Ενεργοποιήστε τον Μηχανισμό Στήριξης του Ελληνικού Κρασιού!
Από τον Θ. Λέλεκα 


Ωραία, απ’ ότι φαίνεται καταφέραμε να ξεφύγουμε τον κίνδυνο (κάποιοι βέβαια ακόμα επιμένουν ότι δεν κινδυνεύσαμε πραγματικά ποτέ) της χρεωκοπίας, και συνεχίζουμε την πορεία μας με την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας. Με το Ελληνικό κρασί όμως, τί γίνεται;

Όχι, δεν ισχύει σε καμία περίπτωση το ίδιο. Το Ελληνικό κρασί είναι καλύτερα από ποτέ! Γηγενείς και διεθνείς ποικιλίες, τεράστια γκάμα, και πάνω απ’ όλα εξαιρετική ποιότητα. Εμείς, όμως, είμαστε η αγορά του, και πρέπει να επενδύσουμε σε αυτό, για να εξασφαλίσουμε το μέλλον του και την πρόοδό του.

Το έχω πει πολλές φορές. Δική μου επιθυμία είναι να αγαπήσουμε το Ελληνικό κρασί, όχι αυστηρά επειδή είναι Ελληνικό, αλλά επειδή πράγματι είναι πολύ καλό. Σε επίπεδο τεχνογνωσίας αλλά και τεχνολογίας, οι οινοποιοί μας δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους ομολόγους τους στο εξωτερικό. Επιπλέον, δεν θα βρούμε κανένα κρασί από οπουδήποτε στον κόσμο που να ταιριάζει καλύτερα με την κουζίνα και με τον τρόπο ζωής μας, όπως το δικό μας. Όταν λοιπόν λέω ότι πρέπει να επενδύσουμε στο Ελληνικό κρασί, το λέω εκ του ασφαλούς, καθώς πρόκειται για επένδυση χωρίς ρίσκο, και με εγγυημένη απόδοση.

Γιατί δεν έχει ρίσκο; Γιατί στο κρασί δεν υπάρχουν σωστά και λάθη, ούτε άσπρα και μαύρα. Δοκιμάζουμε, εμπλουτίζουμε τη γνώση και την πείρα μας, συνδυάζουμε και απολαμβάνουμε. Πόσο λάθος μπορούμε να κάνουμε, και τι κακό μπορούμε να πάθουμε εν τέλει;...

Που είναι η εγγυημένη απόδοση; Μα γιατί ό,τι κρασί και να πάρουμε, αν το συντηρήσουμε προσεκτικά, το σερβίρουμε σωστά και το συνδυάσουμε με φαντασία, η επιστροφή στην επένδυσή μας θα είναι πολλαπλή απόλαυση (το τελικό ποσοστό θα εξαρτηθεί από το πόσο δεινός... επενδυτής είναι ο καθένας). Πείτε μου σας παρακαλώ, ποια μετοχή, ποια προθεσμιακή κατάθεση ή ποιο ομόλογο μπορεί να υποσχεθεί κάτι ανάλογο;

Στην περίοδο που διανύουμε παρατηρώ τους γύρω μου – οινόφιλους και μη – και δεν σας κρύβω ότι ένα μόνο πράγμα με φοβίζει: η πιθανότητα να χάσουμε το κέφι και την διάθεσή μας. Γιατί τα αποτελέσματα αυτής της απώλειας θα είναι πολύ χειρότερα και πολύ πιο «βαθιά» – γι αυτό είμαι σίγουρος - από αυτά που θα έχουν οι περικοπές συντάξεων και επιδομάτων.

Πώς το’ χε πει η Μαρινέλλα; «Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου». Ε, ναι λοιπόν, εμείς οι Έλληνες ξέρουμε να αγαπάμε τη ζωή, και να περνάμε καλά. Και θα εξακολουθούμε να περνάμε καλά, έστω και με λιγότερα. Και, βέβαια, το κρασί παίζει βασικό ρόλο (και) σε αυτή την περίπτωση, γεγονός που μας αποδεικνύει με κάθε δυνατή ευκαιρία. Άλλωστε, από τη στιγμή που, αδιαμφισβήτητα, «ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου», τώρα περισσότερο από ποτέ η καρδία μας χρειάζεται το μαγικό του άγγιγμα!

Εμένα πείτε με αιώνια αισιόδοξο, αλλά αρνούμαι να τα βάψω μαύρα. Ας μην ξεχνάμε ότι στην Κινέζικη γραφή το σύμβολο της λέξης «κρίση» είναι το ίδιο με αυτό της λέξης «ευκαιρία». Και ευκαιρίες υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα πολλές. Και δεν εννοώ μόνο ευκαιρίες σε επίπεδο τιμών, αν και είναι κι αυτός ένας σημαντικός παράγοντας που θα μας ωθήσει – και στο κρασί - να ψάξουμε σωστές τιμές, εκπτώσεις, προσφορές, αλλά και πέρα από την «γκλαμουριά», στην ουσία της απόλαυσης, που συνήθως συνεπάγεται αξία στα χρήματά μας.

Θα δείτε όμως ότι οι ευκαιρίες θα υπάρξουν και στην καθημερινότητά μας, την οποία θα την δούμε να αλλάζει – σε αρκετές περιπτώσεις για καλύτερα. Με ένα καλό μπουκάλι κρασί στο χέρι θα ξαναβρούμε φίλους που είχαμε σχεδόν ξεχάσει, θα μαζευόμαστε πιο συχνά σε σπίτια, θα μαγειρεύουμε περισσότερο, θα εκτιμήσουμε την αξία του καλού μεζέ, μέχρι που θα ξαναθυμηθούμε την ομορφιά του πικ-νικ (για σκεφτείτε και πείτε μου με το χέρι στην καρδιά: πόσα χρόνια έχετε να κάνετε πικ-νικ στην εξοχή;...).

Α, και κάτι σημαντικό: τώρα με την κρίση, ελπίζω ότι θα μάθουμε να ξεμπροστιάζουμε και να τιμωρούμε τους κερδοσκόπους που επιμένουν να πλουτίζουν εις βάρος μας. Και αυτοί, να ξέρετε, υπάρχουν σε κάθε κλάδο – εννοείται και στο κρασί – όπου, ζώντας παρασιτικά, μόνο κακό κάνουν. Που θα τους βρείτε; Σε μονοπωλιακού τύπου σημεία λιανικής πώλησης, αλλά κυρίως σε εστιατόρια, μπαρ, ξενοδοχεία και άλλου είδους μονάδες εστίασης. Ποια είναι η μεγαλύτερη τιμωρία που μπορείτε να τους επιβάλετε; Να μην τους δώσετε τα λεφτά σας, για να μην τους προσφέρετε την ευκαιρία να αισχροκερδίσουν χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή προστιθέμενη αξία, και φυσικά να συμβουλεύσετε φίλους και γνωστούς να κάνουν το ίδιο.

Αντίστοιχα, όπου βλέπετε εμπόρους και επιχειρηματίες που χρεώνουν δίκαια και σωστά με βάση την υπηρεσία και την αξία που προσφέρουν, αξίζει να τους επιβραβεύετε τόσο με την προτίμησή σας, όσο και με την διαφήμιση στους κύκλους που επηρεάζετε.

Κάτι ξέρουν οι Κινέζοι, λοιπόν. Και αυτή η κρίση θα είναι όντως ευκαιρία – «για ξεσκαρτάρισμα». Στις κακές συνήθειες, τις υπερβολικές συμπεριφορές, αλλά και αυτούς που μας βλέπουν σαν θύματα στον βωμό του εύκολου κέρδους. Έτσι, με τον τρόπο μας, εμείς θα γίνουμε ο μηχανισμός στήριξης του Ελληνικού κρασιού. Ας μην χάνουμε χρόνο λοιπόν, ας τον ενεργοποιήσουμε άμεσα, και θα δείτε τι ωραία που θα περάσουμε στην πορεία!...



Θόδωρος Λέλεκας