Αποκλειστική συνέντευξη του Mark Squires στο House of Wine Ποιός είναι ο Μark Squires και ποιός ο ρόλος του στο οινικό γίγνεσθαι, είναι στους φίλους του κρασιού πολύ γνωστό. Για τους νέους φίλους του οίνου να πούμε ότι ο Mark Squires είναι ένας από τους πιό γνωστούς οινοκριτικούς, και βασικός συνεργάτης του Robert Parker στο Wine Advocate και το erobertparker.com. Από το 2006 είναι υπεύθυνος για τις βαθμολογίες των κρασιών της Πορτογαλίας, και από το 2008 της Ελλάδας. Είναι επίσης υπεύθυνος για τα κρασιά του Ισραήλ, του Λιβάνου, της Κύπρου, της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας.

Στο 200 τεύχος του Newsletter Wine Advocate της 30ης Απριλίου 2012 ο Mark Squires, δημοσίευσε το πολυαναμενόμενο άρθρο του για τα ελληνικά κρασιά με τίτλο "Η Ελλάδα στα πρόθυρα του καλοκαιριού" (Greece On the Cusp of Summer). Μια λίστα με τη βαθμολόγηση 67 ελληνικών κρασιών που ήδη έχει δημοοσιεύσει το House of Wine, και έχει κάνει σημαντική εντύπωση.

Με την ευκαιρία αυτής της λίστας ζητήσαμε από τον Mark να δώσει στο House of Wine μια συνέντευξη σχετικά με τη λίστα αυτή αλλά και τις γενικότερες εμπειρίες του από το Ελληνικό κρασί. Ο Mark είχε την καλοσύνη και την ευγένεια να δεχθεί αμέσως, και σήμερα έχουμε τη χαρά αλλά και την τιμή να δημοσιεύσουμε τις απαντήσεις του Μark Squires στις ερωτήσεις του Τάσου Πικούνη, Διευθυντή Marketing και του Γρηγόρη Μιχαήλου AIWS, Οινικού Συμβούλου του House of Wine.

Οι απαντήσεις του Mark έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, και αποκαλύπτουν πως ένας διεθνής κριτικός οίνου με τεράστια επιρροή στην παγκόσμια αγορά από τη θέση του σαν συνεργάτης του Robert Parker, βλέπει τα ελληνικά κρασιά, τη δυναμική τους στην παγκόσμια αγορά, τους έλληνες παραγωγούς. Είναι μια συνέντευξη που θα "ταράξει" τα νερά, γιατί ο Mark Squires λέει ελεύθερα αυτά που πιστεύει. Χωρίς φόβο και πάθος ανατέμνει την ελληνική παραγωγή οίνου, υποδεικνύει, αναλύει, συμβουλεύει, επισημαίνει λάθη, αποκαλύπτει και προβλέπει...

Ο Mark μιλάει για τα πάντα: Για το Ασύρτικο, για τη Σαντορίνη, για τις ελληνικές ποικιλίες... Για τον "ανταγωνισμό" Ξινόμαυρου και Νεμέας (Αγιωργίτικου) και τη δυναμική τους στην αμερικανική αγορά, ακόμα και για την επόμενη "Σαντορίνη" από οινική άποψη, θεωρώντας ότι κάποια στιγμή η Σαντορίνη θα ξεπεραστεί!

Η Συνέντευξη


Σε ευχαριστώ πολύ, Mark, για αυτή τη συνέντευξη. Είσαι κορυφαίο πρόσωπο της παγκόσμιας οινικής κοινότητας και θεωρείσαι ως ένας από τους κορυφαίους κριτικούς οίνου. Στην Ελλάδα, μια περιοχή κάτω από την άμεση προσοχή σου, οι αξιολογήσεις και οι βαθμολογίες σου αναμένονται από όλους, καταναλωτές, έλληνες λάτρεις του κρασιού, οινοκριτικούς και δημοσιογράφους, καθώς από τους παραγωγούς, με μεγάλο ενδιαφέρον, και από τους τελευταίους τολμώ να πω με κάποια αγωνία! Η πιο πρόσφατη λίστα των βαθμών σου και η αξιολόγηση των 67 ελληνικών κρασιών βελτιώνει την αξιολόγηση των διαφόρων ελληνικών κρασιών. Έχεις ένα γενικό σχόλιο για αυτή τη λίστα;

Mark: Πιστεύω ότι ήταν μια ωραία παρουσίαση. Νομίζω ότι ακόμα και στο σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα που αξιολογώ την Ελλάδα, η ποιότητα έχει βελτιωθεί. Είναι επίσης σημαντικό ότι ο κατάλογος αυτός ήταν μια ομάδα κρασιών "στα πρόθυρα του καλοκαιριού." Περιλάμβανε πολλά καθαρά, τραγανά λευκά κρασιά, μια κατηγορία στην οποία η Ελλάδα πηγαίνει πολύ καλά. Αυτή η χρονική στιγμή ταιριάζει με τα κρασιά στα οποία η Ελλάδα είναι δυνατή.

HOW: Έχεις την εύθυνη για την αξιολόγηση των ελληνικών κρασιών για κάποιο χρονικό διάστημα. Ποιά είναι η γνώμη σου για την εξέλιξη των ελληνικών κρασιών με την πάροδο του χρόνου. Τι περιμένεις από αυτά στο εγγύς μέλλον;

Mark: (Δεν τα παρακολουθώ) για τόσο πολύ καιρό, αλλά έχουν βελτιωθεί. Το πιο σημαντικό, νομίζω είναι ότι η Νάουσα και το Αμύνταιο αλλά και η Νεμέα θα συνεχίσουν την ανάπτυξή τους, αφού και οι δύο έχουν ανεκμετάλλευτο δυναμικό.

Ειδικότερα, νομίζω ότι, μακροπρόθεσμα, το δυναμικό του Ξινόμαυρου είναι πολύ υψηλό, υψηλότερο από αυτού της Νεμέας. Έχω μεγάλες ελπίδες για κάποιες άλλες περιοχές, όπως αυτές της Δράμας καθώς και της Μαντινείας. Το Μοσχοφίλερο μπορεί να είναι σημαντικά υποβαθμισμένο. Είναι διαφανές και υπέροχο, αν και όχι τόσο εντυπωσιακό όπως το Ασύρτικο. Στη Σαντορίνη, θα ήθελα να δω όλους τους παραγωγούς να τραβούν την προσοχή που τους αξίζει, και που μόνο λίγοι την έχουν τώρα. Πρόκειται για μια μικρή περιοχή. Ο καθένας θα πρέπει να παίζει για να κερδίσει! Θα ήθελα επίσης να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή από τους καταναλωτές στα υπέροχα επιδόρπια κρασιά, όχι μόνο από τη Σαντορίνη, αλλά και σε κρασιά όπως το Μοσχάτο Σάμου, για παράδειγμα. Η Ελλάδα έχει μερικά καταπληκτικά επιδόρπια κρασιά. Αυτό που μου αρέσει ιδιαίτερα στο Vinsanto είναι οι αρωματικές ουσίες και συχνά συναρπαστική η οξύτητα που διαπερνά το νόστιμο φρούτο και τη γλυκύτητα.

HOW:  Οι κορυφαίες ελληνικές σου επιλογές είναι τα επιδόρπια κρασιά (κυρίως το Vinsanto) και τα Ασύρτικα. Υπάρχουν ελληνες ποικιλίες που φαίνεται ότι μπορούν να εξελιχθούν με τον ίδιο τρόπο στο μέλλον; Στην πρόσφατη έκθεσή σου αναφέρεσαι στη Σαντορίνη σαν "κάτι σαν Cult". Βλέπεις οποιαδήποτε άλλη ελληνική περιφέρεια να είναι σε θέση να πλησιάσει τη Σαντορίνη το θέμα αυτό στο μέλλον;

Mark: Η Σαντορίνη στην πραγματικότητα θα ξεπεραστεί. Η προφανής επιλογή είναι οι περιοχές Νάουσας-Αμυνταίου. Νομίζω ότι το Ξινόμαυρο είναι ένα από αυτά τα σταφύλια που είναι δύσκολο να τα γνωρίσεις, αλλά μόλις το κάνεις, τα έχεις ήδη ερωτευτεί. Μπορεί να παράγει ικανά για παλαίωση και πολύπλοκα κρασιά. Θα πρέπει να γίνει πιο σημαντικό cult σταφύλι της Ελλάδας. Αμφιβάλλω ότι θα έχει ποτέ καθολική αναγνώριση. Δεν είναι πάντα ένα εύκολο σταφύλι, όπως το είναι συνήθως το Αγιωργίτικο. Μπορεί να μείνει για πάντα ένα εξειδικευμένο είδος. Αλλά θα είναι το σταφύλι που συναρπάζει περισσότερο τους λάτρεις του κρασιού. Ενώ αγαπώ το Ασύρτικο, δεν υπάρχει μεγάλη παραγωγή από αυτό, και οι σοβαροί λάτρεις του κρασιού τείνουν (ως επί το πλείστον) να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στα ερυθρά, όταν πρόκειται για "σοβαρά κρασιά." Πρέπει να υπάρξει καλύτερη ποιότητα και περισσότεροι κορυφαίοι παραγωγοί στη Νάουσα και στο Αμύνταιο, αλλά η δυναμική βρίσκεται εκεί. Δεν ξέρω αν ποτέ θα είναι η κορυφαία περιοχή σε πωλήσεις ελληνικών κρασιών, αλλά ως ένα είδος cult, υποψιάζομαι ότι μπορεί να γίνει η πιο σημαντική περιοχή της Ελλάδας.

HOW: Είναι δυνατόν τα ελληνικά κρασιά που γίνονται από διεθνείς ποικιλίες να βρουν το δρόμο τους στις εξαγωγικές αγορές, ή θα πρέπει να επικεντρωθούμε στις τοπικές ποικιλίες μόνο;

Mark: Αυτό εναπόκειται στα οινοποιεία, αλλά υποψιάζομαι ότι πολλά από αυτά που επικεντρώνονται στις διεθνείς ποικιλίες, όπως αναφέρω στο επόμενο άρθρο μου, πρόκειται να απογοητευθούν από τα αποτελέσματα στη διεθνή αγορά. Ειδικά τα κόκκινα είναι πολύ συχνά μέτρια και ακριβά για αυτό που είναι. Ο διεθνής ανταγωνισμός είναι σκληρός. Δεν προκαλούν το ενδιαφέρον του κόσμου. Οι ίδιοι οι καταναλωτές που ενθουσιάζονται όταν ανακαλύψουν το Ασύρτικο, τη Ρομπόλα και Ξινόμαυρο, ξύνουν τα κεφάλια τους απορώντας πόσα ελληνικά Merlot χρειάζεται πραγματικά η αγορά. Εκτός αν είναι πραγματικά καλά ή πολύ φθηνά, η απάντηση μπορεί να είναι "όχι πολλά." Ωστόσο, πολλά οινοποιεία έχουν επενδύσει απίστευτα πολλά χρήματα σε σταφύλια όπως το Cabernet και Merlot. Αυτό θα είναι ένα δύσκολο βάρος για πολλές ελληνικές οινοποιίες.

Θα ήθελα να πω το εξής: μπορεί αρχικά να είναι πιο δύσκολο να προωθήσεις στην αγορά σταφύλια με περίεργο όνομα όπως το Αγιωργίτικο, αλλά μόλις ο καταναλωτής μάθει και αρχίσει να του αρέσουν, η Ελλάδα έχει κάτι ξεχωριστό και δεν υπάρχει ανταγωνισμός για αυτό. Θα είναι βέβαια δύσκολο να ανταγωνιστεί το Cabernet Sauvignon, όπου η αγορά προσφέρει πολλούς καθιερωμένους διεθνείς ανταγωνιστές..
 
HOW: Τι προτείνεις ότι θα πρέπει να κάνουν οι έλληνες οινοπαραγωγοί ώστε να βελτιωθούν τα κρασιά τους και το εμπορικό τους δυναμικό; Ποιες αλλαγές θα ήθελες να δεις τόσο στην παραγωγή, στην ποιότητα και στο marketing;

Mark: Από την πλευρά μου, να επικεντρωθούν στην ποιότητα για την τιμή, και να αφήσουν τα υπόλοιπα να έρθουν μονα τους. Τα ελληνικά εστιατόρια είναι σίγουρα ένα μυστικό όπλο στην προσπάθεια για την προώθηση αυτών των κρασιών. Οι καλές τιμές είναι πάντα κάτι σημαντικό. Θα ήταν ωραίο αν υπήρχε τυποποιημένη ορθογραφία των ποικιλιών. Πόσο περίεργο είναι για τους καταναλωτές να μάθουν μια νέα περιοχή ή ποικιλία και στη συνέχεια να δουν τις πολλές διαφορετικές γραφές τους; Είναι Moscofilero το ίδιο με το Moschofilero; Ακόμη και σε κρασιά του ίδιου οινοποιείου μερικές φορές οι ορθογραφίες διαφέρουν από κρασί για το κρασί στις διάφορες ετικέτες! Αυτό είναι καταπληκτικό.

HOW:  Μερικές από τις χώρες που είναι κάτω από την αξιολόγηση σου (π.χ. Πορτογαλία) έχουν λάβει από εσένα βαθμολογίες μέχρι και 100. Πιστεύεις ότι υπάρχει τέτοιο δυναμικό για τα ελληνικά κρασιά, και αν ναι, ποιες είναι οι ελληνικές ποικιλίες / κρασιά που περιμένεις να έχουν αυτό το δυναμικό.

Mark: Ποτέ δεν έχω δώσει σε πορτογαλικό επιτραπέζιο κρασί βαθμολογία μεγαλύτερη από 96 μονάδες. Είχα ένα μεγάλο, πολύ παλιό Moscatel, το οποίο είναι αυτό στο οποίο αναφέρεσαι. Τα Vinsanto είναι μια προφανής επιλογή για την Ελλάδα, και μετά από αυτά, νομίζω το Ξινόμαυρο, που μάλλον έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες από το "άλλο" ερυθρό σταφύλι, το Αγιωργίτικο. Αλλά υπάρχει πολύς δρόμος να διανυθεί.

HOW: Ποιά είναι κατά τη γνώμη σου τα 5 κορυφαία ελληνικά οινοποιεία σχετικά με την ποιότητα των κρασιών τους, και τη διεθνή αποδοχή τους. Ποιά είναι, επίσης, τα κορυφαία 3 πιο πολλά υποσχόμενα ελληνικά οινοποιεία;

Mark: Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση και δεν είμαι προετοιμασμένος να απαντήσω αυτή τη στιγμή, δεδομένου ότι απαιτεί μια μεγάλη επανεκτίμηση. Σίγουρα διαπιστώνω ότι οινοποιεία όπως του Σιγάλα και της Γαίας έχουν βρει αποδοχή, για παράδειγμα. Ο Μπουτάρη έχει πάει καλά. Ένα πρόβλημα για πολλούς είναι η έλλειψη εθνικής διανομής. Δεν μπορούν να κερδίσουν την αποδοχή στις ΗΠΑ εάν δεν μπορεί κανείς να βρει τα κρασιά.

HOW:   Ποιά είναι η τρέχουσα θέση των ελληνικών κρασιών στην αγορά των ΗΠΑ, και η αποδοχή τους από το μέσο καταναλωτή κρασιού; Έχει η πρόσφατη ελληνική οικονομική κρίση αντίκτυπο στην αποδοχή τους; Έχουν τις σωστές τιμές στην αγορά των ΗΠΑ;

Mark: Δεν νομίζω ότι οι καταναλωτές αφήνουν τη γνώμη τους να επηρεαστεί για το ελληνικό κρασί από την κρίση, αλλά θα πρέπει κανείς να κάνει έρευνες μεταξύ των καταναλωτών σχετικά με αυτό.

Νομίζω ότι η αποδοχή του ελληνικού κρασιού αυξάνεται. Χάρη στα εστιατόρια, στην περισσότερη προσοχή από τον τύπο, το καλύτερο marketing και τη βελτίωση της ποιότητας.

Αν μπορώ να αναφέρω ένα παλιό μπαμπούλα: Η Ρετσίνα εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά επιζήμια για τη φήμη της Ελλάδας, κατά τη γνώμη μου. Πολλοί που δεν είναι ενήμεροι για τις νέες εξελίξεις νομίζουν ότι είναι ένα τυπικό ελληνικό κρασί, παρόλο που η αγορά της φαίνεται να έχει καταρρεύσει τόσο στην Ελλάδα όσο και στις ΗΠΑ. (Αρνούμαι να αξιολογήσω, εν μέρει για το λόγο αυτό, και εν μέρει επειδή το θεωρώ ένα νοθευμένο κρασί.) Μερικές φορές, εμείς που γνωρίζουμε την ελληνική αγορά, ξεχνάμε πως φαίνεται σε εκείνους που δεν έχουν δώσει προσοχή σε αυτή. Γι 'αυτούς, η Ρετσίνα εξακολουθεί να είναι ένα αντιπροσωπευτικό (icon) ελληνικό προϊόν και και αυτό σίγουρα δεν είναι κάτι καλό!

Οι τιμές των λευκών φαίνονται αξιοπρεπείς, ειδικά εάν κριθεί από τις μικρής παραγωγής Σαντορίνες. Υπάρχουν επίσης κάποιες λογικές τιμές στο Αγιωργίτικο και το Ξινόμαυρο. Μερικές φορές αυτές μπορεί και να υπερβαίνουν τις προσδοκίες για καλές τιμές. Μερικές φορές βλέπω τις τιμές για τα ελληνικά Syrah, Cabernet και τα παρόμοια, εντούτοις βρίσκω δύσκολο να καταλάβω γιατί κάποιος θα τα αγοράσει για αυτό που είναι σε αυτές τις τιμές. Υπάρχουν εξαιρέσεις σε όλα, φυσικά...


HOW: Είδαμε πολλά ελληνικά κρασιά να αξιολογούνται όσο περνάει ο καιρός, αλλά ορισμένα γνωστά και αποδεκτά κρασιά στην Ελλάδα δεν έχουν ποτέ αξιολογηθεί. Ποιά είναι η διαδικασία και τα βήματα από την αρχή μέχρι το τέλος για την αξιολόγηση ενός κρασιού;

Mark: Όποιος μου στείλει ένα email θα του δώσω οδηγίες πως να μας στείλει δείγματα. Οι Έλληνες δεν υπήρξαν πολύ συνεπείς σε αυτό, όπως, ας πούμε, οι Πορτογάλοι.

HOW: Υπήρξε πρόσφατα μια συζήτηση σχετικά με την πραγματική αξία της τυφλής δοκιμής και της κλίμακας των 100 σημείων. Ποιά είναι η γνώμη σας για την αξία και των δύο; Ειδικά στην κλίμακα 100 σημείων, υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι μια μικρότερη κλίμακα (20βάθμια ή ακόμα και 5βάθμια) θα ήταν προτιμότερη. Μετά από τόσα χρόνια που χρησιμοποιείτε 100βάθμια κλίμακα, έχετε κάποια νέα πρόταση για την αξιολόγηση των κρασιών;

Mark: Αυτές οι συζητήσεις συνεχίζονται εδώ και δεκαετίες. Έχω πει την άποψή μου πολλές φορές μπορεί να είναι μια μακρά, μακρά συζήτηση με καμία τελική απάντηση. Εδώ παραθέτω μια σύντομη εκδοχή.

Όσον αφορά στη βαθμολογική τη κλίμακα, πιστεύω ότι ο καταναλωτής παίρνει την καλύτερη και περισσότερη πληροφόρηση πιο γρήγορα από έναν συνδυασμό της βαθμολόγησης με βάση την κλίμακα των 100 σημείων πουν χρησιμοποιώ και των γευσιγνωστικών σημειώσεων που παραθέτω. Αν αγνοήστε και τις δύο η πληροφορία χάνεται ή διαστρέφεται σε μεγάλο βαθμό. Αν δείτε μόνο τη βαθμολογία, κάνετε λάθος και το λάθος δεν μπορεί να αποδοθεί στη βαθμολογική κλίμακα, αλλά μάλλον για τους ανθρώπους που τη χρησιμοποιούν με λάθος τρόπο.

Γελάω με αυτούς που κάνουν μεγάλο θέμα τη διαφορά μεταξύ της 100βάθμιας και της 20βάθμιας κλίμακας. Στην πραγματικότητα, και οι δύο αναγνωρίζουν την ουσιαστική ανάγκη για μία λεπτή, ιεραρχική προσέγγιση για την αξιολόγηση του κρασιού. Τα υπόλοιπα είναι στην πράξη μια ασήμαντη λεπτομέρεια. Η βασική διαφορά και ο λόγος που η κλίμακα 100 βαθμών είναι καλύτερη, είναι ότι -για τους Αμερικανούς τουλάχιστον- η 100βάθμια κλίμακα έχει πραγματικό νόημα, ενώ η 20βάθμια κλίμακα δεν έχει. Η κλίμακα 100 σημείων αντιστοιχεί στους βαθμούς του σχολείου μας. Δεν δημιουργήθηκε σαν μαθηματική επιστήμη. Αν κάποιος τη θεωρήσει έτσι, είναι δικό του το λάθος, όχι του συστήματος. Είναι στρέβλωση του σκοπού της. Έπρεπε να είναι μια γρήγορη "σχολική βαθμολόγηση" του κρασιού. Μια βαθμολογία 90-100 είναι για μας το "Α" Η βαθμολογία των "90" είναι ένα "Α-". Ο μέσος Αμερικανός καταναλωτής που δεν γνωρίζει τίποτα για το κρασί, μπορεί να της ρίξει μια ματιά και να αντιληφθεί εύκολα τι σημαίνει. Αλλά ... τι σημαίνει 17,5; Αν κάποιος προσπαθήσει να μετατρέψει την 100βάθμια κλίμακα σε μια μαθηματική, ακριβή επιστήμη --- εν πάση περιπτώσει δεν ήταν αυτός ο σκοπός της και αυτή είναι μια κριτική χωρις αντίλογο.

Η 5βάθμια κλίμακα είναι ένα άλλο θέμα. Κατά τη γνώμη μου, στερείται υπόστασης. Απαιτεί το γκρουπάρισμα πάρα πολλών κρασιών που δεν ανήκουν πραγματικά στην ίδια κατηγορία --- και αυτός είναι ο λόγος που αυτοί που χρησιμοποιούν αυτή την κλίμακα καταλήγουν πολύ γρήγορα να "κλέβουν" δημιουργώντας "μισούς" βαθμούς και ούτω καθεξής.

Όσον αφορά την τυφλή δοκιμή, νομίζω ότι δημιουργεί τόσα προβλήματα όσα λύνει. Πρόκειται για μια μεθοδολογία που αντιμετωπίζεται με σχεδόν θρησκευτικό ζήλο σε μερικά μέρη, αλλά δεν είναι καθόλου ο μόνος τρόπος για να εκτιμήσει κανείς κρασιά. Εξ' ορισμού απαιτεί την αντιμετώπιση όλων των κρασιών με τον ίδιο τρόπο.

Αλλά όλα τα κρασιά δεν είναι ίδια, βέβαια. Θα το αφήσω εκεί. Είναι μια μεγάλη συζήτηση στην οποία έχω συμμετάσχει πάρα πολλές φορές. Αρκεί να πω, ότι τα πράγματα στο κρασί δεν είναι μαύρα ή άσπρα, αλλά αποχρώσεις του γκρι. Ωστόσο, η τυφλή δοκιμή αντιμετωπίζεται συχνά ως η μόνη νόμιμη μεθοδολογία, πράγμα που της δίνει μάλλον υπερβολικά μεγάλη αξιοπιστία.

HOW:  Εντάξει, αυτή είναι μια πολύ προσωπική ερώτηση: Ποιό είναι το αγαπημένο σας ελληνικό φαγητό και με ποιό ελληνικό κρασί το ταιριάζετε συνήθως;

Mark: Λατρεύω το τηγανητό Χαλούμι με ένα αριθμό ελληνικών λευκών, συμπεριλαμβανομένων του Ασύρτικου, της Ρομπόλας και της Μαλαγουζιάς. Πολλά ελληνικά φαγητά είναι φρέσκα ψάρια και υπέροχα ελληνικά λευκά-μείγματα με διεθνείς ποικιλίες ή Ρομπόλα, Μαλαγουζιά, Ασύρτικο, κλπ. ταιριάζουν πολύ καλά. Ξινόμαυρο και αρνί. Είδα πρόσφατα το Ξινόμαυρο να ταιριάζει καλά με ένα πολύ εκλεπτυσμένο Μουσακά σε τοπικό εστιατόριο. Αυτός ο σεφ (στο Kanella’s στη Φιλαδέλφεια) το φτιάχνει σωστά και το έχει καθιερώσει σαν ένα ειδικό πιάτο.

HOW:
Λοιπόν, Mark, πότε είναι η επόμενη επίσκεψή σου στην Ελλάδα;

Mark: Μακάρι να ήξερα. Είναι δύσκολο να το προγραμματίσω. Και έχει περάσει πολύς χρόνος...

HOW: Σε ευχαριστούμε θερμά, Mark για αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη...