Από τον Κ. Κοντογιώργη


Μετά τα ούζα και τα τσίπουρα που μελετήσαμε την περασμένη εβδομάδα, σήμερα επανερχόμαστε στο whisky και σε ενα απο τα αγαπημένα θέματα αυτής της στήλης. Θα ρίξουμε μια ματιά στα

Νέα της αγοράς

Πριν πούμε πως κινήθηκαν οι αγορές του εξωτερικού, και κυρίως της Σκωτίας,  θα αναφερθώ στο γεγονός των τελευταίων ημερών σε ότι έχει να κάνει με το whisky. Δυο τεράστια ονόματα, το καθένα στο είδος του, ανακοίνωσαν μια σπουδαία συνεργασία. Ο αυτοκινηστικός κολοσσός Aston Martin και το Bowmore θα κυκλοφορήσουν μια σπανιότατη έκδοση του διάσημου Black Bowmore. Η συγκεκριμένη εμφιάλωση θα αριθμεί μόλις 25 αριθμημένες φιάλες. Το βαρέλι από το οποίο θα γίνει η εμφιάλωση, γέμισε το 1964, που σημαίνει οτι το συγκεκριμένο whisky θα έχει ηλικία 56 ετών. Η τιμή όπως ήταν αναμενόμενο, θα είναι απαγορευτική για τους κοινούς θνητούς και θα ανέρχεται περίπου στις 50000 λίρες. Το 1964 αν δεν κάνω λάθος, ήταν η χρονιά που πρωτοεμφανίστηκε η Aston Martin στην ταινία Χρυσοδάκτυλος του James Bond με τον σπουδαίο Sean Connery. Άρα υποθέτω οτι για αυτό το λόγο δημιουργείται αυτή η επετειακή έκδοση. Δεν είμαι και σίγουρος. Ωστόσο, έχω απορίες ως προς το whisky, οι οποίες προφανώς δεν έχουν να κάνουν με θέματα ποιότητας.

Η πρώτη έκδοση του Black Bowmore βγήκε το 1993 και τότε δεν κόστιζε πάνω απο 100 λίρες. Την επόμενη και την μεθεπόμενη χρονιά, ακολούθησαν ακόμη δυο εκδόσεις από την ίδια χρονιά, δηλαδή το 1964, με την τελευταία να αναφέρεται ως Final Edition. Κι απο τότε, απο το 2006 και μετά, μετράω ακόμη τέσσερεις εκδόσεις, συν αυτή στην οποία αναφέρομαι. Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται με αυτά τα βαρέλια. Δεν αδειάζουν ποτέ? Όπως πάει το αποστακτήριο, θα εκδόσει το 2024 και καμιά έκδοση 60 ετών, που θα κάνει καμιά πεντακοσαριά χιλιάρικα. Τέλος πάντων, να βάλω και λίγο Talisker Port Ruighe και να συνεχίσω το γράψιμο. Έτσι κι αλλιώς, λεφτά δεν έχω ούτε για Aston Martin, ούτε για Black Bowmore.

Πάω τώρα στις αγορές. Παρατήρησα κάτι, το οποίο είχα δει και πέρσι στις αρχές του Αυγούστου. Οι τιμές ήταν κάτω σε σχέση με τα κανονικά. Κι αυτό ίσχυσε και για τα ακριβά μπουκάλια και για τα μεσαία και τα ακόμη φθηνότερα. Στη Γκλασκώβη λοιπόν δεν είχαμε τεράστια νούμερα, και νικητής ήταν μια γκέισα του Karuizawa. Ήταν η Murasaki Geisha 31 ετών και η τιμή ήταν 14000 λίρες. Κι αμέσως μετά είχαμε δυο Black Bowmore τα οποία ξαναβρίσκουμε στο σημερινό άρθρο. Ήταν η τελευταία (?) έκδοση και οι τιμές ήταν 10500 και 10000 λίρες αντιστοίχως. Οι υπόλοιποι σοβαροί παίκτες, δηλαδή Macallan, Laphroaig, Hanyu, Balvenie, Springbank και Ardbeg, σε χαμηλές πτήσεις.

Και πάω σε άλλη δημοπρασία της Σκωτίας, όπου εδώ είχαμε μπουκάλι θρύλο. Νικητής η δεύτερη έκδοση του Macallan Lalique και ποσό οι 60000 λίρες. Κι αν νομίζετε οτι αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με οτι είπα πριν, δηλαδή οτι έπεσαν οι τιμές, να σας ενημερώσω οτι η προηγούμενη τιμή πώλησης ήταν 80000. Εμάς μας άρεσε η δεύτερη θέση. Με 50 και κάτι χιλιάρικα ολόκληρο βαρέλι Springbank απο το 1991. Κι αν σας φαίνεται μεγάλο το νούμερο, να πούμε οτι μέσα στο βαρέλι υπήρχαν περίπου 300 φιάλες που περίμεναν εμφιάλωση. Και για Springbank περίπου 30 ετών, πρέπει να υπολογίσω τουλάχιστον 600 λίρες το μπουκάλι. Δηλαδή με 50 χιλιάρικα, αν αφαιρέσω φόρους και λοιπά έξοδα, θα έμενε κέρδος τουλάχιστον άλλα τόσα και θα πίναμε και κάμποσα.

Φυσικά ούτε αυτό μπορούσα να αγοράσω, οπότε θα πιω λίγο δωδεκάρι Balvenie και θα ανανεώσω το ραντεβού μας για την επόμενη εβδομάδα.

Στην υγειά σας


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 25 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.