Το καλάθι μου 0 Item (s)
Εναλλαγή Πλοήγησης

«Εμπορικό» κρασί: Ρετσινιά ή Τίτλος;

«Εμπορικό» κρασί: Ρετσινιά ή Τίτλος;
Από τον Τ. Πικούνη

Οτι μου αρέσουν τα Chardonnay, δεν το έκρυψα ποτέ! Ούτε καν παλιότερες εποχές, όταν το να σου αρέσει το Chardonnay έκανε τους γευσιγνώστες και ειδικούς να σε κοιτούν με συγκατάβαση! Ήταν οι εποχές της μεγάλης βλακείας: Του περίφημου ABC από τα αρχικά Anything But Chardonnay! Τώρα βέβαια που το Chardonnay γύρισε πάλι στη μόδα, μπορώ να δηλώσω χωρίς να... κοκκινίζω ότι αγαπημένα μου λευκά της πιο δημοφιλούς ποικιλίας στον κόσμο είναι εδώ και αρκετά χρόνια τα Chardonnay Κατσαρού και Γεροβασιλείου, τελευταία το Βίδια της Στροφιλιάς, και βέβαια, το Chateau Julia Chardonnay που πίνω τώρα και που μου... ενέπνευσε αυτό το σημείωμα. Ένα κρασί με εξαιρετικά αρώματα, νόστιμο, με σώμα και επίγευση μακριά και απολαυστική.

Ναι, το Chardonnay είναι η πιο δημοφιλής και εμπορική ποικιλία στον κόσμο. Δεν θυμάμαι ποιος -και δεν έχει σημασία- είχε πει το εξής... σοφό για το Chateau Julia Chardonnay: «Για εμπορικό κρασί είναι πολύ καλό».

Τι σημαίνει αυτό; Προφανώς, εννοεί ότι έχουμε τα «εμπορικά κρασιά» -αυτά δηλαδή που πουλάνε- και τα μη εμπορικά -αυτά δηλαδή που... δεν πουλάνε! Και κατά ένα περίεργο τρόπο, ο παραπάνω κύριος -ειδικός προφανώς- αλλά και πολλοί άλλοι μαζί του, υπονοεί ότι αυτά είναι τα καλά, τα ποιοτικά! Αυτά που δεν πουλάνε!

Αν πάμε και λίγο παρακάτω, είναι καθιερωμένο στους γευσιγνώστες snob ημιμαθείς ότι για ένα κρασί, ο χαρακτηρισμός «εμπορικό» είναι «ρετσινιά»!: Είναι το κρασί που πουλάει πολύ, άρα αρέσει στον πολύ κόσμο, δηλαδή σε πολύ περισσότερους από τον «δικό μας» κύκλο, σε αυτούς που δεν ξέρουν! Στην basse classe δηλαδή, επι το ελληνικότερον μπασκλασαρία... που δεν έχει τα «δικά μας» γούστα, δεν ξέρει να αξιολογεί, δεν γνωρίζει, δεν... γενικά!

Να κάνω μια απλή ερώτηση, χάριν συζήτησης: Πως γίνεται ένα κρασί εμπορικό; Έτσι, επειδή μια μέρα ένας οινοποιός ξύπνησε το πρωί και είπε «σήμερα θα κάνω ένα εμπορικό κρασί!»; Δεν πρέπει να έχει κάποια χαρακτηριστικά; «Ασφαλώς» θα απαντήσετε. «Να είναι πάμφθηνο!». Δηλαδή, ότι πάμφθηνο και εμπορικό; Εγώ λέω ότι πρέπει να είναι και καλό, να ικανοποιεί το περίφημο Value for Money. Ειδικά στην κατηγορία των φθηνών κρασιών, εμπορικό θα γίνει αυτό που έχει την καλύτερη ποιότητα. Εννοείται, σε συγκεκριμένη κατηγορία τιμής.

Κάθε κατηγορία τιμής έχει και τα «εμπορικά» κρασιά της. Είναι αυτά που έχουν την καλύτερη ποιότητα σε αυτή την κατηγορία τιμής. Δυστυχώς, τα μη εμπορικά κρασιά είναι τα λιγότερο ποιοτικά. Αυτά που -λόγω κακής σχέσης ποιότητας/τιμής- δεν τα κατάφεραν.

Ακούω την αντίρρησή σας: «Ισως δεν τα κατάφεραν γιατί δεν προωθήθηκαν σωστά, γιατί δεν είχαν δίκτυο διανομής»

Ασφαλώς το marketing παίζει ρόλο στην εμπορικότητα ενός κρασιού. Το marketing του παραγωγού, του χονδρεμπόρου και -κυρίως!- το marketing του σημείου πώλησης του κρασιού, της κάβας, του super market. Κανέναν από τους τρεις -και κυρίως τα σημεία πώλησης στον τελικό καταναλωτή- δεν συμφέρει να ξοδέψει χρήματα στην προώθηση ενός κακού κρασιού.

Η διαθεσιμότητα δικτύου διανομής είναι επίσης σημαντικό για την εμπορικότητα ενός κρασιού. Αλλά τίποτε δεν θα κάνει ένα κρασί εμπορικό, αν δεν είναι καλό. Κανένα δίκτυο διανομής δεν θα προωθήσει ένα κακό κρασί. Κανένα marketing plan, καμμιά προωθητική ενέργεια, δεν θα ανεβάσει ένα μέτριο κρασί.

Το Cheteau Julia Chardonnay είναι ένα εμπορικό κρασί.... και ταυτόχρονα ένα εξαιρετικό Chardonnay! Ένα κρασί δεξαμενής που εστιάζει στη φρεσκάδα, με φρουτώδη χαρακτήρα και με αρκετά ανθικά στοιχεία. Όπως εμπορικά κρασιά είναι η Νάουσσα Μπουτάρη, ένα κρασί σε εκπληκτική, σχεδόν απίστευτη τιμή για την ποιότητα του αλλά και μια από τις καλύτερες Νάουσες ασχέτως τιμής, όπως και το Μοσχοφίλερο Μπουτάρη, που κάνει θραύση στα Super Market. Εμπορικά και ταυτόχρονα ποιοτικά κρασιά είναι αυτά του Γεροβασιλείου, της Βιβλίας Χώρας, των κτημάτων Άλφα, Αβαντίς, Σκούρα και πολλών άλλων.

Η εμπορικότητα είναι τίτλος τιμής και ο στόχος όλων των κρασιών. Ας μην κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους, δεν υπάρχει παραγωγός που δεν θα ήθελε να έχει ένα εμπορικό κρασί!

Και κάτι τελευταίο: Δύσκολα ένα εξαιρετικό κρασί στη σωστή τιμή δεν θα γίνει εμπορικό. Δεν... κρύβεται! Κάποιοι θα το ανακαλύψουν, και τα υπόλοιπα ακολουθούν: και το δίκτυο πωλήσεων, και το marketing... και η επιτυχία!



Στην υγειά σας!


Τάσος Πικούνης

Μοιραστείτε το άρθρο: