Από τον Κ. Κοντογιώργη


Καλησπέρα και Χρόνια Πολλά και πάλι. Για σήμερα λέω να ασχοληθώ με έναν πόλεμο που μαίνεται για εκατοντάδες χρόνια. Φυσικά μιλάμε μόνο για πόλεμο της πλάκας, όπως θα διαπιστώσετε και στη συνέχεια. Διότι μόνο για πλάκα οι σκωτσέζοι τσακώνονται για τέτοια ζητήματα. Οι Speysiders θεωρούν οτι τα δικά τους whisky είναι τα καλύτερα, το ίδιο όμως λένε και οι peat freaks. Πάμε να τα δούμε λίγο κι εμείς και να καλαμπουρίσουμε.

Τι να πούμε για ένα δεκάρι Ardbeg, με την έντονη μύτη που θυμίζει είσοδο σε φαρμακείο και το γλυκό και ζεστό τελείωμά του? Νομίζω οτι δεν πιάνει μια μπροστά στο απίθανο δωδεκάρι Cragganmore, με τη γλυκιά καραμελωμένη και ελαφρώς καπνιστή γεύση του, και την μακριά του επίγευση.

Ή πάλι μήπως να πιάσουμε το δωδεκάρι Balvenie, με τις βανίλιες του και τα μπαχάρια του και το μακρύ ζεστό τελείωμά του, που παραπέμπει σε απογευματινή ραστώνη μπροστά στο τζάκι? Αν είχαμε μπροστά μας τον John Campell, που είναι Master Distiller στο τεράστιο Laphroaig, θα μας έλεγε οτι δεν μπορεί να το πιεί και οτι προτιμάει το δικό του υπέροχο δεκάρι Laphroaig, συνοδεύοντας την επιλογή του με ένα υπομειδίαμα στα χείλη.

Αλλά και τι να πεί κάποιος Speysider για το τρομερό και μπαρουτοκαπνισμένο Octomore 07.1? Μάλλον θα πει οτι δεν του αρέσει και οτι προτιμάει το γλυκόπιοτο και λουσάτο Balvenie 21 ετών.

Αλλά μπορεί να συμβεί και το εντελώς αντίθετο. Κάποιος που γουστάρει Caol Ila Distillers Edition, μα μη θέλει ούτε να ακούσει για Aberlour A Bunadh.

Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις που μπορεί τα γούστα να συμβαδίσουν. Για παράδειγμα, κάποιος που είναι peat freak και του αρέσει το εξαίσιο Kilchoman Machir Bay, νομίζω πως πίνει με ευκολία και το φουλ τυρφώδες και εξίσου υπέροχο δεκάρι Benriach Curiositas, κι ας είναι κι από το Speyside.

Αλλά κάποιος που κάνει κέφι το φρέσκο, τυρφώδες και τραγανό Lagavulin 8 ετών, μάλλον δεν θα πίνει το υπέροχο και εξίσου φρέσκο δεκάρι Tamdhu.

Από την άλλη, τι θα έκανε ο Colin Scott, υπεύθυνος μεταξύ πολλών άλλων και για το έξοχο Strathisla 12 ετών, αν του έδιναν να πιεί ένα δωδεκάρι Bowmore? Μάλλον το δικό του θα έπινε. Ή μήπως όχι?

Όλα αυτά τα λέμε μόνο για πλάκα. Όπως και στη Σκωτία το whisky το πίνουν για να κάνουν παρέα και να περνάνε καλά. Όλοι οι ποτοποιοί αγαπούν τα ποτά τους, αλλά σέβονται και αγαπούν και τα ποτά των άλλων, όταν είναι καλά. Επομένως, δεν υπάρχει Speyside, δεν υπάρχει Islay, δεν υπάρχουν τα δικά μας και των άλλων. Υπάρχει μόνο το whisky, από όπου κι αν προέρχεται και όποιος κι αν είναι ο ποτοποιός. Και αν θέλω να βάλω και μια παράμετρο και για τη χώρα μας, θα έλεγα κι όποιος κι αν είναι ο εισαγωγέας, μας κάνει ή δε μας κάνει η φάτσα του.

Κι εγώ με τη σειρά μου, που δόξα το Θεό, αυτά τα μυαλά κουμαντάρω, μόλις τελειώσω το Northland που έχω στο ποτήρι, θα ανοίξω και ένα δωδεκάρι Glendronach.

Στην υγειά σας και Καλή Πρωτοχρονιά


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.