Από τον Κ.e Κοντογιώργη


Πέσανε γιορτές, πέσανε αφιερώματα, και νομίζω πως πέρασε πολύς καιρός απο τότε που ασχολήθηκα με ένα απο τα αγαπημένα θέματα αυτής της στήλης. Σήμερα λοιπόν, μετά απο πολύ καιρό, θα ρίξουμε μια ματιά στα

Νέα της αγοράς

Φαίνεται λοιπόν οτι το whisky δεν καταλαβαίνει απο κρίση. Τι covid , τι ξεκόβιντ, οι τιμές είναι στα ύψη. Φυσικά μιλάω για τα βαριά χαρτιά, και δεν αναφέρομαι σε οτιδήποτε. Για πάμε να τα δούμε λίγο αναλυτικά.

Ξεκινάω με πρόσφατη δημοπρασία που έλαβε χώρα στο Blackpool της Αγγλίας. Εκεί κι αν έχουν covid. Στο μεταξύ, για να μην γράφω ξεροσφύρι, ας βάλω μια μινιατούρα που έχω πρόχειρη απο το σπουδαίο δωδεκάρι Dalmore και βλέπουμε μετά.

Πολύ μεγάλο πρόβλημα λοιπόν με την πανδημία στην Αγγλία. Παρόλα αυτά, είχαμε τις εξής τιμές. Την πρώτη θέση κατέλαβε πολύ εύκολα όπως αναμενόταν, το Macallan 78 ετών παρακαλώ, απο τη σειρά Red, που λανσάρισε πρόσφατα το αποστακτήριο. Η τιμή στην οποία πωλήθηκε, ήταν οι 64000 λίρες, δηλαδή περίπου 71000 ευρώ. Θα προτιμήσω μεταχειρισμένη Ferrari δεκαετίας, για δυο λόγους. Πρώτον, διότι μετά απο 78 χρόνια στο βαρέλι, φοβάμαι οτι πίνοντας θα είναι σαν να μασάς το ξύλο και δεύτερον γιατί η Ferrari σε 30 χρόνια θα αξίζει περισσότερο. Υπάρχει βέβαια και η τρίτη εκδοχή , που είναι και η μόνη ρεαλιστική. Οτι τίποτα απο αυτά δεν θα πάρω, γιατί δεν έχω λεφτά.

Στη δεύτερη θέση, έχουμε μπέρδεμα. Bowmore 50 ετών, λέει, 1964, σωστά λέει, the last cask, λέει, σωστά δεν λέει. Διότι μετά βγάλανε κι άλλα. Το έχω ξαναγράψει. Δεν τελειώνουν ποτέ αυτά τα Black Bowmore? Πόσες edition πιά? Όπως και να έχει νομίζω θα είναι πολύ καλύτερο απο το Macallan. Τιμή 32.500 λίρες.

Κι αμέσως μετά, ξανά Macallan, 51 ετών αυτή τη φορά και παραγωγής 1948. Τιμή 18000 λίρες.

Βλέπω όμως κάτι περίεργο αυτή τη στιγμή. Το πρώτο Macallan ήταν 78 ετών, που σημαίνει οτι φτιάχτηκε το 1942. Απο όσο θυμάμαι πάντως, στον πόλεμο παρέμειναν ανοιχτά για κάποιο διάστημα, ελάχιστα αποστακτήρια, όπως λόγου χάρη, τα Glenlivet και Mortlach. Για το Macallan δεν θυμάμαι να ήταν ανοιχτό, μπορεί να κάνω και λάθος όμως.

Και στην τέταρτη θέση κάτι που μας ενθουσίασε. Springbank 50 ετών, παραγωγής 1919 παρακαλώ. Απο τα δυο τρια αρχαιότερα που κυκλοφορούν. Άλλαξε χέρια για 15200 λίρες. Πάω στη Γκλασκώβη τώρα, δυστυχώς μόνο νοερά. Εδώ είχαμε χαμηλότερες τιμές, αφού κάποια πανάκριβα μπουκάλια έμειναν απούλητα λόγω των απαιτήσεων των ιδιοκτητών τους. Έτσι λοιπόν την πρώτη θέση κατέλαβε το Macallan 52 ετών παραγωγής 1946, το οποίο πωλήθηκε για 12500 λίρες. Και μετά είχαμε Bowmore 1955, σε κεραμική κανάτα και τιμή 10500 λίρες. Εμάς όμως μας άρεσε πάρα πολύ η τρίτη θέση, όπου είχαμε ένα απο τα κορυφαία whisky όλων των εποχών, ένα μπουκάλι πραγματικός θρύλος. Laphroaig 1974 Sherry Cask 31 ετών. Τιμή 6500 λίρες. Σε αυτό το σημείο να πω, πως όταν είχε κυκλοφορήσει το 2005 κόστιζε ένα κατοστάρικο.

Laphroaig είπα, και θα βάλω λίγο απο το εξαιρετικό δεκαράκι Laphroaig και θα ανανεώσω το ραντεβού μας για την επόμενη εβδομάδα.


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Εχει μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 25 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.