Από τον Κ. Κοντογιώργη


Περάσανε και οι γιορτές, καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε, τώρα τα κεφάλια μέσα και πρέπει να επανέλθουμε σε κανονικούς ρυθμούς. Και πήραμε και λίγο βάρος, οπότε θα περιορίσουμε λίγο το φαγητό και το ποτό. Ή μάλλον τώρα που το ξανασκέφτομαι, το ποτό ας το αφήσουμε όπως ήταν. Βλέπω πάνω στο γραφείο διάφορες μινιατούρες. Θα βάλω λοιπόν σε ένα ποτήρι λίγο δεκαράκι Ardbeg και ξεκινάω το σημερινό άρθρο, το οποίο θα έχει ως θέμα

Τα νέα της αγοράς

Που είναι και από τα αγαπημένα αυτής της στήλης και μου φαίνεται κι ότι έχουμε πολύ καιρό να ασχοληθούμε με το συγκεκριμένο θέμα. Πριν τα πω πιο αναλυτικά, θα πω σαν συμπέρασμα ότι έκαναν θραύση τα Macallan.

Ξεκινάω από τη Γκλασκώβη, όπου εκεί δεν είχαν αντίπαλο και κατέλαβαν εύκολα τις τέσσερις πρώτες θέσεις. Διότι, σε γενικές γραμμές τα κουκιά είναι μετρημένα. Αν δεν υπάρχουν τα πολύ ακριβά Bowmore και Karuizawa, η οι ανεξάρτητες εμφιαλώσεις του Silvano Samaroli με Laphroaig και Bowmore, τότε θα κερδίσουν τα Macallan. Στη συγκεκριμένη περίπτωση νικητής αναδείχτηκε το Macallan Exceptional Cask Number 13 του 1950, το οποίο άλλαξε χέρια για το ποσό των 54.000 λιρών. Και αμέσως μετά ακόμη δυο Macallan, αυτή τη φορά η έκδοση των 50 ετών, με 50.000 η κάθε φιάλη. Και μετά πάλι το μπουκάλι που κατέλαβε την πρώτη θέση, αλλά αυτή τη φορά για 40.000 λίρες, κάτι που φαίνεται εντελώς ακατανόητο, αφού και σε άψογη κατάσταση ήταν και την ίδια ακριβώς στάθμη με το αδελφάκι του είχε. Αυτά όμως είναι τα παράξενα των δημοπρασιών, όπου όπως έχω ξαναπεί, πολλά είναι αυτά που μπορεί να πάνε στραβά. Και μετά είχαμε δυο ακριβά Bowmore, οχι όμως τόσο ακριβά ώστε να μπορούν να νικήσουν τα Macallan. Μιλάμε λοιπόν για την έκδοση του 1965 με παλαίωση 52 ετών. Τα μπουκάλια πωλήθηκαν για 28 και 27 χιλιάδες λίρες αντιστοίχως. Μας άρεσαν πάρα πολύ όλα αυτά, αλλά πιο πολύ μας άρεσε το επόμενο, το οποίο ήταν ένα Balvenie του 1971, με παλαίωση 47 ετών, από τη διάσημη σειρά Compedium. Πιθανόν στην επόμενη ζωή να μπορώ να το αγοράσω. Όλα τα γιαπωνέζικα πολύ πίσω, καθώς και τα υπόλοιπα βαριά χαρτιά, δηλαδή Laphroaig, Ardbeg, Port Ellen και τα λοιπά.

Πάμε τώρα στην έτερη διαδικτυακή δημοπρασία, η οποία τελείωσε την περασμένη Δευτέρα και περιείχε μερικά άγρια θηρία. Μιλάω για τα Macallan της σειράς Lalique. Και ναι μεν στην πρώτη θέση είχαμε Ιαπωνία, συγκεκριμένα τη σειρά Yoshitoshi Gost Series, με 100.500 λίρες, αλλά ήταν 10 μπουκάλια μαζί. Άρα νικητής αναδείχτηκε η δεύτερη έκδοση του Macallan Lalique με 95.500, η οποία παραδόξως κέρδισε την πρώτη έκδοση, που πουλήθηκε για 2000 λιγότερο. Αμέσως μετά η τρίτη έκδοση με 70000 λίρες και μετά η τέταρτη έκδοση για 68500. Ακολούθησε άλλο Macallan 52 ετών με 52500 λίρες, κι άλλο ένα 50 ετών για 51000 λίρες. Εμφανίστηκε κι ο σπανιότατος μονόχρωμος τζόκερ με 41000, ποσό που δεν ήταν όμως αρκετό για να νικήσει τα Macallan. Εγώ προσωπικά ξετρελάθηκα με ένα Ardbeg 40 ετών παραγωγής 1965, το οποίο συνοδευόταν και από μια αντίστοιχη μινιατούρα για να πιει ο νέος τυχερός ιδιοκτήτης και κόστισε 10510 λίρες. Πως ήταν δηλαδή η μινιατούρα του Ardbeg που ήπια στην αρχή? Καμία σχέση. Μου άρεσε λοιπόν πολύ, αλλά δεν το σηκώνει η τσέπη μου, οπότε περνάω σε έτερη μινιατούρα Glendronach 12 ετών, και μέχρι την επόμενη εβδομάδα που θα τα ξαναπούμε

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 25 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.