Έκπληξη; Αύξηση της παγκόσμιας παραγωγή οίνου το 2015 
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του OIV (International Organisation of Vine and Wine), η παγκόσμια παραγωγή οίνων, χυμών και γλευκών, ανήλθε σε 275.700.000 εκατόλιτρα το 2015, αυξήθηκε δηλαδή κατά 2% από το προηγούμενο έτος. Αυτός ο όγκος θεωρείται «καλός μέσος όρος» σύμφωνα με τον Jean-Marie Aurand, Γενικό Διευθυντή του OIV. Σχολιάζοντας τα στοιχεία της παγκόσμιας παραγωγής και κατανάλωσης, ο τελευταίος επέμεινε στη διεθνοποίηση της αμπελοοινικής αγοράς, μια τάση που δεν είναι νέα, αλλά αυξάνεται χρόνο με το χρόνο. “104 εκατομμύρια εκατόλιτρα εξάγονται κάθε χρόνο αξίας € 26 δισεκατομμυρίων. Σήμερα στις 5 φιάλες που καταναλώνονται στον κόσμο, οι 2 δεν προέρχονται από τη χώρα στην οποία καταναλώνονται”, σημειώνει.

Αυτή η διεθνοποίηση δεν αλλάζει ουσιαστικά τις χώρες που βρίσκονται στο βάθρο των πρώτων παραγωγών. Η Ιταλία καταλαμβάνει την πρώτη θέση με 48.869.000 εκατόλιτρα (+ 10% σε σχέση με το 2014) και ανακαταλαμβάνει την πρώτη θέση της παγκόσμιας κατανάλωσης κρασιού, με τη Γαλλία στη δεύτερη θέση με 47.373.000 εκατόλιτρα (+ 1%). Η Ισπανία, η τρίτη παραγωγός, παράγει 36,6 εκατομμύρια εκατόλιτρα (-4%). Το υπόλοιπο της παγκόσμιας παραγωγής χαρακτηρίζεται από την αύξηση της εσοδείας των ΗΠΑ για δεύτερη συνεχή χρονιά με 22.100.000 εκατόλιτρα (+1%). Η Χιλή καταδεικνύει επίσης τη δύναμη της παραγωγής της, που αυξάνεται σταθερά. Το 2015, η χώρα έχει συγκομίσει 8,7 εκατομμύρια εκατόλιτρα (+ 23%). Η Αργεντινή παρουσιάζει πτώση το 2015 στα 13.358.000 εκατόλιτρα. Η Αυστραλία (12 εκατομμύρια εκατόλιτρα) γνωρίζει σταθερότητα. Η Νέα Ζηλανδία βπαρουσιάζει  πτώση στον όγκο συγκομιδής με 2.350.000 εκατόλιτρα (-27%).

Η παγκόσμια κατανάλωση –εξαιρουμένων των χυμών και του μούστου, αναμένεται να φθάσει το 2015 τα 275 εκατομμύρια εκατόλιτρα. Ο Jean-Marie Aurand σημείωσε ότι "νέες περιοχές καταναλωτών εμφανίζονται: η ασιατική ήπειρος, οι χώρες της Βόρειας και Νότιας Αμερικής και Ανατολικής Αφρικής (Μοζαμβίκη, Αγκόλα, Τανζανία)" . Οι αγορές αυτές υποστηρίζουν την κατανάλωση έναντι της μείωσης των παραδοσιακών καταναλωτριών χωρών.