Από τον Κ. Κοντογιώργη


Μετά τον εντελώς ασυνήθιστο καύσωνα που μας βρήκε στα μισά του Μαΐου, εδώ και τέσσερεις μέρες μας έχει επισκεφτεί ένας ακόμη, με τη διαφορά οτι τώρα κάτι τέτοιο είναι φυσιολογικό. Και για να είμαι ειλικρινής, παρότι το μεγάλο μου πάθος για ποτά εστιάζει κυρίως στο whisky που πίνω 365 μέρες το χρόνο, στη συγκεκριμένη συγκυρία, μου περνάει και κάτι άλλο από το μυαλό.

Έχω πει και στο παρελθόν οτι δεν πίνω cocktails με μια όμως εξαίρεση. Ένα ωραίο και δροσερό τζιν με τόνικ.

Και μόλις τώρα σε live μετάδοση την ώρα που γράφω ο μεγάλος μου γιος με διορθώνει οτι δροσερή είναι η μπύρα. Γιέ μου εγώ θα γράψω για τζιν και θα αφήσω κάποιον άλλο συνάδελφο να προτείνει ωραίες μπύρες. Πάντως μόλις τελειώσω το άρθρο, θα πιω μια παγωμένη περιπτερίσια από αυτές που έχει το ψυγείο. Πάμε τώρα στα τζιν.

Ξεκινάω πολύ δυναμικά. Διότι το τζιν που θα προτείνω, εκτός του οτι είναι τζινάρα, έχει και αλκοολικό βαθμό 57.2 τοις εκατό. Θα πιούμε το όλο φρεσκάδα Edinburgh Cannon Ball. Σαν να μασας πευκοβελόνες. Μας αρέσει πάρα πολύ η φρεσκάδα του καθώς και τα γλυκά πιπέρια που βγάζει.

Πάμε στο επόμενο. Το ιστορικό αποστακτήριο Black Friars στην Κορνουάλη της νοτιοδυτικής Αγγλίας, είναι το πρώτο σπίτι για το σπουδαίο αυτό τζιν που χρονολογείται από το 1793. Αλκοολικός βαθμός 41.2, απαλή και κρεμώδης υφή και το όνομα αυτού Plymouth Gin.

Να παινέψουμε λίγο και το σπίτι μας. Μην τρομάζετε, δεν ξεκίνησα να φτιάχνω τζιν. Εννοώ οτι θα προτείνω ένα τζιν που φτιάχνεται στην Εύβοια στο αποστακτήριο Avantes. Πίνουμε λοιπόν το προσφάτως βραβευμένο σε πολλούς διεθνείς διαγωνισμούς Grace. Ανοίγει το μπουκάλι και μοσχοβολάει σαν ανθισμένος κήπος. Στα συν και ο τσιμπημένος αλκοολικός βαθμός του 45.7 τοις εκατό. Μας αρέσει πολύ και σκέτο, ενώ βγαίνει και σε διακοσαράκι, δηλαδή συσκευασία των 200ml, σαν αυτό που βλέπω ακριβώς απέναντί μου στην κάβα μου. Αυτό θα πιω απόψε. Έχω και ωραίο τόνικ στο ψυγείο, τουτέστιν Three Cents και μπόλικα λεμόνια από τον κήπο της μαμάς στην Αίγινα, οπότε έχω εξασφαλισμένο ένα (?) ωραίο τζιν τόνικ για αργότερα.

Στο μεταξύ λέω οτι θα ξεφύγω από το whisky για λίγο, αλλά φαίνεται πως δεν μπορεί να βγει άρθρο χωρίς έστω και μια απλή αναφορά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το τζιν που θα προτείνω παράγεται μέσα σε αποστακτήριο whisky και συγκεκριμένα στο Bruichladdich. The Botanist το όνομά του. Έντονη παρουσία λεμονιού και επίσης υψηλός αλκοολικός βαθμός της τάξης του 46 τοις εκατό. Πολύ νόστιμο και σωματώδες.

Και τέλος ακόμη ένα υπέροχο και λουσάτο τζιν όπως κι όλα τα προηγούμενα. Να πιούμε William Chase Elegant 48 Gin. Πρώτη ύλη τα μήλα. Υπέροχα γλυκό και κυρίως πιπεράτο. Υπέροχη και η συσκευασία. Το παπιγιόν τι το θέλανε?

Και κάτι γενικό κι εντελώς απαραίτητο. Το τόνικ να είναι ότι μάρκα προτιμάτε, αλλά να είναι ανοιγμένο εκείνη τη στιγμή, γιατί αλλιώς θα χαλάσετε το ποτό.

Να περνάτε καλά και μέχρι την επόμενη εβδομάδα

Στην υγειά σας

Υ.Γ Ρε μπας και πρέπει να αφήσω την μπύρα και να πιω κανά dram. Απέναντί μου το whisky ορχήστρα, ο ορισμός του πολύπλοκου dram σε νεαρή ηλικία. Ας πιω λοιπόν ένα Wolfburn Northland κι αμέσως μετά πάμε για Grace. Δε γλυτώσαμε απο το whisky ούτε κι αυτή την εβδομάδα.


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 25 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.