Martini Bianco 1lt

Ας πάει και το παλιάμπελο, που έλεγε κι η γιαγιά μου η Καλομοίρα. Τι κι αν δεν πίνω εγω cocktails , πλην ενός? Η στήλη αυτή δεν έχει σκοπό να ικανοποιήσει τα δικά μου γούστα, έστω κι αν κάποιες φορές συμβαδίζει με αυτά, ή έστω επηρεάζεται. Εγινε για τους αναγνώστες της. Και μεγάλη πλειοψηφία αυτών πίνει cocktails, οπότε θα γράψω κάτι σχετικό. Θα πω λίγα λόγια για το καθένα απο αυτά που θα αναφέρω, θα προτείνω λύσεις για το βασικό αλκοολούχο ποτό που θα περιέχουν και τελευταίο θα αφήσω το μοναδικό που εγω πίνω. Άσε που θα θυμηθώ και λίγο τα νιάτα μου, όταν δούλεψα ως μπάρμαν στα νησιά του Αργοσαρωνικού. Μπάρμαν λέμε, οχι mixologist. Για πάμε.

Κάπως έτσι όπως περιγράφει ο τίτλος, αν και καλό είναι να ζεις ως νέος κι όχι να θυμάσαι τι έκανες τότε που ήσουν νέος. Τέλος πάντων, εγω θα θυμηθώ τι έφτιαχνα όταν δούλευα πίσω απο τις μπάρες σε Πόρο, Ύδρα κι Αίγινα.

Τότε ήταν ωραίες εποχές. Διότι ο μπάρμαν λεγόταν μπάρμαν κι όχι bartender όπως μας επέβαλλε το σημερινό γίγνεσθαι. Τέλος πάντων, cocktails φτιάχνουν κι οι σημερινοί, cocktails φτιάχναμε κι εμείς.

Θα δείξω λοιπόν μερικά απο αυτά για να συνοδεύσουν το αποκαλόκαιρο, ή για να το πω αλλιώς, τον ωραιότερο μήνα του χρόνου. Διότι αυτό είναι ο Σεπτέμβριος, ο πιο γλυκός μήνας του χρόνου. Να μην ήταν κι αυτό το ρημάδι το προεδρικό διάταγμα που επιβάλλει το άνοιγμα των σχολείων στις 11 Σεπτεμβρίου, θα ήταν ακόμη καλύτερος.