία που έχουμε μέσω αυτής της στήλης γίνεται για διάφορους λόγους. Πότε έχει θέματα επικαιρότητας, πότε έχει θέματα τεχνικής φύσεως, σε σχέση με το ποτό πάντα, πότε έχει θέματα επιμορφωτικά (που λέει ο λόγος) και, πού και πού, έχει προτάσεις. Όπως, ας πούμε, είχε και την περασμένη εβδομάδα. Κι όπως είχε την περασμένη εβδομάδα, έτσι θα έχει και σήμερα. Και, για να κάνω και λίγο σπόιλερ, το ίδιο θα γίνει και την επόμενη. Θα υπάρχει και αφορμή, άλλωστε. Ας γυρίσουμε, όμως, στο σήμερα.

Κάποτε βρισκόταν σχεδόν σε κάθε οικιακό μπαρ, συνήθως δίπλα σε ένα μπουκάλι gin και ένα βαζάκι με ελιές. Στη συνέχεια πέρασε για λίγο στη σκιά, περιορισμένο στον ρόλο του «βοηθητικού» συστατικού ενός Martini ή ενός Negroni. Σήμερα, όμως, το Vermouth επιστρέφει — και αυτή τη φορά διεκδικεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αρωματικό, πολύπλοκο και εξαιρετικά ευέλικτο, μπορεί να σερβιριστεί σκέτο, με πάγο και σόδα ή να μεταμορφώσει ακόμη και το πιο απλό cocktail. Παράλληλα, ταιριάζει απόλυτα με τη σύγχρονη αναζήτηση για ποτά με χαρακτήρα, αυθεντικότητα και πιο ισορροπημένο αλκοολικό τίτλο.

Τελικά, το Vermouth δεν έγινε ξαφνικά μοντέρνο. Απλώς θυμηθήκαμε πόσο ενδιαφέρον ήταν πάντα.

Ο τίτλος γράφει για 2026. Η ιστορία αυτή όμως ξεκίνησε το 2019, όταν ο Paul Jackson, συγγραφέας στον χώρο των ποτών και με μια επιπλέον εξειδίκευση στο ρούμι, καθιέρωσε τον εορτασμό αυτό. Κι όταν λέμε εορτασμό, τι εννοούμε; Εννοούμε μια σειρά δρώμενων, εκδηλώσεων, ομιλιών, σεμιναρίων και λοιπά και λοιπά, που λαμβάνουν χώρα κάθε δεύτερο Σάββατο του Ιουλίου και φυσικά αφορούν στους απανταχού rum lovers. Τα μπαρ όλου του κόσμου παίρνουν φωτιά και τα cocktails με βάση το ρούμι πάνε κι έρχονται. Εμείς cocktail μπορεί να μην πίνουμε, όμως γενικώς πίνουμε, που σημαίνει πως κι εμείς θα γιορτάσουμε.

Την ώρα που γράφω τούτες τις αράδες, η θερμοκρασία έξω περνάει τους 30 βαθμούς, έστω κι αν είναι πεντέμισι το απόγευμα. Και το ημερολόγιο γράφει 25 Ιουνίου, που σημαίνει ότι σε δέκα με δεκαπέντε μέρες θα βρισκόμαστε πολύ βαθιά στο καλοκαίρι. Λογικό, επομένως, μερικοί να αναρωτηθούν αν με πείραξε η ζέστη κι εγώ γράφω άρθρο για χιόνια και δεν ξέρω ακόμη τι άλλο. Φυσικά και είμαι μια χαρά. Θα μιλήσουμε για το αναμενόμενο.

Whisky

Κι αυτή την εβδομάδα θα ρίξουμε την καθιερωμένη ματιά στις αγορές whisky του εξωτερικού. Για αυτές του εσωτερικού, καλύτερα να μη μιλήσω, η κατάσταση ως προς τις πωλήσεις whisky είναι σε φθίνουσα κατάσταση. Όχι πως στο εξωτερικό είναι πολύ καλύτερη η κατάσταση, θα λέγαμε όμως ότι κάτι κινείται.

Πριν ξεκινήσω να γράφω, πρέπει να πίνω και κάτι. Ας βάλω λίγο AnCnoc 12 ετών, που έχω πολύ καιρό να πιω, κι αργότερα βλέπουμε αν θα συνεχίσουμε με το ίδιο ή όχι.