Μαγικό Βουνό - Ερυθρός 2018

Επιτέλους κρύο! Ποιος να φανταζόταν ότι θα λέγαμε αυτές τις κουβέντες μέσα στο καταχείμωνο. Μας αρέσει ο ήλιος πολύ και τον χειμώνα, αλλά φέτος τον έχουμε χορτάσει. Ας δούμε να πέφτουν και λίγες νιφάδες χιονιού, ίσως είναι ο μόνος τρόπος να δούμε μιαν ‘άσπρη μέρα’ αυτή την χρονιά. Θα μας φανεί λιγότερο βαρύς ο ‘εγκλεισμός’ στο σπίτι αν έξω έχει θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν. Είναι άλλωστε ευκαιρία να μαγειρέψουμε πλούσια φαγητά που ταιριάζουν στο πολύ κρύο, να βάλουμε δίπλα στιβαρά κρασιά και να ανεβάσουμε τον υδράργυρο με απολαυστικό τρόπο.

Επάνοδος πριν λίγες μέρες σε ένα εμβληματικό εστιατόριο, όπου- πριν περίπου 40 χρόνια- ξεκίνησε η γαστρονομική μου εκπαίδευση: για να πάω στο Abreuvoir τότε «έσπαγα κουμπαρά!». Σήμερα, σε αυτό το «ναό» της κλασικής Γαλλικής κουζίνας, με καλή παρέα, Filet au poivre, entrecôte cafè de Paris και τελείωμα με την παραδοσιακή Crèpe Suzette και Samos Doux, θυμήθηκα αξέχαστες στιγμές της νιότης μου... Είναι το Abreuvoir του 2020, του Σπύρου και της Κλαίρης Κότση, το ίδιο με αυτό που θυμάμαι, αυτό που γνώρισα λίγα χρόνια αφού ο πατέρας του, ο Αλέξης Κότσης το άνοιξε, το Μάρτιο του 1965;

Ο χειμώνας άργησε να έρθει φέτος όμως αυτές τις ημέρες το κρύο έχει κάνει αισθητή την παρουσία του! Ίσως ο κρατικός μηχανισμός στην Ελλάδα, ως συνήθως, να μην είναι έτοιμος να υποδεχτεί τα χιόνια εμείς όμως πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για να αντιμετωπίσουμε το κρύο με κρασί! Και για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει να επιλέξουμε τα κρασιά που ταιριάζουν πολύ στο κρύο! Ακολουθώντας μερικές απλές συμβουλές θα βρούμε τρόπο να ανεβάσουμε θερμοκρασία με ‘καύσιμο’ το κρασί!

Προσπαθήστε να ανατρέξετε σε αναμνήσεις γιορτινών τραπεζιών. Ίσως χρειαστεί να γυρίσετε πίσω 15-20 χρόνια. Ποια κρασιά σας έρχονται στο μυαλό? Είμαι σίγουρη ότι κάποια από αυτά κρύβουν ένα μέρος της ιστορίας του εμφιαλωμένου επώνυμου κρασιού. Είναι αυτά που κέρδισαν πρώτα θέση σε γιορτινά τραπέζια, ανοίγοντας νέους ‘οινικούς’ ορίζοντες και σημαδεύοντας την πορεία του ελληνικού κρασιού. Ίσως δεν βρίσκονται τόσο συχνά στο τραπέζι μας τώρα, όχι όμως γιατί δεν αξίζουν αλλά γιατί υπάρχουν αμέτρητες επιλογές και η πίτα μοιράζεται. Είναι κρασιά διαχρονικά, που παραμένουν εξαιρετικά και απλά κοιτάζοντας τις ετικέτες τους έρχονται χαρούμενες αναμνήσεις.