Από τον Θ. Λέλεκα 


Μία – αρκετά έντονη – ανταλλαγή απόψεων στην σελίδα του House of Wine στο Facebook πριν από λίγες μέρες με έβαλε σε σκέψεις. Συνειδητοποίησα για άλλη μια φορά ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε υπερήφανοι για το κρασί μας, ίσως όμως όχι πάντα για τους σωστούς λόγους. Τι εννοώ; Ότι, για κάποιους, το βασικό κριτήριο για το οποίο το αγαπούν είναι η... Ελληνικότητά του. Και αυτό πραγματικά το αδικεί.



Διαβάστε Περισσότερα

"Το κρασί στο Διαδίκτυο" ήταν το θέμα μιάς εξαιρετικά ενδιαφέρουσας συζήτησης, που έγινε στα πλαίσια του 7ου Συμποσίου του Ινστιτούτου των Masters of Wines (IMW), με θέμα "Forging Links", που έγινε από τις 24 έως και τις 27 Ιουνίου στο Bordeaux.

Το panel αποτελούσαν εξέχουσες φυσιογνωμίες του διεθνούς οινικού χώρου: Η Jancis Robinson MW, πασίγνωστη συγγραφέας Οίνου, παρουσιάστρια και κριτής, ο Rowan Gormley, ιδρυτής του Naked Wines, ο Eric LeVine, ιδρυτής του Cellartracker.com και o Mike Linton, ειδικός στο marketing των κρασιών, που με συντονιστή τον Γάλλο Christophe Macra MW, συζήτησαν για το Κρασί στο Διαδίκτυο.

Διαβάστε Περισσότερα

Διαβάστε Περισσότερα

Από τον Θ. Λέλεκα 



Η έννοια της οινικής κουλτούρας έχει χρησιμοποιηθεί (για να μην πω «κακοποιηθεί») από πολλούς με κάθε δυνατή ευκαιρία. Σε πολλές περιπτώσεις όμως έχουμε φτάσει να την ταυτίζουμε με κάτι ελιτίστικο, κάτι περίεργο, κάτι που τελοσπάντων «επιτρέπεται» μόνο σε λίγους.

Κατά τη δική μου άποψη τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Η οινική κουλτούρα του σύγχρονου Έλληνα βρίσκεται γύρω μας παντού. Κάθε μέρα που περνάει μεγαλώνει και διαδίδεται. Και είναι κάτι που δεν χρειάζεται ούτε να το σπουδάσεις, ούτε να το μελετήσεις και να δώσεις εξετάσεις. Προσπαθώ να σας πω ότι την οινική μας κουλτούρα την φτιάχνουμε εμείς, μόνοι μας. Και είναι (ήδη) πολύ δυνατή.

Σκεφτείτε το: Κάποιος που έχει θεατρική κουλτούρα, που ενημερώνεται και ακολουθεί ποιοτικές παραστάσεις, συγκεκριμένους σκηνοθέτες και ηθοποιούς, προσεγμένες παραγωγές, είναι απαραίτητο να έχει σπουδάσει θεατρολογία; Δε νομίζω. Αντίστοιχα, στο κρασί η κουλτούρα αναπτύσσεται μέσα από εμάς, τους ανθρώπους που ψάχνουν, δοκιμάζουν, συγκρίνουν, συζητούν, συμφωνούν (αν και συνήθως διαφωνούν, κι αυτό είναι το πιο ευχάριστο) και συμβουλεύουν. Και πρέπει να σας πω ότι μέσα από τα καθημερινά σας e-mails, τα μηνύματα, τις ερωτήσεις, αλλά και τον κόσμο που γνωρίζω σε εκθέσεις, εκδηλώσεις και σεμινάρια, διαπιστώνω από πρώτο χέρι ότι γινόμαστε ολοένα και περισσότεροι.


Διαβάστε Περισσότερα

Από τον Θ. Λέλεκα 


Από το δημοτικό θυμάμαι μαθαίναμε αυτή τη λαϊκή έκφραση, που αναφερόταν σε καταστάσεις που δεν παίρνουν αναβολή και, εφόσον ξεκινήσουν, αναστατώνουν ένα σπιτικό απίστευτα μέχρι να τελειώσουν! Ας αφήσουμε όμως το καλοκαίρι, το θέρος, που ήρθε και φέτος με τις ζέστες του αλλά και τις βροχές του. Ας αφήσουμε και τον πόλεμο κατά μέρος – μακριά από μας αυτά τα πράγματα!... Και ας μιλήσουμε για τον τρύγο: ίσως τον πιο βασικό σταθμό του μαγικού ταξιδιού που κάνει το κρασί από το αμπέλι στο ποτήρι μας.

Ο τρύγος είναι η συγκομιδή των σταφυλιών, που ξεκινάει μόλις ο αμπελουργός αποφασίσει ότι ο καρπός έχει ωριμάσει τόσο ώστε να δώσει το κρασί που θέλει να δημιουργήσει ο οινοποιός. Από μέρες ο αμπελουργός «ξημεροβραδιάζεται» στο αμπέλι και παρακολουθεί την ωρίμανση των σταφυλιών. Με ειδικό εξοπλισμό μετράει την περιεκτικότητα σακχάρου στο χυμό του σταφυλιού, την οποία και μετατρέπει σε αλκοολικούς βαθμούς. Όταν η ωρίμανση έχει χαρίσει στο σταφύλι τόσα σάκχαρα ώστε, μέσα από τη διαδικασία της οινοποίησης, να εξασφαλιστεί η επιθυμητή αλκοολική περιεκτικότητα του κρασιού, τότε δίνεται το σύνθημα και ξεκινάει ο τρύγος.



Διαβάστε Περισσότερα