Whisky Faces: Μανώλης Μαθιουδάκης

Δεν πάει πολύς καιρός που είχαμε μαζί μας στην ενότητα Whisky Faces κάποιον αγαπητό συνάδελφο,συνοδοιπόρο, και βάλτε εσείς όποιο άλλο χαρακτηρισμό θέλετε.Επανερχόμαστε σήμερα και μαζί μας θα είναι ο
Μανώλης Μαθιουδάκης
Ο Μανώλης, εκτός του οτι έχει το ίδιο πάθος με εμάς, είναι μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων του, και ιδρυτής του The WhiskyBeat. Θα έλεγα όμως οτι είναι ώρα να μας τα πει ο ίδιος.
Μπορείς σε παρακαλώ να μας πεις ποιά ήταν η πρώτη σου επαφή με το whisky?
Για να θυμηθώ την πρώτη μου επαφή με ουίσκι γενικά πρέπει να πάω αρκετά πίσω και πάλι δεν είμαι σίγουρος ότι θα θυμηθώ σωστά. Με το single malt πάντως σίγουρα η πρώτη μου επαφή ήταν γύρω στο 2007 ή 2008, στην ηλικία των 18 ή 19. Τότε, σε μια από τις πολλές εξόδους που έκανα με τον ξάδερφό μου, μεγαλύτερο σε ηλικία από εμένα και ήδη λάτρη του ουίσκι, πέσαμε πάνω σε ένα όμορφο display stand των Classic Malts of Scotland. Εκείνο το μπαρ στη Νέα Σμύρνη το είχε σε περίοπτη θέση, θυμάμαι, και περιελάμβανε το original lineup των classic malts της Diageo από το 1988: Dalwhinnie 15, Glenkinchie 10, Cragganmore 12, Oban 14, Talisker 10, Lagavulin 16! Ο ξάδερφος μου, ήδη λάτρης του ουίσκι μου εξήγησε τις ετικέτες και το concept της συλλογής και θυμάμαι χαρακτηριστικά να εντυπωσιάζομαι και να μένω με το στόμα ανοιχτό! Πρέπει να τα δοκιμάσω όλα, σκέφτηκα. Και όπως καταλαβαίνεις, δεν κοίταξα ποτέ ξανά πίσω.
Αρκετά χρόνια μετά τα έφερε η ζωή έτσι που μετακόμισα στη Σκωτία και έμεινα για 4 χρόνια συνολικά. Όπως καταλαβαίνεις η αγάπη μου για το ουίσκι εκείνα τα χρόνια εκτοξεύθηκε. Πολλές δοκιμές εξαιρετικών ουίσκι, ταξίδια σε αποστακτήρια, γνωριμίες ανθρώπων-θρύλων του χώρου με έκαναν να λατρέψω το προϊόν και να αποφασίσω να ασχοληθώ πιο συστηματικά με αυτό.
Στην παρούσα φάση, ποιά είναι η σχέση σου με το whisky?
Με το ουίσκι έχω μια σχέση αγάπης και σεβασμού. Λατρεύω οτιδήποτε έχει να κάνει με αυτό, τις τοποθεσίες, τους ανθρώπους, την ιστορία, την κουλτούρα, την παράδοση, τα φεστιβάλ, τις συναθροίσεις, όλα! Διαρκώς δοκιμάζω, διαβάζω, ενημερώνομαι και μορφώνομαι για το ουίσκι με σκοπό να αναπτύσσω διαρκώς τη γνώση μου και την κατανόησή μου για το προϊόν και τη κουλτούρα του.
Εδώ και 8 χρόνια προσπαθώ να επικοινωνώ την αγάπη μου αυτή για το ουίσκι μέσα από τη σελίδα μου, το The Whisky Beat (thewhiskybeat.com). To The Whisky Beat είναι κυρίως ένα whisky blog, το μοναδικό ενεργό στο είδος του στην Ελλάδα. Στο site και στα social media του The Whisky Beat δημιουργώ και μοιράζομαι περιεχόμενο με σκοπό να επικοινωνήσω όσο μπορώ καλύτερα τις όσες γνώσεις, εμπειρίες και αναμνήσεις έχω από το δικό μου "ταξίδι". Σε αυτό, θα βρει κανείς νέα, ταξιδιωτικά blogs από επισκέψεις μου σε αποστακτήρια, εκπαιδευτικά άρθρα (για τα οποία -ειδικά- είμαι πολύ περήφανος), προτάσεις αγορών και πολλά πολλά ακόμη. Παράλληλα, πάλι μέσα από την πλατφόρμα του The Whisky Beat, διοργανώνω γευσιγνωσίες ουίσκι στις οποίες μαζευόμαστε όμορφες παρέες σε διάφορα μπαρ της Αθήνας και δοκιμάζουμε εξαιρετικές εμφιαλώσεις, τις συζητάμε, διευρύνουμε την παλέτα μας και, κυριότερα, περνάμε φανταστικά!
Τα τελευταία χρόνια επίσης, με δυο αγαπημένους φίλους, έχουμε δημιουργήσει την Ronin Whisky Co. (roninwhiskyco.com) η οποία είναι ένας παραδοσιακός ανεξάρτητος εμφιαλωτής όπως τους γνωρίζουμε από το εξωτερικό. Ψάχνουμε, δοκιμάζουμε και εμφιαλώνουμε εξαιρετικά βαρέλια single malt whisky σε single cask εμφιαλώσεις. Ένα αγαπημένο concept που θέλαμε να το φέρουμε και στη χώρα μας. Μέσα από την Ronin Whisky Co. εκφράζουμε το μεράκι μας και την αγάπη μας για το ουίσκι. Οι αξίες μας δεν θα μπορούσαν να είναι άλλες από την περιέργεια, την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια. H Ronin Whisky Co. έχει να κάνει με ουίσκι που οδηγούν σε σκοτεινά και μυστηριώδη μονοπάτια χωρίς τελικό προορισμό, απλά προκαλώντας τη δίψα για το άγνωστο. Ουίσκι που ικανοποιούν τη δίψα μας για απολαυστικά δράμια.
Που θα έδινες περισσότερη βάση? Στο whisky σαν ενα απο τα μέσα που έχεις για να βγάζεις τα προς το ζην, ή σαν κάτι που αγαπάς?
Το ουίσκι για μένα είναι κυρίως κάτι που αγαπάω. Δεν είναι η βασική μου επαγγελματική δραστηριότητα αλλά το χόμπι μου και το μεράκι μου. Μακάρι στο μέλλον να μπορέσει να γίνει το αποκλειστικό μου επάγγελμα. Νομίζω όλοι σαν όνειρο έχουμε να κάνουμε το χόμπι μας, επάγγελμα. Αλλά ό,τι και να γίνει για μένα πάντα θα είναι -κυρίως- μεράκι. Ό,τι κάνω που αφορά το ουίσκι το κάνω όπως το έκανα και όταν δεν μου απέφερε κάποια οικονομική ανταμοιβή. Εννοείται και αυτή είναι καλοδεχούμενη αλλά, προσωπικά για μένα, δεν είναι ο απόλυτος στόχος.
Πως βλέπεις τον έλληνα ως καταναλωτή? Γνώσεις υπάρχουν?
Νομίζω στη χώρα μας υπάρχει κόσμος με εξαιρετικές γνώσεις. Στις γευσιγνωσίες, συναντάω ανθρώπους με απίστευτη γνώση για το ουίσκι και την ιστορία του. Φυσικά δεν είναι όλοι, αλλά πιστεύω ο μέσος όρος γνώσεων είναι σε πολύ καλό επίπεδο. Αυτό αρμόζει και στο προϊόν. Το ουίσκι είναι το πιο γευστικό, περίπλοκο και ευγενές απόσταγμα στον κόσμο με ιστορία αιώνων που έχει αντέξει πάμπολλες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές διακυμάνσεις. Όσοι το αγαπούν, συνήθως, επενδύουν αρκετό χρόνο, χρήμα και ενέργεια για να το μάθουν και να το απολαμβάνουν σωστά.
Ταυτόχρονα νομίζω έχει εισαχθεί και αρκετός νέος κόσμος στο ουίσκι την τελευταία 5ετία. Πλέον, ευτυχώς, υπάρχουν πολλοί φορείς που ασχολούνται με την επικοινωνία του ουίσκι και αυτό δημιουργεί μια νέα γενιά ουισκόφιλων. Θέλω να πιστεύω ότι έχω βάλει και συνεχίζω να βάζω και εγώ το λιθαράκι μου σε αυτό. Ίσως ο πιο σημαντικός στόχος που πρέπει να έχουμε όλοι όσοι αγαπάμε και ασχολούμαστε με το ουίσκι, bloggers, whisky clubs, bartenders, σύλλογοι, εταιρίες είναι να ενισχύσουμε και να δομήσουμε αυτή τη νέα γενιά φίλων του ουίσκι πάνω σε ισχυρές βάσεις και όχι στο πρόσκαιρο hype. Πρέπει ο κόσμος να αγαπήσει το ουίσκι και για να γίνει αυτό πρέπει να το γνωρίσει με σεβασμό, ειλικρίνεια και συμπερίληψη, όχι με ελιτισμό, υποκρισία και σνομπισμό.
Απο τους υπόλοιπους λαούς ποιόν θα ξεχώριζες?
Οι λαοί που έχουν και τη μερίδα του λέοντος στην παραγωγή, Σκωτία, Ιρλανδία κ.α. είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο. Ωστόσο, άλλες ευρωπαϊκές χώρες ίσως έχουν υψηλότερο επίπεδο γνώσεων κατά μέσο όρο ακόμα και από τους παραγωγούς λαούς. Μιλάω για τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Γαλλία, την Ιταλία και άλλες χώρες οι οποίες έχουν χτίσει την δική τους ιστορία με το ουίσκι εδώ και δεκαετίες. Ένας συνδυασμός κουλτούρας, σωστής ενημέρωσης και εύκολης και φθηνής πρόσβασης στο προϊόν έχει κάνει αυτές τις χώρες να είναι έτη φωτός μπροστά από εμάς. Σχεδόν όλες οι χώρες πλέον έχουν μπει και στο παιχνίδι της παραγωγής αλλά αυτό ήρθε ως φυσική απόρροια δεκαετιών τριβής και εξοικείωσης με το προϊόν.
Πες μου τώρα μερικά dram που σου αρέσουν για καθημερινή χρήση. Μην πεις βαριά, γιατί αμέσως έρχεται σχετική ερώτηση.
Για καθημερινή χρήση σίγουρα δεν θα έλεγα βαριά αλλά θα σου πω μερικά ουίσκι που προσωπικά λατρεύω και έχω πάντα στην κάβα μου:
Glendronach 12 years old, Glenfarclas 15 years old, Arran 10 years old, Ardbeg 10 years old, Laphroaig 10 years old, Talisker 10 years old.
Θα μπορούσα να λέω μέχρι αύριο αλλά πιστεύω αυτά είναι αρκετά για τους σκοπούς μας.
Πες μας τώρα μερικά once in a lifetime drams. Ποιό σου άρεσε περισσότερο?
Ευτυχώς είχα την τιμή και την ευκαιρία να δοκιμάσω μερικά αξιομνημόνευτα drams μέσα στα χρόνια ενασχόλησής μου. Σίγουρα δεν μπορώ να τα θυμηθώ όλα αλλά παραθέτω μερικά ενδεικτικά (σε τυχαία σειρά):
Lagavulin 21 years old (2012 release), Glengoyne 25 years old, The Cooper's Choice Ledaig 1998 17 years old, Redbreast 2001 17 years old All Sherry Single Cask for The Palace Bar Dublin, SMWS The Macallan Rare Release 14 years old - Massive Oak Extraction, Ardbeg Ardbog, Gordon and MacPhail Bruichladdich 1965 – Cask Strength, Springbank 28 year old for the Springbank Society.
Πες μας μερικά μπαρ του εξωτερικού που ξεχωρίζεις. Μπορείς να πεις κι ελληνικά αν θες.
Φυσικά, μιας και έμενα αρκετά χρόνια στη Σκωτία, για τα whisky bars της Γλασκώβης και του Εδιμβούργου έχω μια ιδιαίτερη αγάπη, ειδικά για τα The Pot Still και Bon Accord στη Γλασκώβη όπου έχω περάσει άπειρα βράδια δοκιμών, συζητήσεων και γνωριμιών. Στην Ελλάδα δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω το Jazz in Jazz που είναι το αγαπημένο μου μέρος για να δοκιμάζω ουίσκι αλλά και τα CV Distiller, The Bar Lab των οποίων τη συλλογή θα ζήλευαν ακόμα και τα πιο ψαγμένα whisky bars του εξωτερικου.
Κάποιο άλλο ποτό πίνεις?
Φυσικά. Αγαπώ το κρασί και τη μπύρα ενώ στην κατάλληλη περίσταση θα πιω και οποιοδήποτε άλλο απόσταγμα. Θα ξεχώριζα ίσως ρούμι και τεκίλα στα οποία επίσης μπορείς να βρεις μνημειώδη δράμια και είναι ποτά με ιστορία, παράδοση και λαμπρό μέλλον!











