Από τον Θ. Λέλεκα 


Τελευταία ακούγεται ότι, λόγω της οικονομικής κρίσης, η «δημοτικότητα» του χύμα κρασιού έχει ανέβει αισθητά. Προσωπικά δεν έχω κάποια τέτοια στοιχεία στα χέρια μου, μπορώ όμως να καταλάβω έναν τέτοιο συλλογισμό, και πιθανώς και τον σχετικό πειρασμό, για κάποιους και σε κάποιες περιπτώσεις...

Αν οι λόγοι για να αγοράσει κανείς χύμα κρασί, αντί για εμφιαλωμένο, είναι αυστηρά οικονομικοί, ειλικρινά δεν μπορώ να πω τίποτα – η μοναδική τσέπη στην οποία δικαιούμαι να κάνω κουμάντο είναι η δική μου. Σε περίπτωση όμως που κάποιος θεωρεί ότι το χύμα κρασί είναι καλό, αγνό, παραδοσιακό, κλπ, η πρωτοβουλία για το «Επώνυμο Ελληνικό Κρασί» μας λέει ότι:

Το χύμα κρασί συνήθως προέρχεται από σταφύλια που καλλιεργούνται σε παράνομα αμπελοτεμάχια. Η προέλευση, η διαδικασία οινοποίησης, αλλά και η χρήση των χημικών ουσιών που προστίθενται στο κρασί είναι άγνωστες και δεν ελέγχονται από κανέναν. Είναι αμφιβόλου ποιότητας, με καμία σταθερότητα στα ποιοτικά του χαρακτηριστικά, ενώ έρευνες και δειγματοληπτικοί έλεγχοι έχουν δείξει ότι το χύμα κρασί είναι συχνά επισφαλές για την υγεία του καταναλωτή.

Εγώ απλά θα σας πω ότι, τελικά, η διαφορά στην τιμή του χύμα κρασιού σε σχέση με ένα αξιοπρεπές εμφιαλωμένο είναι πολύ μικρή, σε σύγκριση με τη διαφορά στην ποιότητα, αλλά και την απόλαυση. Και, εν τέλει, η ζωή είναι πολύ μικρή για να την ξοδεύουμε πίνοντας κακό κρασί!...

Θόδωρος Λέλεκας