Με την ευκαιρία των "ΒορΟινών"... ημείς άδομεν!
Από τον Τ. Πικούνη

Πάντα θαύμαζα τα "ΒορΟινά" και τους ανθρώπους τους. Και όταν λέω "ΒορΟινα" εννοώ την ένωση των οινοπαραγωγών της Βόρειας Ελλάδας «Οίνοι Βορείου Ελλάδος». Τους θαύμαζα γιατί είναι προσηλωμένοι στο marketing όσο καμμιά άλλη ένωση οινοποιών στην Ελλάδα, και είναι κάτι που το λέω πολύ συχνά, έχοντας μάλιστα στενοχωρήσει τους καλούς μου φίλους της Ένωσης των Οινοποιών της Πελοποννήσου (που γίνονται θηρία με τη σύγκριση!) αλλά... η αλήθεια πρέπει να λέγεται, παιδιά! Και πρέπει να λέγεται, και θα συνεχίσω να τη λέω παρά το... εμπάργκο που έχουν κάνει σε εμένα και στο House of Wine οι «Οίνοι Βορείου Ελλάδος», επειδή γράφω αυτά που πρέπει για το διαγωνισμό Οίνου της Θεσσαλονίκης που διοργανώνουν κάθε χρόνο, ένα διαγωνισμό παραγωγής βραβείων για τις ετικέτες των κρασιών των οινοποιών όλης της Ελλάδας...

Έτσι λοιπόν δεν μπορώ παρά να εγκωμιάσω την τεράστια προσπάθεια που έγινε μια εβδομάδα πριν την έκθεση των "ΒορΟινών" στην Αθήνα, με την φροντίδα και τη συνεργασία των «Οίνων Βορείου Ελλάδος» για δεκάδες εκδηλώσεις σχετικά με το κρασί, σε εστιατόρια, bar της Αθήνας, με δείπνα οινοπαραγωγών, αφιερώματα, γευσιγνωσίες. Από την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου έως και τη Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου, την ημέρα της κεντρικής εκδήλωσης "Τα ΒορΟινά" στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, η Αθήνα κινήθηκε σε ρυθμούς ΒορΟινών. Σεμινάρια οινογνωσίας και γευσιγνωσίας για επαγγελματίες και κοινό, παρουσιάσεις οινοπαραγωγών, ειδικά γεύματα και δείπνα, συνδυαστικές προτάσεις γεύσεων, διαγωνισμοί και πολλά άλλα... Επιπλέον, ορισμένα από τα καλύτερα wine bars και εστιατόρια της Αθήνας, σερβίρισαν τις ημέρες αυτές κρασιά των οινοπαραγωγών που συμμετέχουν στα «ΒορΟινά»... Τριάντα έξη (36!!) εκδηλώσεις καταγεγραμμένες στο site των "ΒορΟινών", με δυνατότητα προκράτησης. Δημοσιεύσεις στο facebook, στο διαδίκτυο... Ένα πολύ δραστήριο site στο Facebook συστηματικά ενημερωμένο με ότι γράφτηκε σχετικά με την εκδήλωση (με εξαίρεση ότι γράφτηκε στο μεγαλύτερο site οίνου στην Ελλάδα- το House of Wine -"το γινάτι βγάζει μάτι", είπαμε-).

Όλα καλά λοιπόν, όλα σωστά, ότι καλύτερο μπορούσε να γίνει, έγινε.... Και ένα τελευταίο μπράβο στα "Βοροινά" και τους ανθρώπους τους.... Γιατί εδώ τα "μπράβο" τελειώνουν...

Πάμε τώρα στο αποτέλεσμα όλων αυτών των εξαιρετικών....

«Των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν» (σε απλά Ελληνικά τα σπίτια μας καίγονται και εμείς τραγουδάμε). Έτσι συνόψισε ο Θουκυδίδης την καταστροφική αδυναμία της Αθηναϊκής Πολιτείας να αντιληφθεί τα πραγματικά διακυβεύματα και να τα αντιμετωπίσει με ορθή προτεραιότητα... Φοβάμαι ότι το ρητό ταιριάζει με το τι γίνεται σήμερα στο κρασί....

Πήγα σε αρκετές από τις εκδηλώσεις... δυο μάλιστα από αυτές, το δείπνο αφιερωμένο στα παλαιωμένα Ξινόμαυρα στο Aleria και η γευσιγνωσία των κρασιών του Οινοποιείου Παυλίδη στο ΜΟΝΟ ήταν εξαιρετικές... όπως πολύ καλές ήταν και οι υπόλοιπες στις οποίες παραβρέθηκα. Ο κόσμος όμως ελάχιστος. Λίγο περισσότερος στις εκδηλώσεις που το κόστος ήταν χαμηλό, αλλά πάλι χωρίς ανταπόκριση στην υπερπροσπάθεια που έγινε. Καθόλου περισσότερος από το συνηθισμένο κόσμο που έχει κάθε μπαρ ή εστιατόριο. Και κυρίως (ιδίως στα ακριβότερα)... εμείς και εμείς! Οι συνήθεις ύποπτοι! Όσοι ασχολούμαστε με το κρασί, κυρίως, και κάποιοι φίλοι του κρασιού που τους συναντάμε τακτικά, στα ίδια μέρη...

Θα φέρω σαν παράδειγμα την εξαιρετική εκδήλωση στο Aleria: Παλαιωμένα Ξινόμαυρα, κυριολεκτικά ένα και ένα, ταιριασμένα θαυμάσια με τα εξαιρετικά πιάτα του chef Γκίκα Ξενάκη, σε ένα εστιατόριο που κατά τη γνώμη μου διαθέτει την πιο κομψή σάλα της Αθήνας και ένα από τα καλύτερα service. Ο κόσμος ελάχιστος για μια τέτοιας ποιότητας εκδήλωση! Ναι, ήταν ακριβή (65Ε/άτομο) αλλά όταν συγκριθεί με μέρη όπου το κρασί κυριολεκτικά υφίσταται τιμολογιακή... επίθεση (δεν θα διστάσω να αναφέρω εδώ το Zonars σαν παράδειγμα), η τιμή αυτή είναι εξαιρετική, και υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που αγαπούν το καλό φαγητό που μπορούν άνετα να διαθέσουν τα χρήματα αυτά.

Σαν δεύτερο παράδειγμα το εστιατόριο ΜΟΝΟ, που επίσης ταίριαξε τα κρασιά του κτήματος Παυλίδη με ιδανικό τρόπο με τα πάντοτε ευρηματικά και θαυμάσια πιάτα του chef Βασίλη Βασιλείου. Κόστος 45Ε/άτομο, και εδώ ελάχιστος κόσμος επίσης και κυρίως... γνώριμοι!

Σήμερα θα πάμε στην έκθεση των "ΒορΟινών" στη Μ. Βρετανία. Όπου θα δούμε πολύ κόσμο να συνωστίζεται στην αίθουσα, ιδιαίτερα μεταξύ 6 και 8. Θα καλησπερίσουμε και θα χαιρετίσουμε δια χειραψίας πάλι τους... μισούς, που τους βλέπουμε σε κάθε έκθεση κρασιού που γίνεται. Και θα τσαλαπατηθούμε από τους υπόλοιπους, που θα ορμήσουν στα stands να δοκιμάσουν, να πιούν, σαν βάρβαροι σε λεηλασία καταχτημένης πόλης... και μετά θα αποχωρήσουν ξεχνώντας και τι ήπιαν!

Είναι η υπόθεση του κρασιού στην Ελλάδα ένα πολύ καλά φυλαγμένο... μυστικό, που μοιράζεται ανάμεσα σε μια μικρή σχετικά κάστα ανθρώπων; Γιατί η απήχηση τέτοιων εκδηλώσεων, η ουσιαστική απήχηση, είναι τόσο μικρή;

Τι πραγματικά συμβαίνει με το Ελληνικό κρασί;

Πριν αρχίσετε κάποιοι να αντιδράτε, να απορείτε γιατί πιστεύετε ότι το κρασί πάει καλά, ότι η αγορά του μεγαλώνει, σταθείτε λίγο στους αριθμούς: Το χύμα έχει γίνει ο κυρίαρχος του παιγνιδιού, το εμφιαλωμένο υποχωρεί λένε οι στατιστικές... Εμείς (και εμείς, οι ίδιοι πάντα) γυρνάμε γύρω από την ουρά μας, αυτοθαυμαζόμενοι και θαυμάζοντας ο ένα τον άλλο, κάνοντας Like στις αναρτήσεις μας στο Facebook, ευχαριστημένοι που όλοι (???) πήγαμε "καλύτερα" (τώρα, πως γίνεται αυτό και ταυτόχρονα η αγορά φθίνει, είναι κάτι που μόνο στην Ελλάδα μπορεί να συμβαίνει).

Και οι τιμές ανεβαίνουν... και κάποιοι ασφαλώς πιστεύουν ότι τα ελληνικά κρασιά είναι τα καλύτερα του κόσμου! Παράδειγμα: Υπάρχουν 7 μονοποικιλιακά Ελληνικά Syrah (ανάμεσα στα 11 συνολικά ) που είναι ακριβότερα από το εκπληκτικό Montes Alpha - Syrah 2012! Γιατί; Ρωτήστε τους παραγωγούς... Οι τιμές των κρασιών αυξάνουν το 2016. Η Σαντορίνη ξεκίνησε το χορό, κάποιο έκαναν αυξήσεις τιμών μέχρι και 37%!! Γιατί; Ίσως επειδή το επίπεδο της ευημερίας των Ελλήνων αυξάνεται!!!! Σε γνωστό σχετικά wine bar 1 ριζότο με 2 ποτήρια κρασί (μια Fleva και ένα Ασύρτικο Αργυρού) κοστίζει 31,50 Ευρώ... Φίλος παράγγειλε ποτήρι κρασί που στον κατάλογο είχε 7 ευρώ και πλήρωσε 7,20 γιατί "το κρασί επιβαρύνεται με το νέο ΕΦΚ", του είπαν όταν διαμαρτυρήθηκε!. Πήγα στην έκθεση "Αποστάγματα 2016" όπου συνάντησα πάλι τους "γνωστούς" ύποπτους (και ανύποπτους) να συνωστίζονται στην μικρή αίθουσα... Πολύς κόσμος... και όσο μικρότερη η αίθουσα, τόσο περισσότερος! Γκραν σουξέ! που θα έλεγε και ο Νιόνιος...

Τι φταίει; Η μήπως... όλα πάνε καλά;

Πως θα φτάσει το Ελληνικό κρασί στο καθημερινό τραπέζι του Έλληνα καταναλωτή; Ή... δεν χρειάζεται, ή ξεχάσαμε πως αυτός είναι ο στόχος; Πως θα διώξει από εκεί το χύμα; Η... να το αφήσουμε εκεί που βρίσκεται; Πως θα βρεθεί στις ταβέρνες και τα εστιατόρια, σε τιμές όχι 2 και 3 φορές μεγαλύτερες από αυτές του House of Wine;... ή, ας μη βρεθεί ποτέ;

Κατηγόρησαν πολλοί (και εγώ μεταξύ αυτών) το "Lifestyle" για την απομάκρυνση του απλού καταναλωτή από το εμφιαλωμένο κρασί.... Μόνο που την εποχή του Lifestyle, το κρασί ήταν πιο προσιτό από σήμερα, που τα εισοδήματα έχουν πέσει γενικά στο μισό από την "χρυσή" εκείνη εποχή! Και τι άλλο παρά Lifestyle είναι η τιμολόγηση των κρασιών στα ύψη από τα "trendy" μαγαζιά, η επίδειξη των πανάκριβων Μπορντώ, των Ιταλικών Super Tuscans σε εκδηλώσεις, ή η ανάλυση των πλεονεκτημάτων του Sassicaia (225 €) έναντι του Ornellaia (400 €) στο Facebook;

Το Lifestyle ζει και βασιλεύει... το εμφιαλωμένο κρασί υποχωρεί, οι τιμές ανεβαίνουν σε μια οικονομία που παραπαίει, σε ένα πληθυσμό φτωχοποιημένο, σε μια μεσαία τάξη -στυλοβάτη κάποτε του ευ ζην- που έχει διαλυθεί.

Κάτι δεν πάει καλά στο Ελληνικό εμφιαλωμένο κρασί.

Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν...  Μοιράζουμε τα "μπράβο" απλόχερα -και κυρίως μεταξύ μας- και κάποιοι -ελάχιστοι δυστυχώς- όπως τα "ΒορΟινα", κάνουν πραγματική υπερπροσπάθεια, με μηδαμινά δυστυχώς ουσιαστικά αποτελέσματα.

Τι φταίει; Η μήπως... όλα πάνε καλά;


Στην υγειά σας!


Τάσος Πικούνης