Λαβύρινθος 99-22

Σήμερα θα μιλήσω για ένα πολύ καλό μου φίλο. Με αφορμή τα φετεινά του 30α γενέθλια, θα του ευχηθώ να τα εκατοστίσει! Εκλεκτός φίλος, ευλογημένος από τον δημιουργό του, μου κράτησε παρέα 20 ολόκληρα χρόνια! Δίπλα μου σε χαρές, επετείους, σημαντικά γεγονότα, αλλά και σε στενοχώριες, λύπες, δυσκολίες, ήταν πάντα εκεί για να με παρηγορήσει, να μου δώσει κουράγιο, να με βοηθήσει να σηκωθώ.

Θα γυρίσω πολλά πολλά χρόνια πίσω, εκεί που είχα αρχίσει να υποψιάζομαι ότι δεν υπάρχει ο Άη Βασίλης και αποφάσισα να μείνω ξύπνια για να δω ποιος θα βάλει το δώρο κάτω από το δέντρο. Δεν κατάφερα φυσικά και έτσι έπεισα τον εαυτό μου ότι υπάρχει, γιατί απλά ήθελα να υπάρχει! Μπορεί ο Άη Βασίλης να είναι προνόμιο των μικρών, όμως μπορούμε και εμείς, οι λίγο… μεγαλύτεροι να φανταστούμε ότι υπάρχει, θα γεμίσει τον σάκο του με κρασιά και θα έρθει να τα αφήσει κάτω από το δέντρο μας. Εγώ το κάνω κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες. Φέτος, αποφάσισα να γράψω τα κρασιά και να τα κάνω κείμενο (ή γράμμα), μήπως τον συγκινήσω περισσότερο.

Από τον Γ. Μιχαήλο


Ορισμένες φορές αισθάνομαι ότι εκδηλώσεις όπως οι Μεγάλες Μέρες της Νεμέας, ή οι Ανοιχτές Πόρτες των οινοποιείων το Μάιο είναι λίγο σαν τη γιορτή των ερωτευμένων ή τη γιορτή της μητέρας. Μια φορά το χρόνο, ειδικά εμείς που ασχολούμαστε ή γράφουμε για το κρασί, θυμόμαστε ότι υπάρχει οινοτουρισμός, επισκέψιμα οινοποιεία, Έλληνες παραγωγοί έτοιμοι να μας μυήσουν στον υπέροχο κόσμο τους. Και έτσι όμως να είναι τα πράγματα είναι ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.