Από τον Κ. Κοντογιώργη


Στις αρχές του καλοκαιριού έμαθα κάτι πολύ ευχάριστο. Μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Ελλάδα στο χώρο του ποτού, επρόκειτο να εισάγει στη χώρα μας ένα whiskey, που έχει γράψει τη δική του ιστορία, τα τελευταία, αλλά και τα πολύ παλιότερα χρόνια, σε βαθμό μάλιστα που ορισμένες εμφιαλώσεις να θεωρούνται θρυλικές. Ο καιρός κύλισε λοιπόν, βρισκόμαστε στο φθινόπωρο και το whiskey για το οποίο γίνεται ο λόγος, βρίσκεται ήδη στην Ελλάδα. Σήμερα θα μιλήσουμε για

Michters

Φυσικά στο εξωτερικό η φίρμα ήταν πάρα πολύ γνωστή, στην Ελλάδα ωστόσο ελάχιστοι ήταν αυτοί που γνώριζαν περί τίνος πρόκειται. Η αλήθεια είναι ότι είχε πάρει το μάτι μου μερικά μπουκάλια σε πολύ ενημερωμένες κάβες, αλλά αυτά προέρχονταν από παράλληλη εισαγωγή εμπόρου, και οι ποσότητες ήταν πολύ περιορισμένες, ωστόσο αυτό δεν ισχύει πλέον με την επίσημη αντιπροσώπευση του οίκου στην Ελλάδα. Σε αυτό το σημείο όμως, έφτασε η ώρα για να πούμε

Λίγα λόγια για την ιστορία όπως πάντα

Η οποία ξεκινάει πάρα πολύ πίσω, τόσο πολύ ώστε η φίρμα να είναι η αρχαιότερη ως όνομα σε όλη την Αμερική. Το 1753 λοιπόν ο Ελβετός αγρότης John Shenk ιδρύει το αποστακτήριο, το οποίο σε πρώτη φάση φέρει το επίθετό του ως ονομασία. Η τοποθεσία σε αυτό το χρονικό σημείο, είναι το Schaefferstown της Pennsylvania, ενώ η παραγωγή περιορίζεται μόνο σε whiskey από σίκαλη. Αργότερα, στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, το αποστακτήριο περνάει στα χέρια του Abraham Bomberger, που κι αυτός δίνει το επίθετό του σαν όνομα του αποστακτηρίου. Πολύ αργότερα, η ποτοαπαγόρευση στην Αμερική φέρνει σε δύσκολη θέση όλες τις τότε γνωστές φίρμες της βιομηχανίες, με αποτέλεσμα άλλο αποστακτήριο να κλείνει για πάντα, κι άλλο να αλλάζει χέρια, όπως και το αποστακτήριο της ιστορίας μας, ώσπου στη δεκαετία του 1950, ο τότε ιδιοκτήτης Lou Forman, παίρνει κάποια κομμάτια από τα ονόματα των δυο υιών του και εφευρίσκει το όνομα Michters που δεν υπήρχε μέχρι τότε. Για την ιστορία να πούμε ότι τα καμάρια του λέγονταν Michael και Peter (Ωραία ιδέα μου έδωσε αυτός ο τύπος - θα αλλάξω το όνομα της δικής μου εταιρίας και θα την πω Nicktho).

Πάμε τώρα να δούμε τι έγινε παρακάτω. Το 1989 λοιπόν, το αποστακτήριο εγκαταλείπεται από τους τότε ιδιοκτήτες, οι οποίοι αφήνουν πίσω τα πάντα, από τον εξοπλισμό, τα χιλιάδες χιλιάδων λίτρα ποτού και κυρίως τα δικαιώματα στο όνομα. Στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο ήδη έχει αρχίσει να γεννιέται ένας θρύλος, κυρίως λόγω του ότι το 1974 λανσαρίστηκε από το Michters το A.H.Hirsch Reserve, που μέχρι και σήμερα θεωρείται ένα από τα κορυφαία bourbon όλων των εποχών. Μετά από αυτό οι νέοι ιδιοκτήτες, η εταιρία Chatman Imports βάζουν μπροστά μια καινούρια εταιρία, η οποία και έχει το όνομα Michters Distillery LLC.

Η καινούρια εταιρία λειτουργεί σαν NDP, που σημαίνει Non Distiller Producer. Που κι αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι δεν φτιάχνουν whiskey, αλλά εμφιαλώνουν whiskey που παράγεται σε άλλα αποστακτήρια, με τη δική τους όμως πινακίδα, που φυσικά αναγράφει πάνω το δικό τους όνομα. Για παράδειγμα, το Parkers δεν είναι αποστακτήριο, αλλά whiskey που φτιάχνεται, ή μάλλον φτιαχνόταν στο Bardstown πριν τη φωτιά του 1996, εκεί που φτιαχνόταν και το Heaven Hill, πριν η παραγωγή μεταφερθεί στο Bernheim. Ή ας πούμε, το Fitzerald δεν είναι αποστακτήριο, αλλά μάρκα που φτιαχνόταν στο αποστακτήριο θρύλος Stitzel Weller, πριν αυτό κλείσει το 1992. Γενικώς έχουμε μεγάλο μπέρδεμα με ονόματα και αποστακτήρια, κυρίως στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, αν θέλετε ρίξτε μια ματιά στο άρθρο για το Stitzel Weller για να κατατοπιστείτε. Και μιας και μίλησα για το Stitzel Weller, πρέπει να πω ότι αρκετές παλιότερες παρτίδες Michters παρασκευάστηκαν εκεί. Φυσικά για να βρει κανείς να πιει κάτι τέτοιο, θα κλάψει πολύ, αφού σε αυτή την περίπτωση δεν μιλάμε για κατοστάρικα, αλλά για χιλιάρικα.

Λίγα ακόμη λόγια

Για να πάμε στο σήμερα, ή σχεδόν στο σήμερα για να ακριβολογώ, φτάνουμε στο 2015, όταν κατασκευάζεται το καινούριο Michters Fort Nelson Distillery, αυτή τη φορά στην καρδιά της αμερικανικής βιομηχανίας whiskey, που δεν είναι άλλη από το Kentucky.

Το έχω ξαναπεί, αλλά να το ξαναπώ, έστω κι αν ενοχλήθηκαν δυο τρεις όταν και το ξαναείπα. Whiskey λοιπόν, φτιάχνει το Kentucky, το Tennessee φτιάχνει κάτι σαν whiskey, μην τρελαθούμε κιόλας. Κι ούτε και θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε, πολύ δε περισσότερο, δεν πρόκειται να βαφτίσουμε το ψάρι κρέας. Κι ούτε πρόκειται να πάρουμε αγκαλιά οποιοδήποτε whisky, η whiskey ,όπως είδα πολλές φορές στο παρελθόν, να το μοστράρουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για ευνόητους φυσικά λόγους. Θα μου πείτε, εσύ τώρα τι μας λες, δε μας λες για το Michters? Φυσικά και θα πω για το Michters, όπως θα πω και θα ξαναπώ για οποιοδήποτε κορυφαίο προιόν όπως αυτό. Είπαμε, αν κάτι είναι καλό, είναι καλό, ακόμα κι αν το έφτιαξε ο εχθρός μου, αν είναι χάλια, πάλι χάλια είναι, ακόμη κι αν το έφτιαξε η μάνα μου.

Επανέρχομαι τώρα. Ξεκινάνε λοιπόν και εμφιαλώνουν το υπάρχον στοκ, ενώ από το 2018 και μετά το ποτό παρασκευάζεται in house. Οι αποθήκες όπου και παλαιώνει το φρέσκο whiskey είναι θερμαινόμενες, ενώ όλος ο εξοπλισμός και γενικά το αποστακτήριο, θα λέγαμε οτι είναι τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Κάτι που βοηθάει την Pamela Heilmann, που είναι από τις ελάχιστες Master Distillers της αμερικανικής βιομηχανίας, να παρασκευάζει τρομερά ποτά, συνδυάζοντας βέβαια και την άψογη τεχνική της, μιας και πρόκειται για μια από τις τρεις τέσσερις κορυφαίες στο είδος της.

Στις μέρες μας λοιπόν το αποστακτήριο βγάζει πάρα πολλούς κωδικούς. Για παράδειγμα, το Michters American Whiskey, δεν έχει νομικώς το δικαίωμα να λέγεται bourbon, διότι δεν παλαίωσε σε καινούρια βαρέλια, αλλά είναι ουισκάρα ανεξαρτήτως ονόματος, ενώ το Michters Bourbon είναι από τα καλύτερα που ήπια τελευταία. Αν τώρα μιλήσουμε για τα Michters 10 ετών και Toasted Barrel Finish, πάμε σε άλλη κατηγορία, προς τα πάνω φυσικά.

Συμπερασματικά, είναι προνόμιο για την ελληνική αγορά να υπάρχουν διαθέσιμα τέτοια ποτά και πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε όσο περισσότερους κωδικούς μπορείτε.

Μέχρι την επόμενη εβδομάδα

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 25 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.