Ούζο Καζανιστό

Κι έχουμε αργήσει κιόλας, θα έλεγα. Διότι το ημερολόγιο γράφει 5 Αυγούστου κι όλοι οι θερινοί προορισμοί γεμίζουν σιγά σιγά, αν δεν έχουν ήδη γεμίσει. Καλαμάρια και χταπόδια δίπλα στο κύμα, ή και μακρύτερα, έχουν την τιμητική τους. Σκέτα, όμως, δεν τρώγονται. Πρέπει και κάτι να πίνεις, για να τα συνοδεύσεις με τον τρόπο που τους αρμόζει. Άρα, ερχόμαστε στο προκείμενο.

Τσίπουρα και ούζα

Τα μεγάλα αστικά κέντρα αρχίζουν και αδειάζουν. Όσοι έχουν κάποιο εξοχικό σε νησί, βουνό , ή παραθαλάσσιο μέρος, παίρνουν την άδειά τους και μη τον είδατε. Όσοι δεν έχουν, παριορίζονται σε λιγότερες μέρες κάπου αντίστοιχα, και γενικώς πλησιάζει αυτό το δεκαπενθήμερο, που ο πληθυσμός των μεγάλων πόλεων θα περιοριστεί στο ένα τέταρτο, ή και ένα πέμπτο ακόμη, σε σχέση με το κανονικό.

Ο γράφων απο αρχές Ιουλίου πάει κι έρχεται, μεταξύ εξοχικών σε Αίγινα και Μάνη, και που και που πετάγεται και καμιά Κρήτη για δουλειές. Γενικώς οι πολύ ζεστοί μήνες δεν είναι το φόρτε μας για δουλειά, και πάντα τα κανονίζουμε έτσι ώστε να υπάρχει μπόλικος χρόνος για

Βουτιές

Απο ψηλά, (όχι πολύ), απο χαμηλά, γενικώς βουτιές. Υπάρχει όμως κι η βουτιά στη χωριάτικη σαλάτα, που αν πετύχεις μια καλή ντομάτα κι ένα σούπερ ελαιόλαδο, είναι εξίσου δροσιστικές με τις προηγούμενες. Η χωριάτικη όμως, θέλει και παρέα.

Τσίπουρα και ούζα