Άσπρο Βότσαλο 2025

Την 25η Μαρτίου οι κουζίνες παίρνουν φωτιά για την προετοιμασία του πιάτου που έχει την τιμητική του την ημέρα αυτή. Ο μπακαλιάρος σκορδαλιά είναι ένα πιάτο που έχει πλέον περάσει σε μία διάσταση ελληνικότητας, έχοντας οπαδούς σε κάθε γωνιά της Ελλάδας αλλά και του κόσμου. Η παραδοσιακή απόχρωση του μπακαλιάρου πλάι στη σκορδαλιά έχει απογειωθεί από κάθε νοικοκυρά και νοικοκύρη. Δεν είναι λίγες οι φορές ωστόσο που έχει πάρει μια πιο δημιουργική μορφή -τόσο στη γεύση όσο και στην όψη- στα χέρια καταξιωμένων chef. Ζητήσαμε από 4 αγαπημένους μας Έλληνες chef να μας δώσουν τη δική τους συνταγή για το μπακαλιάρο σκορδαλιά και πλάι ταιριάξαμε νόστιμα κρασιά για ένα εγγυημένα λαχταριστό αποτέλεσμα.

Γεμίζουμε το ψυγειάκι με κρασιά και φύγαμε…!! Για που είναι το ζήτημα! Για όπου μπορούμε να κάτσουμε να πάρουμε λίγο αέρα να πούμε δύο κουβέντες και να περάσουμε την ώρα μας ευχάριστα με λίγους φίλους αλλά να κρατάμε και ασφαλείς αποστάσεις! Μπορεί να είναι ένα πάρκο, μία (όχι πολυσύχναστη πλατεία), μία παραλία, ένα παγκάκι! Όπου και να πάμε, για κάποιο διάστημα ακόμα δεν θα βρούμε να πιούμε κάτι με αλκοόλ... Μπορούμε να φτιάξουμε λοιπόν το δικό μας ‘ψυγειάκι’, να το γεμίσουμε με παγοκύστες και τα κατάλληλα κρασιά και να πάμε κάπου που δεν θα υπάρχει συνωστισμός. Σε κάποια παραλία, κάποιο πεζοδρόμιο ή κάποιο παγκάκι που να μπορούμε να κρατάμε τις απαιτούμενες αποστάσεις! Οπότε, αφού γράψαμε έως τώρα 5 φορές για τις ασφαλείς αποστάσεις… πάμε να δούμε με τι θα γεμίσουμε το ψυγειάκι ή την τσάντα εξόρμησης.

Θα μπορούσαμε να πιούμε μία Μαλαγουζιά με Tom Yum kung, Ασύρτικο με Goo Lo Yuk ή ένα Αγιωργίτικο με Tikka Masala; Η Ινδία, η Ταυλάνδη, η Κίνα, η Ιαπωνία και το Βιετνάμ είναι χώρες που φημίζονται για τις κουζίνες τους, φέρνοντας εξωτικό χαρακτήρα στο τραπέζι μας και κερδίζοντας όλο και περισσότερο φανατικούς θαυμαστές. Τι γίνεται όμως όταν θέλουμε να επιλέξουμε κρασί για να συνοδεύσουμε αυτά τα φαγητά; Θα μπορούσαν να σταθούν τα ελληνικά κρασιά δίπλα σε πιάτα της Ασιατικής κουζίνας που έχουν τόσο μεγάλες διαφορές με αυτά της Ελληνικής κουζίνας;

Προχθές δοκίμασα ένα πραγματικά εντυπωσιακό κρασί: ημίξηρο λευκό, με θαυμάσια αρώματα, κομψότατη γεύση, ιδανικό για απεριτίφ. Μιλάω για το "Άσπρο Βότσαλο 2014" του συνεταιρισμού Σάμου, των αποδεδειγμένων "μαστόρων" εδώ και αιώνες στην παραγωγή απολαυστικών γλυκών κρασιών. Διαβάστε, αν θέλετε, για την πρόσφατη δοκιμή που έκανα στο κρασί αυτό.
Στην τελευταία φάση της δοκιμής του το απολαύσαμε με μια μικρή παρέα φίλων, το δειλινό, σκέτο, σαν απεριτίφ. Παγωμένο, ιδανικό για το χλιαρό βραδάκι στην Τσαγκαράδα, με θέα το πέλαγος και τις αχνές Σποράδες στο βάθος... Το κρασί άρεσε σε όλους... ένας μόνο είχε μια παρατήρηση: "Βρε Τάσο" μου είπε, "καλό είναι αλλά... κάπως γυναικείο!". Το είπε διστακτικά, μη θέλοντας να με προσβάλλει, μάλλον να με πειράξει.