Θεσσαλονίκη, I will be back soon…Από τον Γ. Μιχαήλο


Η Θεσσαλονίκη είχε πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου… Από τότε που πιτσιρικάς έβλεπα το Νίκο Γκάλη να μαγεύει τη στρογγυλή θεά με τη φανέλα του Άρη, λίγο αργότερα όταν με τη φωνάρα του Πασχάλη Τερζή ήθελα να σπάσω ότι έβρισκα μπροστά μου και φυσικά όταν για πρώτη φορά μερικά χρόνια πίσω, επισκέφτηκα το οινοποιείο του Βαγγέλη Γεροβασιλείου στην Επανωμή. Τότε ήταν που κατάλαβα τι πραγματικά σημαίνει ο όρος επισκέψιμο οινοποιείο και γιατί κάποιοι άνθρωποι αξίζουν να βρίσκονται μόνο στη κορυφή.

Οι κάτοικοι της συμπρωτεύουσας κουβαλούν μια όμορφη τρέλα πάνω τους. Άλλες φορές καταφέρνουν να με συμπαρασύρουν εκμαιεύοντας την πιο ξέφρενη μου διάθεση, άλλες φορές πάλι με κάνουν να νιώθω ότι έχω να κάνω με «πεφωτισμένους» όπως τους χαρακτηρίζει μια αγαπημένη μου φίλη από το χώρο του κρασιού. Εδώ εξάλλου ήταν η πρώτη φορά που άκουσα Έλληνα να επιμένει πως το κρασί διαθέτει αρώματα παπάγιας και γκουάβας(!!!), εδώ με οδήγησαν σε υπόγεια καταγώγια που η γεύση του φαγητού με έκανε να παραμιλάω, εδώ πάντα οι προσκλήσεις φιλοξενίας είναι περισσότερες από τις διαθέσιμες ώρες που έχω για να δω φίλους και γνωστούς. Έντεκα μηνύματα έλαβα αυτή τη φορά στο inbox του facebook και όλα πάνω κάτω είχαν το ίδιο περιεχόμενο. “Έμαθα ότι είσαι Θεσσαλονίκη ρε Γκρεγκ… Βρες χρόνο να πάμε έστω για ένα ποτήρι κρασί’… Και αναρωτιέμαι μέσα μου αν υπάρχει καλύτερος λόγος από αυτόν για να θες να επιστρέψεις κάθε φορά πίσω…

Αυτή τη φιλοξενία ένιωσα και τη πρώτη φορά που επισκέφτηκα το οινοποιείο του Βαγγέλη Γεροβασιλείου στην Επανωμή της Θεσσαλονίκης μερικά χρόνια πίσω. Και αν πράγματι η ζωή με έχει οδηγήσει σε απίθανα μέρη για να δοκιμάσω πραγματικά σπουδαία κρασιά, το να έχω τη δυνατότητα να πίνω παγκόσμια κλάσης αρωματικά λευκά όπως η Μαλαγουζιά του και ερυθρά που δίνουν τεράστια ώθηση στο concept των Ελληνικών ποικιλιών όπως το Άβατον σε ένα οινοποιείο αντίστοιχων προδιαγραφών, είναι πραγματικά τεράστιο προνόμιο.

Καμιά φορά όταν κάποιους ανθρώπους τους εκτιμάς πάρα πολύ προτιμάς να κρατάς μια σχετική απόσταση μαζί τους. Δεν θες σε καμιά περίπτωση να χαλάσεις το μύθο που έχεις πλάσει στο μυαλό σου για εκείνους. Είναι ο φόβος του να συναντήσεις το ίνδαλμα σου από κοντά… Μετά τι; Θα είναι τα πράγματα όπως ακριβώς τα είχες φανταστεί ή κάτι θα χαλάσει αυτή τη μαγεία;

Και όμως κάθε συνάντηση με τον Γεροβασιλείου και κάθε επίσκεψη στο κτήμα του χτίζει ακόμα περισσότερο το μύθο γύρω από τον κορυφαίο οινοποιό. Το πρώτο πράγμα που συνειδητοποιείς είναι μια απίστευτη εμμονή στην τελειότητα. Περπατάς δίπλα από το παρτέρι που έχει φυτευτεί με όλα τα βότανα που μπορείς να συναντήσεις στην ελληνική ύπαιθρο και δε μπορείς παρά να κοντοσταθείς διαβάζοντας τις περίεργες ονομασίες και να αναρωτηθείς πόσο μεράκι πρέπει να έχει κάποιος για να υλοποιήσει μια τέτοια ιδέα. Αντικρίζεις τον γραμμικό αμπελώνα μπροστά από το οινοποιείο και βλέπεις τα αμπέλια παραταγμένα στη σειρά με μια αρμονία στο μάτι που τίποτα δεν μπορεί να τη διαταράξει. Έρχεται η στιγμή που κατεβαίνεις στο μουσείο οίνου Γεροβασιλείου με την ασύλληπτη σε ποικιλία συλλογή ανοιχτηριών από όλες τις φάσεις της ιστορίας και δε μπορείς παρά να υποκλιθείς στο πάθος, το μεράκι, τη γνώση και την αφοσίωση αυτού του ανθρώπου.

Εύκολα αντιλαμβάνεσαι πως όλη αυτή η φιλοσοφία περνάει φυσικά και στα κρασιά του. Η Μαλαγουζιά του είναι σταθερά στην κορυφή με μια αιθέρια, συγκλονιστική σε αρώματα μύτη που κάνει τα ξενόφερτα Sauvignon Blanc να κοκκινίζουν από το κακό τους και να φαίνονται πολύ βαρετά μπροστά της. Μοσχοβολάει άνθη από γιασεμί, ώριμα πυρηνόκαρπα φρούτα, ανάμεσα τους ροδάκινο και βερίκοκο, παρέα με νότες βανίλιας και υπέροχα βότανα. Τέλεια ισορροπημένο στο στόμα με φρεσκάδα, καθαρότητα φρούτου και δροσιστική οξύτητα σε αρμονία με το λιπαρό σώμα του κρασιού. Ένα πραγματικό ποίημα που βάζει τη ποικιλία στη σωστή της διάσταση.

Από την άλλη βέβαια υπάρχει και το ερυθρό Άβατον. Εκεί που τρεις ελληνικές ποικιλίες δημιουργούν ένα ερυθρό κρασί με διεθνείς προδιαγραφές. Εκφραστική μύτη με αρώματα ώριμων μαύρων φρούτων και μαρμελάδας να ενισχύονται από γλυκές νύξεις μπαχαρικών όπως η βανίλια και η κανέλα. Μαύρη σοκολάτα, καπνός και υψηλής ποιότητας βαρέλι δίνουν συνέχεια σε ένα ζουμερό στόμα με τανίνες που ξεκινούν σα μετάξι να σου χαϊδεύουν το στόμα. Πολύπλοκη, μακρά απολαυστική επίγευση και μια διάρκεια ζωής που θα ξεπεράσει τα πέντε χρόνια στο μπουκάλι, με το κρασί να γίνεται όλο και πιο απολαυστικό.

Δεν είναι μόνο αυτά τα δυο κρασιά αλλά κάθε τι που αγγίζει το χέρι του Γεροβασιλείου που αξίζει να πιείτε. Οι αδυναμίες όμως δε κρύβονται και κάθε φορά που έχω την τύχη να δοκιμάσω Μαλαγουζιά και Άβατον σχεδόν παραμιλάω…

Σκέφτομαι απλά ότι όταν κάποιοι σκορπάγανε ή τρώγανε λεφτά δικά τους ή ως επί το πλείστον ξένα, κάποιοι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα παρήγαγαν έργο, ιστορία, πολιτισμό , οινική κουλτούρα και είχαν όραμα… Το πόσο αναθαρρώ όταν βλέπω ότι αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται στην κορυφή δε μπορείτε να φανταστείτε.

Θεσσαλονίκη I will be back soon…

Στην υγειά σας και καλή εβδομάδα



Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant