Από τον Κ. Κοντογιώργη


Πήγα βόλτες τον τελευταίο καιρό. Οι βόλτες αυτές είχαν αντικείμενο το whisky, αφού δεν γίνεται να κάνουμε μόνο το κέφι μας με το αγαπημένο μας ποτό, πρέπει να βγάζουμε και χρήμα για να μπορούμε να το απολαμβάνουμε. Πήγα Αράχωβα, πήγα Θεσσαλονίκη, πήγα και στο Athens Bar Show, όπως είδατε και στο σχετικό άρθρο. Τουλάχιστον δυο φορές, μου τέθηκε ένα ερώτημα. Αν προτιμάω malt, ή blend. Απάντησα και στις δυο περιπτώσεις, πως μου αρέσει το καλό whisky. Πάμε να το εξερευνήσουμε λίγο.

Καταρχάς, να θυμηθούμε λίγο τη διαφορά μεταξύ ενός malt με ένα blend. Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε σαν πρώτη ύλη μόνο το βυνοποιημένο κριθάρι, ενώ στη δεύτερη έχουμε μικρό ποσοστό malt, και πολύ μεγαλύτερο από άλλους δημητριακούς καρπούς, όπως για παράδειγμα, βρώμη, σιτάρι, σίκαλη, δηλαδή grain whisky. Η συνήθης ποσόστωση είναι 80 με 85 τοις εκατό grain και το υπόλοιπο malt. Και θα λέγαμε οτι όσο μεγαλύτερο το ποσοστό σε malt και όσο καλύτερο το αποστακτήριο από το οποίο προέρχεται, τόσο καλύτερο και το τελικό αποτέλεσμα στο blend.

Το να διαλέξω λοιπόν, ποιά από τις δυο κατηγορίες προτιμώ, δεν είναι τόσο απλό να απαντηθεί. Εκ πρώτης όψεως, θα έλεγα malt, όταν όμως μου έρχονται στο μυαλό κάποια blend που έχω δοκιμάσει στο παρελθόν, το ξανασκέφτομαι. Και δε νομίζω οτι είναι σωστό να γενικεύσουμε το ζήτημα. Υπάρχουν χάλια ποτά και στις δυο κατηγορίες. Όπως επίσης υπάρχουν και συγκλονιστικά εκατέρωθεν.

Για παράδειγμα, δεν είναι εύκολο κανείς να διαλέξει ανάμεσα στα απίθανα Chivas 12 ετών και Strathisla 12 ετών. Έστω κι αν συνέκρινα δυο πράγματα που είναι ανόμοια, θα προτιμούσα ναι μεν την πρώτη ύλη για το Chivas, δηλαδή το Strathisla, αλλά αν θα έπρεπε να διαλέξω βάσει τιμής, τότε θα διάλεγα το Chivas.

Ή ας πούμε, πολύ νόστιμο το Johnnie Walker 18 ετών, αλλά αν είχα δίπλα μου το απίθανο Clynelish 14 ετών, θα προτιμούσα σαφώς το δεύτερο, έχοντας μάλιστα και στα υπόψιν, οτι θα ξοδέψω και περίπου 15 ευρώ λιγότερα.

Σε κάθε περίπτωση, η τιμή παίζει πολύ σπουδαίο ρόλο, σαν κριτήριο επιλογής. Σαν τυφλοσούρτη, θα έλεγα οτι πολύ δύσκολα θα βρει κανείς καλύτερο blend από κάποιο malt, σε χαμηλές τιμές, με πολύ λίγες εξαιρέσεις, όπως ας πούμε τα εξαιρετικά Whyte and Mackay και Teachers. Και σε γενικές γραμμές μάλλον πρέπει να πάμε στην κατηγορία της δωδεκαετούς παλαίωσης, πλην εξαιρέσεων όπως προείπα, για να πιούμε ποιοτικό blend. Κάτι που δεν συμβαίνει με τα malt, όπου με τριετή παλαίωση, έχει πολύ χάλι ναι μεν, αλλά έχει και φανταστικά whiskies, όπως το τρομερό Wolfburn Northland. Και αν θα έπρεπε να βρω ένα βασικό μειονέκτημα για τα blend, αυτό θα ήταν.

Από την άλλη μεριά, αν πάμε σε ακριβότερες κατηγορίες, θα βρούμε φανταστικά ποτά και στις δυο περιπτώσεις. Διότι, τι να πει κανείς για το Chivas Royal Salute 21 ετών, που κυριολεκτικά χαϊδεύει τον ουρανίσκο, ενώ είναι blend? Στην ίδια χρονικά παλαίωση όμως, είναι και το σπουδαίο Aberfeldy 21 ετών, με λίγα παραπάνω χρήματα.

Όμως, μιας και βάλαμε ζήτημα παλαίωσης και τιμής, πόσα blend μπορεί να πιεί κανείς με 18 χρόνια παλαίωση και τιμή γύρω στο κατοστάρικο, σαν το ασυναγώνιστο σε αυτή την κατηγορία Glendronach 18 ετών, το οποίο φυσικά είναι malt? Μάλλον κανένα, κι αν κάποιο μου έρχεται στο μυαλό που θα μπορούσε να γίνει μια σοβαρή συζήτηση, είναι μόνο το Chivas 18 ετών.

Πολλά λοιπόν είναι αυτά που παίζουν ρόλο, ώστε να απαντηθεί το ερώτημα, blend ή malt.

H τιμή, η παλαίωση, ο τόπος και η περίσταση, ο αλκοολικός βαθμός. Αν πάντως για κάποιο λόγο θα έπρεπε να απαντήσω υποχρεωτικά στο ερώτημα αυτό, μάλλον θα προτιμούσα το malt.

Μια γουλιά από το εξαίσιο δεκάρι Ardbeg, μάλλον θα με δικαιώσει.

Μέχρι την επόμενη εβδομάδα


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 25 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.