Το καλάθι μου 0 Item (s)
Εναλλαγή Πλοήγησης

Παντρεύοντας αγαπημένα φαγητά στο ταψί με κρασί

Παντρεύοντας αγαπημένα φαγητά στο ταψί με κρασί
Από την Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS

Εντάξει, είμαι επηρεασμένη από τον τρύγο που πραγματοποιείται σε όλη την Ελλάδα και φαίνεται! Ψάχνοντας το θέμα για αυτή την εβδομάδα, το μυαλό πήγαινε σε αμπελώνες έτοιμους να δώσουν τα σταφύλια τους, σε πιεστήρια δεξαμενές βαρέλια κλπ και φυσικά στους ανθρώπους που δουλεύουν σε έντονους ρυθμούς. Τι να τρώνε άραγε οι άνθρωποι που δουλεύουν 12, 15, ακόμα και 20 (κάποιες πολύ φορτωμένες) ώρες την ημέρα μέσα στον τρύγο?

Ψάχνοντας για φαγητά του τρύγου, ρωτώντας φίλους οινολόγους που δουλεύουν πυρετωδώς αυτές τις ημέρες και σκεπτόμενη την εποχή που και εγώ δούλευα σε οινοποιείο, δεν ‘βγήκε’ κάτι σπουδαίο ώστε να μπορεί να βγει ένα κείμενο με ‘φαγητά του τρύγου’. ‘Παραγγέλνουμε στον Σοφό - το εστιατόριο στην Νεμέα’, ‘έχουμε catering που μας φέρνει μαγειρευτό φαγητό κάθε μέρα’, ‘παραγγέλνουμε στην ταβέρνα δίπλα’ ήταν κάποιες από τις απαντήσεις. Φανταστείτε έναν ‘ρομαντικό’ τρύγο, όπου το μεσημεράκι η σύζυγος, η μαμά ή η γιαγιά του οινοποιού βγάζει από τον ξυλόφουρνο ένα μεγάλο ταψί, πατσίτσιο, αρνάκι, μουσακά κλπ, στρώνεται το μεγάλο ξύλινο τραπέζι, κάθονται όλοι γύρω γύρω και απολαμβάνουν το φαγητό τους με ένα ποτήρι κρασί της προηγούμενης σοδειάς, πριν συνεχίσουν να παραλαμβάνουν και να ρίχνουν σταφύλια στο πιεστήριο. Οι πραγματικοί ρυθμοί όμως είναι τόσο έντονοι που δεν υπάρχει χρόνος για ένα τέτοιο γεύμα. Ένα γεύμα-γιορτή γίνεται σήμερα σε αρκετά οινοποιεία, για να σημάνει την λήξη του τρύγου! Κατά την διάρκεια του τρύγου, το πιθανότερο είναι ότι την ‘βγάζουν’ με το πιο ‘μαμαδίστικο’ delivery -ταβερνάκι (ίσως και σαντουιτσάδικο κάποιες φορές) που υπάρχει στην περιοχή.

Επειδή όμως μου αρέσει η εικόνα γύρω από ένα τραπέζι με κρασί και η ιδέα του ξυλόφουρνου δίπλα σε αυτό ακόμα και αν δεν είναι στο οινοποιείο ή στον αμπελώνα και επειδή το καλοκαιράκι μας αφήνει σιγά σιγά και μπορούμε να αρχίσουμε να ανάβουμε τους φούρνους (και επειδή όπως καταλάβατε δεν βγήκε το θέμα όπως το φανταζόμουν…), θα θυμηθούμε κάποια αγαπημένα φαγητά που μπαίνουν στον φούρνο και θα προτείνουμε κρασιά που θα ταιριάξουν με αυτά. Τα περισσότερα από αυτά τα έχουμε συζητήσει ξανά σε άλλα κείμενα και έχουμε προτείνει συνδυασμούς. Αυτή την φορά όμως θα επιλέξουμε ένα συγκεκριμένο κρασί, που να ταιριάζει στην εποχή αυτή, γιατί αν δεν το καταλάβατε (ή δεν θέλετε να το καταλάβετε) είμαστε στις αρχές του Σεπτέμβρη και όλοι ψάχνουμε ευκαιρία για να βάλουμε κάποια κρασιά στο τραπέζι μας που λόγω ζέστης μας έλειψαν!

Λοιπόν αυτό που πρέπει να σκεφτούμε στον συνδυασμό των φαγητών αυτών είναι ότι τα φαγητά αυτά σιγομαγειρεύονται, συμπυκνώνονται και ‘μελώνουν’ οι γεύσεις τους. Όταν μιλάμε για κρέατα οι πρωτεΐνες τους έχουν ‘λιώσει’, οπότε δεν χρειαζόμαστε απαραίτητα τα κρασιά με τις ζωηρές τανίνες, ενώ αν μπορούμε να βρούμε ένα ώριμο κρασί (με λίγα χρόνια στην πλάτη) ακόμα καλύτερα!

Και για να σας αφήσουμε να σκέφτεστε ακόμα πόσο καλά περάσατε στις διακοπές σας και όχι τον ιδανικό συνδυασμό, σας δίνουμε 8 συγκεκριμένες προτάσεις για 8 αγαπημένα φαγητά που μπαίνουν στο ταψί.

Μουσακάς & Κίκονες Syrah

Και τι δεν έχει γραφτεί για αυτό το φαγητό! Λίγο όμως πριν το αποχωριστούμε για το επόμενο καλοκαίρι, θα ήθελα να το απολαύσω με το Κίκονες Syrah που μετρά ήδη 7 χρόνια στην πλάτη του.

Πολίτικα γεμιστά & Δουλουφάκης - Dafnios Ερυθρός

 Και γεμιστά φάγαμε αρκετά μέσα στο καλοκαίρι! Αλλά και πάλι, οι ντομάτες είναι ακόμα πολύ νόστιμες. Θα τα μαγειρέψουμε με κουκουνάρι και σταφίδες γιατί τα τρώγαμε σκέτα με ρυζάκι ή με κιμά. Και θα τα ταιριάξουμε με το Λιάτικο του Νίκου Δουλουφάκη, γιατί έχει μαζεμένες τανίνες και ώριμο χαρακτήρα φρούτων και γλυκών μπαχαρικών.

Αρνάκι & Μπουτάρης - Grande Reserve Naoussa 1999

Αξίζει να ανάψει ακόμα και ξυλόφουρνος για να ψηθεί το αρνάκι στον φούρνο. Ολόκληρο, μισό, κλέφτικο ακόμα και κομμάτια
από πιο μεγάλα ζώα (ζυγούρι, προβατίνες κλπ) αν μπουν για μερικές ώρες στον φούρνο θα γίνουν λουκούμι! Και εδώ είναι που θα χρειαστούμε ένα ‘παλαιωμένο’ Ξινόμαυρο όπως η σπουδαία Grande Reserve Νάουσα του Μπουτάρη.

Γίγαντες με λουκάνικο & Grande Cuvée Nemea Σκούρα.

Να μην απολαύσουμε και ένα όσπριο? Γίγαντες ας πούμε που είναι κλασικό φαγητό ταψιού! Να μην του βάλουμε και λίγο λουκάνικο έτσι… για τον μεζέ? Και θα το απολαύσουμε με την Grande Cuvée Nemea του Γιώργου Σκούρα γιατί θέλουμε και φρούτο και οξύτητα και ένταση και τις ευγενικές της τανίνες!

Σπανακόπιτα & Πλαγιές Γερακιών λευκό

Στη κεντρική Εύβοια (από όπου κατάγομαι) η σπανακόπιτα με χειροποίητο φύλο και φρέσκο τυρί είναι πολύ παραδοσιακό πιάτο και φτιάχνεται χειμώνα καλοκαίρι. Αν και στις γιορτές το τρώμε σαν ορεκτικό, τις ‘απλές’ ημέρες και όταν το σπανάκι και τα σέσκουλα είναι φρέσκα η πίτα αποτελεί κανονικό κυρίως φαγητό. Θυμάμαι να ‘πέφτει σύρμα’ ότι θα ανάψει ο ξυλόφουρνος της αυλής και να φέρνουν όλες οι γειτόνισσες τα ταψιά τους και κάπου εκεί στις 11:00 το πρωί να ξυπνάς από την μυρωδιά της φρέσκιας σπανακόπιτας με μπόλικο άνιθο. Και αφού μιλήσαμε για Εύβοια, θα το συνδυάσουμε και με Ευβοιώτικο κρασί. Το Πλαγιές Γερακιών λευκό, γιατί θέλουμε την φυτικότητα του, την δροσερή οξύτητα αλλά και την πολυπλοκότητα που του χαρίζει το διακριτικό βαρέλι.

Μοσχάρι γιουβέτσι & Chateau Porto Carras 2007

Έχει και μοσχάρι το μενού! Με μπόλικη ντοματούλα, μπαχαρικά και κριθαράκι όμορφα ενωμένα και σιγομαγειρεμένα στον φούρνο. Θα του βάλουμε δίπλα ένα θρυλικό κρασί, που ‘τρυγήθηκε’ πριν από 10 χρόνια και συνδυάζει την ωριμότητα με την φρεσκάδα και την ένταση με την φινέτσα.

Παστίτσιο & Λημνιώνα Ζαφειράκη magnum 2013

Άφησα αυτό το ‘ταψί’ για λίγο πριν το τέλος, γιατί όσο έγραφα το κείμενο ψηνόταν και ένα πατσίτσιο (αργοψηνόταν γιατί μου πήρε κάποιες ώρες να το γράψω…) στον φούρνο που υποσχέθηκα σε φίλους. Λοιπόν, το ήπιαμε με την Λημνιώνα του Χρίστου Ζαφειράκη από το 2013 σε magnum φιάλη. Οι ευγενικές τανίνες της, ο βοτανικός χαρακτήρας της αλλά και η υψηλή οξύτητα που έσπασε την λιπαρότητα του πιάτου, ταίριαξαν υπέροχα με το παστίτσιο!

Γαλακτομπούρεκο & Belvedere 2013

Να μην κλείσουμε το τραπέζι με ένα γλυκό στο ταψί? Εντάξει δεν θα κάτσουμε να ανοίγουμε άπειρα φύλλα για να κάνουμε μπακλαβά, θα αρκεστούμε (!!!) σε ένα μελωμένο, λιπαρό γαλακτομπούρεκο και θα το πιούμε με το Belvedere από το Κτήμα Μερκούρη, ένα κρασί με άφθονα αρώματα ώριμων φρούτων, καραμέλας και λουλουδιών!


Στην υγειά σας!

Μαριάννα Μακρύγιαννη AIWS

Μοιραστείτε το άρθρο: