Spiritual Talk

Η αλήθεια είναι ότι, στη συγκεκριμένη υποενότητα της στήλης μας, δεν είναι λίγες οι φορές που, κάνοντας πλάκα, λέω ότι πρέπει να γίνεται μετάφραση του άρθρου και να το διαβάζουν στο εξωτερικό. Διότι, για να ευλογήσω και λίγο τα γένια μου, δεν θυμάμαι πότε έπεσα έξω σε προβλέψεις τελευταία φορά — σίγουρα πάει πολύς καιρός. Κι αν δεν διαβάζει κανείς στο εξωτερικό, μου αρκεί το ότι όσοι διαβάζουν από το εσωτερικό και εναρμονίζονται με τη δική μου οπτική, δεν χάνουν, τουλάχιστον σύμφωνα με την ενημέρωση που έχω από καιρού εις καιρόν.

Καταλαβαίνετε, επομένως, ότι σήμερα θα πάμε με…

Τα νέα της αγοράς

Και σήμερα θα έχουμε ακόμη έναν καλεσμένο στην αγαπημένη μας ενότητα, Whisky Faces. Χωρίς καθυστέρηση, μαζί μας είναι ο

Γιάννης Μάλλιος

Δυο λόγια από εμένα, όπως πάντα, για να σας βάλω στο κλίμα. Ο Γιάννης Μάλλιος, admin του whiskyforum.gr για περισσότερα από 15 χρόνια και πρόεδρος της Hellenic Malt Whisky Society, παραμένει πιστός και φανατικός οπαδός του πιο πολύπλοκου αποστάγματος στον κόσμο. Αγαπάει να περνάει αρκετές ώρες από τον ελεύθερο χρόνο του με καλούς φίλους, συζητώντας για το whisky με τη δική του ματιά και άνεση που του δίνει το γεγονός ότι το whisky είναι για αυτόν ένα πάθος, κι όχι κάποια επαγγελματική ενασχόληση.

Αυτη τη φορα δεν την ξαναπαταω. Θα ειμαι γρηγορος. Τοσο γρηγορος ωστε θα προλαβω τις προτασεις για τα κρασια της Τσικνοπεμπτης, που θα κανουν οι καλοι συναδελφοι του HOW, μονο που οι δικες μου προτασεις θα αφορουν σε ο,τι πιουμε μετα το φαγητο — επομενως, whisky. Ξεκιναω παραυτα. 

Καιρό είχαμε να κάνουμε αφιέρωμα και θα επανέλθουμε σε αυτή την υποενότητα της στήλης, με πολύ μεγάλο όνομα. Στο μεταξύ, καθώς πληκτρολογώ, κι ενώ βρίσκομαι στο σπίτι, περνάει δίπλα μου ο μικρός μου γιος, κι αφού με ρωτάει τι γράφω, με προτρέπει να βάλω την τεχνητή νοημοσύνη να κάνει τη δουλειά για λογαριασμό μου. Και σκέφτομαι το εξής: τη μέρα που θα κάνω τέτοιο πράγμα, όσοι με αγαπάνε, πρέπει να με κρεμάσουν. Τέλεια. 

Θα ειναι η πρωτη φορα μετα απο σχεδον 600 αρθρα που ειχαμε τη χαρα να γραψουμε εδω στο HOW, που δε θα υπαρχει καποιο link που να παραπεμπει σε καποιο απο τα προιοντα του καταλογου μας, μιας και θελω το σημερινο whisky να ειναι ο απολυτος πρωταγωνιστης.

Κι αφου θα μιλησουμε για καποιο συγκεκριμενο whisky, γιατι ο τιτλος δεν ειναι τετοιος που να μιλαει για την πρωτη ελληνικη εμφιαλωση single malt whisky? Διοτι το πρωτο που εγω βλεπω πισω απο καθε whisky, ειναι η δουλεια που υπαρχει πισω απο αυτο, και κυριως οι ανθρωποι, κι αυτους μεσω του τιτλου θελω να βαλω σε πρωτο πλανο.

Οπως θα καταλαβατε, οσοι ακομη δε το γνωριζετε, εχουμε πλεον και επισημως το πρωτο ελληνικο single malt whisky

Σημερα επανερχομαστε σε πολυ αγαπημενη ενοτητα αυτης της στηλης. Θα μιλησουμε με ακομη ενα απο τα σημαντικοτερα Whisky Faces της χωρας μας, κι ως συνηθως θα πω πρωτα μερικα λογια για να σας βαλω στο κλιμα.

Σκεφτομαι ποσοι ναοι του whisky υπαρχουν στην Ελλαδα και δε βρισκω πολλους. Μετραω δυο, αντε και τρεις στην Αθηνα, ενα στη Θεσσαλονικη, ενα στην Καλαματα, ενα στον Αγιο Γεωργιο Βοιωτιας. Υπαρχει ομως κι ενας ακομη στο Καρπενησι.Μαζι μας σημερα ο ιδιοκτητης και ψυχη του Οναρ Μπαρ

Πανος Γαλανος

Τελείωσαν και τα Χριστούγεννα, πάνε κι οι Πρωτοχρονιές· μπαίνουμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Μετά από αυτόν τον τεράστιο πρόλογο, πάμε να δούμε…

Τα νέα της αγοράς

Νομίζω τσίμπησαν λίγο οι τιμές. Φυσικά, ουδόλως έχει να κάνει με την εορταστική περίοδο — απλώς έτυχε. Μένει να δούμε αν θα πάμε σε κάποια σταθερή άνοδο, έστω και μικρή, ή αν παραμένουμε σε περίοδο ύφεσης, όπως συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό. Να βάλω κάτι να πίνω και ξεκινάω. Λίγο δωδεκάρι Glengoyne φαντάζει πολύ καλό για την ώρα. Αργότερα θα δούμε.

Καταρχάς, θα ξεκινήσω με τις ευχές. Εύχομαι, λοιπόν, σε όλους τους αναγνώστες υγεία, επιτυχίες και, όσο το δυνατό, περισσότερες ευτυχισμένες στιγμές για τον χρόνο που έρχεται.

Περνώντας στο σημερινό θέμα, θα ήθελα να πω ότι απόψε θα ασχοληθούμε με έναν πραγματικό θρύλο της βιομηχανίας του whisky της Σκωτίας — αλλά και ολόκληρου του κόσμου, θα έλεγα. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουμε ένα τέτοιου είδους αφιέρωμα: ήταν πρώτα ο David Stewart και έπειτα ο Richard Paterson που πρωταγωνίστησαν σε αντίστοιχα αφιερώματα, ως master distillers σε Balvenie και Dalmore αντίστοιχα.

Σήμερα θα μιλήσουμε για μία ακόμη «παλιοσειρά» — λίγο λιγότερο, βέβαια, από πλευράς προϋπηρεσίας. Και μιλάω με απλά μαθηματικά, αφού τα 60-κάτι χρόνια είναι απλώς λίγο περισσότερα από τα 54. Σήμερα μιλάμε για τον θρύλο…

Στο αντίστοιχο περσινό άρθρο, αναρωτήθηκα αν όντως είναι έτσι. Κι αυτό λόγω της τρομακτικής ταλαιπωρίας στους δρόμους — κι όχι φυσικά για οποιονδήποτε άλλο λόγο.

Φέτος νομίζω ότι το θέμα αυτό λύθηκε. Έχουμε μόνιμα το ίδιο χάλι στους δρόμους, τουλάχιστον της Αθήνας, οπότε μιας και δε βλέπω κάποια διαφορά (είτε αν είναι Τετάρτη με κλειστά καταστήματα, είτε Παρασκευή με ανοιχτά, είτε γιορτές είτε όχι), κρατάμε το καλό κομμάτι και λέμε ότι, όντως…

It’s the most wonderful time of the year.

Μετα τα Whisky Faces, στα οποια φιλοξενησαμε πολυ κοσμο και θα συνεχισουμε και στο μελλον, σειρα εχουν τα Rum Faces. Κι αφου πηραμε ρυθμο, σημερα εχουμε ακομη ενα σημαντικο τετοιου ειδους προσωπο, και ειδικως και γενικως σημαντικο. Μαζι μας σημερα ο Κωνσταντινος Βασιλακοπουλος