Από τον Κ. Κοντογιώργη


Πήγαμε λοιπόν στο Athens Bar Show, τα είδαμε, τα ήπιαμε, τα περιγράψαμε. Αυτή την εβδομάδα θα επιστρέψουμε στη ρουτίνα και θα ασχοληθούμε με ένα από τα αγαπημένα θέματα αυτής της στήλης. Σήμερα λοιπόν μιλάμε για

Τα νέα της αγοράς

Πρέπει να πω οτι κατά κάποιο τρόπο αισθάνομαι δικαιωμένος, αφού για ακόμη μια φορά είχα σωστή πρόβλεψη. Αυτό δεν σημαίνει οτι τα πετυχαίνω πάντα, ούτε οτι είμαι μάγος και ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον. Ωστόσο, είχα επισημάνει οτι χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Μάλιστα αναφέρθηκα στα Macallan, τα οποία επιδόθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου κούρσα, η οποία όμως δεν ήταν φυσιολογική. Δεν είναι δυνατόν Macallan 12 ετών να φτάνει τις 500 λίρες, δηλαδή 560 και πλέον ευρώ, μόνο και μόνο επειδή είναι από τις αρχές του 2000, άντε και τέλη του 90. Ούτε το Macallan Genesis, του οποίου το περιεχόμενο είναι αμφιβόλου ποιότητος, να πληρώνεται 5000 λίρες. Κι όλα αυτά έγιναν μετά τις 2 Ιουνίου, όταν και εγκαινιάστηκε το καινούριο αποστακτήριο στο Speyside. Ωστόσο τις προάλλες οι τιμές επανήλθαν σε φυσιολογικές τιμές και όσοι πλήρωσαν αυτά τα λεφτά, έχουν χάσει πάνω από 35 τοις εκατό των χρημάτων τους. Προσοχή λοιπόν. Πάμε τώρα να τα δούμε πιο αναλυτικά.

Ξεκινάω από τη Γκλασκώβη.

Εδώ δεν υπήρχε κανένα θέμα με το νικητή, από τη στιγμή που υπήρχε στη δημοπρασία Macallan 50 ετών. Το μόνο που περιμέναμε να δούμε ήταν το νούμερο, το οποίο ήταν πάλι μεγάλο. Εδώ δεν ίσχυσε αυτό που είπα στον πρόλογο, αφού μιλάμε μόνο για διακόσιες φιάλες, παραπάνω κι από δυσεύρετες. Σταθερά λοιπόν στις 56 χιλιάδες λίρες, βέβαια έχει μια μικρή πτώση σε σχέση με τις 62 χιλιάδες της προηγούμενης δημοπρασίας. Στη δεύτερη θέση πάλι Macallan, από τη σειρά Fine and Rare αυτή τη φορά. Πωλήθηκε για 19000 λίρες και μάλιστα χωρίς κουτί, που σε αυτά τα επίπεδα παίζει μεγάλο ρόλο. Για την ιστορία να αναφέρω οτι ήταν 31 ετών, έκδοσης 1970. Πολύ μακριά δυο γκέισες από το διάσημο Karuizawa, με 10 και 9,5 χιλιάρικα αντιστοίχως. Αμέσως μετά είχαμε ένα παράξενο Hibiki 21 ετών, που εγώ προσωπικά δεν έχω ξαναδεί, το οποίο άλλαξε χέρια για 5600 λίρες. Λίγο πιο κάτω είχαμε κάμποσα Macallan από 5600 έως 5000 λίρες και επίσης Laphroaig 40 ετών, η επονομαζόμενη Jane Fonda των malt, με 5000 λίρες. Στις 4600 λίρες ένα Brora του 1972, ηλικίας 29 ετών, σε ανεξάρτητη εμφιάλωση Douglas Laing. Από Bowmore λείπανε τα πολύ ακριβά, το ίδιο ίσχυσε για Springbank, Ardbeg, Balvenie.

Την επόμενη μέρα όμως, είδαμε τέρατα και σημεία και δεν θυμάμαι τον τελευταίο καιρό, να έχω δει τόσα θηρία μαζεμένα. Στην πρώτη θέση δεν είχαμε μπουκάλι, αλλά ολόκληρο βαρέλι και τι βαρέλι. Macallan του 1990 λοιπόν, το οποίο περιείχε 159 λίτρα, περίπου 220 μπουκάλια δηλαδή. Πάντως τα 81500 που έδωσε κάποιος, μου φαίνονται πάρα πολλά, μιας και μιλάμε για βαρέλι bourbon και όχι από τα παλιά sherry βαρέλια. Πάντως αφού μιλάμε για το 1990, είναι φτιαγμένο με πανάκριβο Golden Promise κριθάρι.. Υπολογίζω να κάνει πάνω από 100 χιλιάδες λίρες εμφιαλωμένο, αφού είναι single cask Macallan και μάλιστα παλιό. Αμέσως πιο κάτω, το αναμενόμενο, δηλαδή το ίδιο με την πρώτη θέση της Γκλασκώβης, αυτή τη φορά για 58055 λίρες. Αμέσως πιο κάτω, μπουκάλι θρύλος. Laphroaig 14 ετών 1970, σε εμφιάλωση του θρύλου Silvano Samaroli, το οποίο πωλήθηκε για 39500 λίρες και μετά ένα πανάκριβο Bowmore 35 ετών από το 1964, την μαγική χρονιά για το αποστακτήριο. Έπιασε αισίως 30 χιλιάρικα. Και μετά πάλι ένα μπουκάλι από το ίδιο αποστακτήριο, αυτή τη φορά 50 ετών, έκδοσης 1961, για 28700. Μόνη παρουσία του Karuizawa στην επόμενη θέση, με φιάλη 48 ετών, για 28500 λίρες. Πολλά και διάφορα μετά, τα περισσότερα εξ αυτών παλιά κομμάτια του Samaroli, και πολύ ιδιαίτερο κομμάτι, ένα Glendronach από τη δεκαετία του 30, με 9100 λίρες. Θα τελειώσω με ένα μπουκάλι παραπάνω κι από θρύλο. Springbank 24 ετών, έκδοσης 1966, σε single cask. Πρόκειται για το διάσημο West Highland Malt και μάλιστα η κάσκα 442. Ευχαριστώ το Θεό για όλα όσα μου έχει δώσει όλα αυτά τα χρόνια, μεταξύ των οποίων ήταν και η εμπειρία να πιω αυτό το μαγικό whisky, το οποίο φυσικά είναι υπεράνω περιγραφής. Πλέον κοστίζει 7655 λίρες, όταν το είχα πιεί εγώ, κόστιζε 50 ευρώ το dram.

Δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει το μέλλον, πάντως τώρα η τσέπη μου δεν αντέχει τέτοιες εμπειρίες. Ωστόσο, ένα Ardbeg Uigeadail μπορώ να το πιω.

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.