Τελειώστε με το 2012… ξεκινήστε το 2013 ΤΩΡΑ!
Από τον Τ. Πικούνη


"Πάει ο παλιός ο Χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά...." λέει το γνωστό αισιόδοξο τραγουδάκι...

Είναι όμως έτσι; Θα γιορτάσουμε πραγματικά το νέο Χρόνο; Ή θα είναι μια από τα ίδια, ή και χειρότερα, όπως ήταν ο κάθε νέος χρόνος από το 2008 και μετά;

Ήδη στις πρώτες μέρες του, χωρίς ακόμα να έχει καταλαγιάσει η μυρωδάτη πάχνη των εορτών με εκείνο το περίεργο (ίσως και παράλογο) χρωματάκι της που τα βάφει όλα ροζ, το 2013 μας ατενίζει όλους κατάματα, κάπως… προκλητικά, ίσως και λίγο ειρωνικά, σα να μας ρωτάει: «Εγώ ήρθα, είμαι εδώ... Εσείς τι θα κάνετε με εμένα;» και εννοεί -λέγοντάς το ...ευγενικά-«πως θα με αντιμετωπίσετε;» Και υπονοώντας «μπορείτε;»

Εμείς το έχουμε ήδη δηλώσει: Με ελπίδα... και επειδή η ελπίδα ανήκει στους doers, σε αυτούς δηλαδή που πράττουν και δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια απελπισμένοι περιμένοντας την καταστροφή -πραγματική η φανταστική, δεν έχει σημασία- προτείνουμε να ανασκουμπωθούμε, να σηκώσουμε τα μανίκια και να αρχίσουμε τη δουλειά! Από τώρα!

Ποιά δουλειά, θα με ρωτήσετε ίσως; Μα, αυτή που κάνει κάθε νοικοκύρης άνθρωπος όταν μπαίνει στο νέο σπίτι του: Να το καθαρίσει από τα απομεινάρια και την όποια βρωμιά έχει αφήσει ο προηγούμενος. Aυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς: Να καθαρίσουμε το νέο μας "σπίτι", αυτό στο οποίο θα κατοικήσουμε 365 ολόκληρες ημέρες, από τα όσα μας άφησε ο προηγούμενος "ενοικιαστής".

Ξέρω... ηράκλειο έργο! Κάτι σαν την Κόπρο του Αυγεία έχει μαζευτεί... όποια γωνιά και αν δεις, όποιο χαλί και αν σηκώσεις, η βρώμα και η δυσωδία σε κάνουν να απελπίζεσαι. Αλλά εμείς είπαμε... ελπίζουμε, και επομένως, πιάνουμε τη σκούπα και ξεκινάμε!

Δουλειά δική μας και κοινή μας αγάπη ...το κρασί. Αυτό θα πρέπει να "καθαρίσουμε", από εκεί θα ξεκινήσουμε. Και έχουμε τόσα να καθαρίσουμε! Όχι μόνο όσα μας άφησε ο προηγούμενος χρόνος, αλλά χρόνια ολόκληρα λανθασμένων στόχων, ανεύθυνων ενεργειών, βιαστικών κινήσεων χωρίς σκέψη, προγραμματισμό, χωρίς έγνοια για το αύριο...

Aπό που αρχίζουμε, θα ρωτήσετε. Πως πλησιάζεις το χάος, πως na ξεδιαλύνεις τον γόρδιο δεσμό στον οποίο μοιάζει πια –και λόγω της κρίσης αλλά όχι μόνο- ο χώρος του κρασιού;

Απλά, όπως ο μεγάλος μας πρόγονος: Τον κόβεις!

Που σημαίνει για εμάς όλους που βρισκόμαστε στην αρχή του 2013, ότι αφετηρία μας είναι το ...2013 και όχι "γλυκές αναμνήσεις από το παρελθόν". Να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει επιστροφή, και να πάψουμε να θεωρούμε όλες αυτές τις αλλαγές που έχουν συμβεί στη ζωή όλων μας -δυσάρεστες οι περισσότερες και σωστές μερικές- προσωρινές. Δεν πρόκειται ποτέ να επιστρέψουμε εκεί που ήμασταν... και οι δομές, οι διαδικασίες, οι μέθοδοι αλλά και οι στόχοι που είχαμε δημιουργήσει τότε πρέπει να αλλάξουν... Όχι να επικαιροποιηθούν, αλλά να αλλάξουν ...ριζικά!

Αυτές τις αλλαγές δεν θα μας τις επιβάλλει κανένα "κράτος" και καμμία κυβέρνηση, όπως βολικά γινόταν στο παρελθόν. Είναι αλλαγές που πρέπει να κάνουμε εμείς όλοι όσοι ασχολούμαστε με το κρασί, καταναλωτές, διακινητές, σημεία πώλησης, εστιατόρια και βέβαια παραγωγοί... κυρίως αυτοί. Για το λόγο αυτό και είναι δύσκολες οι αλλαγές, ο συντονισμός όλων των παραπάνω φαντάζει αδύνατος.

Εμείς θα πούμε ότι δεν είναι. Αν επικρατήσει η ελπίδα ότι μπορούμε, όλα είναι δυνατά, αρκεί να έχουμε το κουράγιο να αναθεωρήσουμε τα πάντα:
- Να επαναπροσδιορίσουμε την εσωτερική αγορά, τους στόχους διείσδυσης του κρασιού στο νέο κοινωνικό περιβάλλον.
- Να επανεκτιμήσουμε τις καλλιέργειες, τις ποικιλίες, τις καταλληλότητες αλλά και τις εντοπιότητες, να αναπτύξουμε κρασιά ελκυστικά, μοναδικά, προσιτά.
- Να τιμολογήσουμε σωστά το κρασί σε όλα του τα σημεία πώλησης, να απλοποιήσουμε κάποτε αυτό το τρελό σύστημα που απαιτεί να υπάρχουν κέρδη από το κρασί σε 4 σημεία (παραγωγός, αντιπρόσωπος, χονδρέμπορος, διακινητής), να δούμε τις νέες τεχνολογίες προώθησης όχι σαν τον μπαμπούλα, αλλά σαν φίλο και βοηθό.
- Να κατανοήσουμε τι ζητά από το εμφιαλωμένο κρασί ο Έλληνας καταναλωτής και όχι να του επιβάλλουμε αυτό που εμείς νομίζουμε ότι θέλει.
- Να τον επιμορφώσουμε, να του εξηγήσουμε με απλά, κατανοητά λόγια όλα τα σχετικά με το εμφιαλωμένο κρασί, να πάψουμε να τον τρομάζουμε με τα δικά μας "ακατανόητα", με λέξεις και συμπεριφορές...

"Η κρίση θα διορθώσει την αγορά" ακούμε από αρκετές πλευρές. Και είναι αλήθεια, αλλά η μισή αλήθεια. Η κρίση είναι κινητήρια δύναμη αλλαγών, αλλά το είδος των αλλαγών είναι δική μας υπόθεση.

Αλλά... και δική σας. Εσάς, των καταναλωτών και ταυτόχρονα συνειδητών φίλων του κρασιού. Έχετε και εσείς, φίλοι μου υποχρεώσεις σε αυτό το γαιτανάκι των αλλαγών. Πρέπει να μάθετε να επιβραβεύετε το καλό, το σωστό, τους σωστούς, συνειδητούς επαγγελματίες σε όλα τα σημεία της διακίνησης του κρασιού. Να διαδώσετε σε φίλους και γνωστούς το εμφιαλωμένο κρασί σαν μια προσιτή, απλή απόλαυση. Σαν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας.

Αυτά σαν "εναρκτήριο λάκτισμα" για το νέο χρόνο...

Μην με κοιτάτε... η σκούπα και ο κουβάς είναι εκεί. Ας ξεκινήσουμε το "καθάρισμα" του νέου σπιτιού όλων μας ΤΩΡΑ!

Χρόνια πολλά σε όλους, καλή δύναμη για το νέο χρόνο