Edinburgh Cannonball Gin

Φθινοπώριασε για τα καλά τις τελευταίες μέρες, οπότε τί καλύτερο από ένα άρθρο για τα ποτά που θα μας συντροφεύσουν αυτήν την εποχή του χρόνου. Ο λόγος για το gin και το διαχρονικό ταίρι του το tonic.

Σήμερα θα μιλήσουμε για 4 αγαπημένα gin, με διαφορετικά αρωματικά χαρακτηριστικά ικανά να καλύψουν και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους. Πλάι τους θα βάλουμε εξαιρετικά tonic αλλά και mixers για το απόλυτο πάντρεμα γεύσεων.  

Μετά τον εντελώς ασυνήθιστο καύσωνα που μας βρήκε στα μισά του Μαΐου, εδώ και τέσσερεις μέρες μας έχει επισκεφτεί ένας ακόμη, με τη διαφορά οτι τώρα κάτι τέτοιο είναι φυσιολογικό. Και για να είμαι ειλικρινής, παρότι το μεγάλο μου πάθος για ποτά εστιάζει κυρίως στο whisky που πίνω 365 μέρες το χρόνο, στη συγκεκριμένη συγκυρία, μου περνάει και κάτι άλλο από το μυαλό.

Έχω πει πολλές φορές οτι τα cocktails δεν είναι το φόρτε μου. Κι όχι μόνο δεν είναι το φόρτε μου, αλλά θα έλεγα οτι δεν πίνω καθόλου από αυτά. Βεβαίως θυμάμαι απέξω καμιά τριανταριά από αυτά, από την εποχή ακόμη που ήμουν μπάρμαν στα νησιά, αλλά άλλο να ξέρω τι περιέχουν και πως φτιάχνονται, και άλλο να τα προτιμάω κιόλας. Ωστόσο, υπάρχει και μια εξαίρεση. Το τζιν τόνικ μου αρέσει πάρα πολύ. Βάζεις μέσα μια φέτα λάιμ, ή λεμόνι, ρίχνεις και φρεσκοανοιγμένο τόνικ και ευχαριστιέσαι ποτό.