Από τον Κ. Κοντογιώργη


Τα δικά μου τα παιδιά, δεν ξέρουν τα παραμύθια που ξέρουν όλα τα παιδιά της ηλικίας τους. Για να είμαι και ακριβέστερος, δεν ήξεραν τα παραμύθια που ήξεραν τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας τους, όταν ήταν μικρά. Κοντορεβυθούληδες, τρία γουρουνάκια, και άλλα συναφή, δεν ήταν γνωστά για τα αγόρια μου. Αγαπημένοι ήρωες των παιδικών τους χρόνων, ήταν ο δράκος ο Βαγγέλης, κι ο λύκος ο Μηνάς, και διάφοροι τέτοιοι παράξενοι ήρωες, που έπλαθε η φαντασία, πότε η δική μου και πότε της γυναίκας μου. Ήρωες δηλαδή φανταστικοί, και όπως συμβαίνει σε όλα τα παραμύθια, ανύπαρκτοι.

Υπήρχαν ωστόσο και κάποιοι άλλοι, κανονικοί άνθρωποι, με σάρκα και οστά, τους οποίους όμως, φροντίσαμε να τους μάθουμε στα παιδιά μας. Δεν ξέρω μέχρι ποιού σημείου το πετύχαμε, μέχρι τώρα θα έλεγα όμως οτι καλά τα πάμε. Τα δικά μου τα παιδιά λοιπόν, ξέρουν από τριών χρονών, ποιοί ήταν και τι προσέφεραν ο καθένας οι αληθινοί ήρωες. Αυτοί οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους, για να έχουμε εμείς σήμερα το προνόμιο να μιλάμε ελληνικά.

Με αυτές τις αράδες, που κάποιοι από εσάς θα βρούν αδιάφορες, και κάποιοι σημαντικές, θέλω να αποτυπώσω τη χαρά μου, τώρα που η λατρεμένη μου πατρίδα γιορτάζει τα 200 χρόνια από την κήρυξη του πολέμου. Διότι περί αυτού πρόκειται. Τη στιγμή που όλες οι χώρες γιορτάζουν επετείους απελευθέρωσης, εμείς γιορτάζουμε την έναρξη του πολέμου εναντίον των Οθωμανών, όπως αντίστοιχα στην 28η Οκτωβρίου πάλι γιορτάζουμε έναρξη πολέμου και όχι λήξη.

Πάω πάλι στην αρχή του άρθρου τώρα. Τη στιγμή λοιπόν που άλλες μανάδες και πατεράδες διηγόντουσαν στα παιδιά τους τις περιπέτειες του Σεβάχ του θαλασσινού, ή τους διάβαζαν το Μαγεμένο Αυλό, εμείς τους λέγαμε ιστορίες για τη Μάχη του Μαραθώνα, τη Μάχη των Δερβενακίων, τη Μάχη στο Μανιάκι, τη Μάχη των Θερμοπυλών, και όλες αυτές τις μάχες, που έδωσαν οι πρόγονοί μας, σε κάθε εποχή, απέναντι σε κάθε αντίπαλο, ο οποίος ήταν πάντα πολυπληθέστερος, αλλά πάντα με κάποιο μαγικό τρόπο, έβρισκαν τον τρόπο να νικήσουν, έστω κι αν έχασαν, όπως έγινε σε κάποιες από τις μάχες που προείπα. Στα μάτια των παιδιών μου λοιπόν, όλοι αυτοί οι ήρωες, φάνταζαν σαν κάτι εξωπραγματικό, σαν υπεράνθρωποι. Και έμαθαν να τους αγαπούν. Διότι οι πρώτοι που τους αγάπησαν, ήταν οι γονείς τους.

Αυτές τις μέρες λοιπόν, γιορτάζουμε αυτή την ιστορική επέτειο. Και αποτίουμε φόρο τιμής, σε αυτούς στους οποίους έχουμε υποχρέωση. Δεν είναι δυνατόν σε ένα άρθρο να μπορέσω να συμπεριλάβω όλους όσους έδωσαν τη ζωή τους για την Ελευθερία. Θεωρώντας αυτονόητο οτι σε όλους αξίζει το ίδιο μερίδιο τιμής και δόξας, θα κάνω μια αναφορά σε μερικές και μερικούς από αυτούς.

Βάζω ένα δεκάρι Ardbeg και ξεκινάω.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Τι λόγια μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει σε αυτή την περίπτωση? Μιλάμε για τον ιθύνοντα νου της Επανάστασης, τον Γέρο του Μοριά. Στρατιωτική ιδιοφυία, που ταυτοχρόνως είχε και το ταλέντο να μπορεί με τα λόγια του να ξεσηκώνει τον κόσμο. Ήταν ο μόνος που πιθανόν να μπορούσε να νικήσει τον Ιμπραήμ, ωστόσο ποτέ δεν δόθηκε η ευκαιρία να το μάθουμε. Ποτέ δεν αντιμετώπισε ο ένας τον άλλο. Μόνο που γράφω αυτή τη στιγμή για αυτή την τεράστια φυσιογνωμία, νιώθω δέος.

Μαντώ Μαυρογένους

Κατά πάσα πιθανότητα, η κορυφαία φυσιογνωμία της Επανάστασης, από πλευράς της γυναικείας προσφοράς. Γεννήθηκε στη Μύκονο, και πέθανε φτωχή και χωρίς καμία αναγνώριση από το Ελληνικό Κράτος, αφού στο μεταξύ είχε πουλήσει ότι είχε και δεν είχε για να βοηθήσει την πατρίδα.

Ανδρέας Μιαούλης

Ακόμη μια τεράστια φυσιογνωμία της Επανάστασης, ενδεχομένως με το ίδιο βεληνεκές με το Γέρο του Μοριά. Διότι παρότι δεν ξεκίνησε σαν αρχιναύαρχος του ελληνικού στόλου, ήταν αυτός που οδήγησε το αήττητο πολεμικό μας ναυτικό, σε όλες τις μεγάλες και σημαντικές νίκες, όπως αυτή στη ναυμαχία της Πάτρας, της Μεθώνης, και κυρίως αυτή την πολύ κρίσιμη, του Γέροντα, λίγο έξω από τη Λέρο. Ξέχασα και την πολύ μεγάλη νίκη στη ναυμαχία των Σπετσών, και σίγουρα κι άλλες, διότι εδώ γράφουμε χωρίς ματιές στο google.

Κωνσταντίνος Κανάρης

Μιας και μιλάμε για θάλασσες και ναυμαχίες, δεν είναι δυνατόν να ξεχάσω τον μπουρλοτιέρη, τον μεγάλο Κωνσταντίνο Κανάρη. Ο οποίος είναι γνωστός κυρίως για την πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο το 1822, αλλά δεν έκανε μόνο αυτό. Ήταν σε πολλές ναυμαχίες παρών , είτε ως αρχηγός, είτε ως συν αρχηγός, όπως έγινε στη ναυμαχία των Πατρών, μαζί με τον Ανδρέα Μιαούλη.

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα

Ακόμη μια σπουδαία γυναικεία παρουσία στον ατελείωτο κατάλογο των ηρώων. Όπως και η Μαντώ Μαυρογένους, έδωσε την περιουσία της για τον Αγώνα, ενώ έλαβε μέρος σε πολλές ναυμαχίες , για να καταλήξει τελικά να πεθάνει από σφαίρα ελληνική, για λόγους ανεξάρτητους της Επανάστασης.

Πέτρος Μαυρομιχάλης (Πετρόμπεης)

Ξεκίνησαν μαζί με τον Κολοκοτρώνη από τη Μάνη, μια πορεία που κατέληξε σε μια από τις μεγαλύτερες νίκες για τα ελληνικά χρώματα, την Άλωση της Τριπολιτσάς. Αυτός, και όχι ο Κολοκοτρώνης, ήταν ο αρχηγός της επιχείρησης αυτής, και φυσικά υπέγραφε σαν Αρχιστράτηγος των Σπαρτιατικών δυνάμεων. Και για να αποκαταστήσουμε λίγο και την ιστορική αλήθεια, είναι το λιγότερο άδικο, το όνομα των Μαυρομιχαλαίων να είναι πιο γνωστό για τη δολοφονία του Καποδίστρια, παρά για την προσφορά στον Αγώνα. Πρόκειται για την μοναδική οικογένεια που έδωσε 57 νεκρούς σαν φόρο αίματος στην Επανάσταση.

Γεώργιος Καραισκάκης

Μετά το 1826, όταν με την άφιξη του Ιμπραήμ, η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει υπέρ του εχθρού, ο Καραισκάκης ήταν η τελευταία ελπίδα για τους Έλληνες.Ο γιος της καλογριάς, έμεινε γνωστός , όχι μόνο για τα αναρίθμητα πολεμικά του κατορθώματα, αλλά και για την αθυροστομία του.Πολύ μεγάλη φυσιογνωμία, για ένα σωρό λόγους.

Και τι να πει κανείς για ονόματα όπως ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Παπαφλέσσας, ο Δεληγιάννης, ο Πετμεζάς, ο Λόντος, ο Σαχτούρης, ο Τομπάζης, ο Παπανικολής, τα αδέλφια Αλέξανδρος και Δημήτριος Υψηλάντης, οι Φιλικοί Ρήγας Βελεστινλής, Ξάνθος, Αναγνωστόπουλος, και τόσοι άλλοι, γνωστοί και άγνωστοι. Παλεύω να γράψω όσο το δυνατόν περισσότερους, το θεωρώ υποχρέωσή μου. Οι μπουρλοτιέρηδες Πιπίνος και Κοσμάς Μπαρμπάτσης, ο ήρωας της μάχης του Βαλτετσίου, Μήτρος Πέτροβας, ο Πανουργιάς, ο Πιέρρος Βοιδής, ο Στόικος, ο Νικηταράς ο τουρκοφάγος, και τόσοι κι άλλοι. Δεν ξεχνάμε τον Ιωάννη Καποδίστρια, που δεν έλαβε μέρος στην Επανάσταση, αλλά ανέλαβε το δύσκολο έργο να αναμορφώσει μια διαλυμένη χώρα. Δεν είναι δυνατόν να ξεχάσω την οικογένεια Μπότσαρη, και στο σημείο αυτό να πω οτι η Ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου, παρότι κατέληξε σε αναπόφευκτη ήττα από τον Κιουταχή, ήταν ίσως η στιγμή που άρχισε να αχνοφαίνεται η νίκη, διότι η κατακραυγή του κόσμου στο εξωτερικό, ανάγκασε τις μεγάλες δυνάμεις να εμπλακούν και να βοηθήσουν. Δεν ξεχνάω με τίποτα, Παλαιών Πατρών Γερμανό, Αντώνη Οικονόμου και Διονύση Μάρκελλο, που κήρυξαν την Επανάσταση , σε 'Υδρα και Αίγινα αντιστοίχως, ούτε ξεχνάω τους ξένους φιλέλληνες που πρόστρεξαν για βοήθεια, όπως ο Λόρδος Βύρων και ο σκωτσέζος Τόμας Γκόρντον, που παράτησε την όμορφη Σκωτία , για να έρθει στη ναυμαχία της Πάτρας, αν δεν κάνω λάθος. Νάτην πάλι η Σκωτία, αυτός δεν είναι έρωτας, αυτό είναι κάρμα.

Σε όλους αυτούς, και τόσες χιλιάδες ακόμη ανώνυμους που έπεσαν , χρωστάμε ένα μεγάλο

Ευχαριστώ

Κάτι τελευταίο. Κανέναν δε θα ρωτήσω για να σηκώσω την τιμημένη ελληνική σημαία στο σπίτι μου, και το ίδιο θα προέτρεπα να κάνουν όλοι, στην τόσο μεγάλη αυτή γιορτή για την πατρίδα μας.

Εδώ στο HOW θα γιορτάσουμε με μια ιστορική για τα ελληνικά δεδομένα εμφιάλωση.

Χρόνια πολλά


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 25 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.