Από τον Κ. Κοντογιώργη


Την εβδομάδα που μας πέρασε έγινε μια πολύ ωραία εκδήλωση στο House of Wine, με whisky, τα οποία είχαν όλα τους υψηλό αλκοολικό βαθμό. Για αυτά θα μιλήσουμε όμως την επόμενη εβδομάδα αναλυτικά. Σήμερα θα ασχοληθώ με ένα από τα αγαπημένα θέματα αυτής της στήλης. Θα μιλήσουμε για

Τα νέα της αγοράς

Αυτή τη φορά, επανήλθαμε στα μεγάλα νούμερα, ενώ δεν χρειάζεται να πω βέβαια, οτι τα δυο χιλιάρικα για Macallan, ήταν κάτι σαν φρούτο, για να μην πω ορεκτικό. Πάμε να δούμε πρώτα την Γκλασκώβη, σε δημοπρασία που τελείωσε την περασμένη Κυριακή.

Πριν πούμε για αυτή τη δημοπρασία, να πω οτι σε έρευνα που έγινε στο εξωτερικό, το whisky αναδείχτηκε νικητής σε σχέση με την καλύτερη δυνατή επένδυση χρημάτων που μπορεί να κάνει κάποιος αυτή τη στιγμή. Τα τελευταία 10 χρόνια λοιπόν, η άνοδος των τιμών στο χρηματιστήριο έφτασε το 582 επί τοις εκατό και άφησε πίσω διαμάντια και ακριβά αυτοκίνητα. Νομίζω οτι τα λέω εδώ και αρκετά χρόνια. Επίσης βέβαια λέω και κάτι άλλο. Θέλει προσοχή και το σπορ δεν είναι για όλους, γιατί αν δεν το ξέρεις καλά, θα βρεθείς προ εκπλήξεων. Πάμε πάλι στη Γκλασκώβη.

Εύκολο να μαντέψει κανείς το νικητή, από τη στιγμή που εμφανίστηκε Macallan 52 ετών, έκδοσης 2018, αφού το ψάχνει όλη η Ασία και όχι μόνο. Το μόνο που δεν ξέραμε από πριν, ήταν το ποσό. Άλλαξε τελικά χέρια για 64000 λίρες, κάτι παραπάνω δηλαδή από 74000 ευρώ. Πάρε κόσμε δηλαδή. Και ο δεύτερος ήταν γνωστός από πριν και ήταν Macallan 50 ετών, το οποίο πωλήθηκε για 54000 λίρες. Πολύ πιο κάτω, ένα μπουκάλι θρύλος που δεν ήταν άλλος από το Black Bowmore και μάλιστα η πρώτη έκδοση, η οποία πωλήθηκε για 18000. Και μετά πάλι το ίδιο ας πούμε μπουκάλι, και λέω ας πούμε, μιας και μιλάμε για την έκδοση των 42 ετών παλαίωσης, ενώ η πρώτη είχε 29. Και πιο κάτω εμφανίστηκε και η Ιαπωνία, με την Murasaki Geisha του Karuizawa, που έπιασε 12500 λίρες. Και μετά πάλι Ιαπωνία, αυτή τη φορά με το Hanyu και το Ρήγα Μπαστούνι, για 7800. Κατά τα λοιπά, είχαμε ένα σωρό Macallan πάνω από τα δυο χιλιάρικα, όπως προείπα, ενώ τα υπόλοιπα βαριά χαρτιά, δηλαδή Laphroaig, Springbank, Balvenie, Ardbeg, χωρίς κάτι εντυπωσιακό.

Και την ακριβώς επόμενη μέρα τρομακτική επίδοση για τα Bowmore. Κατέλαβαν και τις 4 πρώτες θέσεις, ενώ στις πρώτες 8 θέσεις, είχαν 5 συνολικά παρουσίες. όποιος διαβάσει το σχετικό με το Bowmore άρθρο, θα καταλάβει για τι μέγεθος αποστακτηρίου μιλάμε .Είχαμε λοιπόν στην πρώτη θέση μια φιάλη του 1965 και με 52 χρόνια παλαίωση, το οποίο έπιασε αισίως 38000, ενώ αμέσως μετά το διάσημο Bouquet του Silvano Samaroli, το οποίο πωλήθηκε για 32500 κι αυτό γιατί είχε χάσει από μέσα τουλάχιστον τρεις μεζούρες, αλλιώς δεν θα μιλούσαμε για τέτοιο νούμερο. Λίγο πιο κάτω είχαμε φιάλη 50 ετών παλαίωσης και έκδοσης 1966, η οποία όμως ήταν single cask και χρειάστηκαν 32000 για να αλλάξει ιδιοκτήτη, ενώ για 25500 πωλήθηκε ακόμη μια φιάλη από το ίδιο αποστακτήριο, επίσης 50 ετών παλαίωσης, αυτή τη φορά από το 1961. Και μετά από όλα τα Bowmore, εμφανίστηκε με τα χίλια ζόρια κι ένα Karuizawa, ακριβό ναι μεν, αλλά χωρίς να μπορεί να νικήσει τέτοια θηρία. Επίσης για 25500 και μετά και πολύ μακριά ένα Macallan 40 ετών με 17000 .

Με έπιασε ζαλάδα. Θα συνέλθω με λίγο Wolfburn Northland, που μπορώ να το πληρώσω, γιατί τα άλλα μόνο να τα χαζεύω μπορώ.

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.