Από τον Κ. Κοντογιώργη


Κι εκεί που έχω βάλει να πιώ ένα τελευταίο dram από το Ardbeg Uigeadail που πίνω όλη την εβδομάδα, τα νεύρα μου γίνονται τσατάλια. Είχα τη φαεινή ιδέα να ανοίξω ραδιόφωνο και πέφτω πάνω σε διαφήμιση για τη Horeca. Πρέπει, λέει, να πάμε στην έκθεση, γιατί θα συναντήσουμε, λέει, διάσημους bartenders(shic?) και θα παρακολουθήσουμε, λέει, και πολλά masterclasses, λέει. Τι το ήθελα το ρημάδι το ραδιόφωνο? Τέλος πάντων, αρχίζω να πίνω το ουισκάκι μου και να γράφω για

Τα νέα της αγοράς

Σε σχέση με την παράνοια που παρακολουθήσαμε εδώ και τρεις μήνες, θα έλεγα οτι την περασμένη εβδομάδα η κατάσταση παρουσιάστηκε λίγο πιο λογική. Ας ρίξουμε μια ματιά, ξεκινώντας από τη Γλασκώβη.

Εδώ δεν είχαμε εκπλήξεις, αφού ήταν γνωστό από την αρχή ποιός θα νικήσει. Το Macallan 40 ετών 1977, από τη σειρά Fine and Rare δεν είχε αντίπαλο. Πωλήθηκε για το ποσό των 18000 λιρών. Πολύ πίσω δυο ίδια Bowmore. Πρόκειται για το Gold Bowmore, από την ίδια χρονιά που φτιάχτηκε και το διάσημο Black Bowmore, δηλαδή το 1964. Τιμές πώλησης 11500 και 11000 αντιστοίχως για τις δυο φιάλες. Αμέσως μετά, ήρθε η σειρά και για τα Karuizawa. Συγκεκριμένα, είχαμε δυο Geisha με 9500 και 8000 λίρες αντιστοίχως. Στην αμέσως επόμενη θέση, δεν είχαμε whisky, αλλά cognac. Για 6000 λίρες λοιπόν, άλλαξε ιδιοκτήτη το Hennessey Timeless, ενώ στην ίδια ακριβώς τιμή και το Dalmore Astrum 40 ετών. Και μετά τρια μπουκάλια θρύλοι: Η πρώτη έκδοση του Balvenie Tun 1401, το Macallan 30 ετών, στην παλαιότερη έκδοση με την μπλε όμορφη πινακίδα και τέλος το ultra rare και διάσημο Springbank West Highland Malt 24 ετών, έκδοσης 1966 και μάλιστα το βαρέλι 441. Whisky για να πίνει ο Θεός. Και τα τρία για 4200 λίρες. Όλοι οι υπόλοιποι παίκτες, δηλαδή Port Ellen, Brora, Highland Park, Laphroaig και Ardbeg, μάλλον σε χαμηλές πτήσεις.

Ωστόσο, το Ardbeg κέρδισε την επόμενη δημοπρασία, η οποία τελείωσε την επόμενη μέρα. Πρόκειται για φιάλη 29 ετών παλαίωσης, σε ανεξάρτητη εμφιάλωση από την εταιρία Kingsbury και χρονολογία παραγωγής 1967. Πωλήθηκε για 25024 λίρες. Η πρωτιά αυτή αποτελεί έκπληξη, αφού άλλα ήταν τα μπουκάλια που ενδεχομένως θα βρίσκονταν στην πρώτη θέση. Και κυρίως το διάσημο Laphroaig 15 ετών του 1967, σε εμφιάλωση Silvano Samaroli, το οποίο κατά πολλούς θεωρείται το κορυφαίο whisky ολων των εποχών. Ωστόσο δεν πωλήθηκε, διότι δεν έπιασε την τιμή εκκίνησης, η οποία δεν μάθαμε ποτέ πόσο ήταν. Πάντως τον Ιούλιο ένα αδελφάκι του πωλήθηκε για 62 χιλιάρικα. Στην δεύτερη θέση, για να επανέλθω στο τώρα, είχαμε ένα ακριβό Karuizawa 50 ετών, έκδοσης 1965, το οποίο άλλαξε χέρια για 22500. Και μετά, Bowmore 1967 και 40 ετών παλαίωσης, για 21277 ευρώ και μετά ένα ακριβό Macallan 1978 από τη σειρά Fine and Rare. Τιμή πώλησης 17500. Αξιοσημείωτη, αλλά με αντίθετη έννοια από αυτή που λέει η λέξη, η επίδοση του Macallan Genesis, το οποίο έχει πέσει πλέον στις 2500 λίρες, όταν πριν από 6 μήνες κάποιοι εξυπνάκηδες πλήρωσαν 5 χιλιάρικα. Είναι αυτά που λέω, θέλει μεγάλη προσοχή.

Το προηγούμενο μπουκάλι λοιπόν, άδειασε. Θα συνεχίσω με τύρφη και ανοίγω ένα Wolfburn Morven.

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.