Crash Test 5 αστέρων – Αρνί και κόκκινο κρασίΑπό τον Γ. Μιχαήλο


Μπορεί το Πάσχα να πέρασε και η Κυριακή στο τέλος της ημέρας της να σας βρήκε σε ένα καναπέ σχεδόν ημιλιπόθυμους από το πολύ αρνί και το πολύ κρασί (εύχομαι βαθειά μέσα μου όχι χύμα), αλλά την επομένη ξημερώνει μια καινούρια μέρα και είμαι σίγουρος ότι μετά την σαρανταήμερη νηστεία η όρεξη σας για κρέας δε μπορεί να σβήσει με μια Κυριακή μόνο.

Για το φετινό δικό μας Πασχαλινό τραπέζι διάλεξα μια σειρά από διαφορετικά ερυθρά κρασιά με σκοπό να δοκιμάσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες ποικιλίες δίπλα στο αρνάκι και να αποφανθούμε για το ποιος είναι τελικά ο νικητής της ημέρας. Το καλό είναι ότι σε αυτά τα μεγάλα οικογενειακά τραπέζια μπορείς να κουβαλάς μαζί σου πολλά διαφορετικά προς δοκιμή κρασιά χωρίς να κινδυνεύεις να σου την πουν ότι πίνεις πολύ… Γιατί πολύ απλά δοκιμάζεις μόνο!

Ιδού λοιπόν τα δικά μου συμπεράσματα, έχοντας πάντα στο μυαλό μου ότι όπως έχει ειπωθεί πολλές φορές το αρνάκι είναι ένα από εκείνα τα κρέατα στα οποία σχεδόν κάθε κόκκινο κρασί δίπλα θα μπορούσε να περάσει πολύ όμορφα.

Côte de Beaune 2011 Drouhin

Θα περίμενε κανείς κάποιο πιο στιβαρό, γεμάτο κρασί δίπλα στο σουβλιστό αρνί και η αλήθεια είναι πως στο σημείο αυτό μπορεί να υπήρχε μια ανακολουθία. Όμως εμένα ο συνδυασμός μου άρεσε πολύ. Πολύ κομψό το κρασί, με ένταση όμως, φίνο στο στόμα, βελούδινο, με πολύ ωραίο κόκκινο φρούτο σε συνδυασμό με ένα ελαφρώς ζωικό χαρακτήρα. Μου άρεσε πολύ το γεγονός ότι η ορυκτότητα του κρασιού και η υψηλή οξύτητα μπορούσαν να αντισταθμίσουν την λιπαρότητα του αρνιού. Ειδικά όταν στο πιάτο είχες και την πετσούλα που φώναζε από μόνη της για κάτι δροσιστικό να ξεπλύνει το στόμα σου.

Ξινόμαυρο Grande Reserve Μπουτάρη 2008 και Θυμιόπουλος Γη και Ουρανός 2011

Και τα δύο ήταν πραγματικοί star δίπλα στο αρνί το κάθε ένα για τους δικούς του λόγους. Στιβαρό, τανικό, πολύπλοκο ήδη το Grande Reserve με εκείνη τη φρεσκάδα και οξύτητα του Ξινόμαυρου στο στόμα που πραγματικά «διαλύει» τη λιπαρότητα του αρνιού και ελαφρώς πιο ρουστίκ χαρακτήρα, σε σχέση με το Γη και Ουρανός του Θυμιόπουλου, το οποίο κουβαλούσε περισσότερο τη φινέτσα και το κόκκινο φρούτο μιας Βουργουνδίας με πολύ ώριμες και στιβαρές τανίνες με τη σειρά του. Από εκείνους τους συνδυασμούς που και στις δύο περιπτώσεις που «τραγουδούν στα αυτιά σου».

Syrah Collection κτήμα Αβαντίς 2010

Εδώ όπως αρκετοί από εσάς υποψιάζεστε είχαμε γκολ από τα αποδυτήρια. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, το Collection είναι ένα εξαιρετικό ελληνικό Syrah με έντονο, πλούσιο και πυκνό φρούτο και τανική δομή που αναζητάει η πρωτεΐνη του αρνιού. Πιπεράτο, καπνιστό με τέλεια ενσωματωμένο βαρέλι ήταν το πιο κατάλληλο κρασί για το festive της περίπτωσης. Γιατί θέλεις πάντα ένα μεγάλο κρασί στο Πασχαλινό σου τραπέζι δίπλα στο «μαστόρικο» ψήσιμο του θείου, βάζοντας του και λίγο παραπάνω στο ποτήρι για να τον παινέσεις και να τον επιβραβεύσεις για το τέλειο ψήσιμο.

Κίκονες Ιππέας 2010

Το κλασικό χαρμάνι του Bordeaux είναι all time classic δίπλα στο αρνί. Εκεί στο Medoc ειδικά (όχι τόσο πολύ στη δεξιά όχθη) το αρνί είναι επίσης παράδοση συνήθως απλά μαγειρεμένο στο φούρνο με λίγο σκόρδο, δεντρολίβανο και πατάτες. Ο Ιππέας είναι στιβαρός, με πυκνό φρούτο, οξύτητα και τανίνες που επίσης δούλεψαν θαυμάσια δίπλα στο αρνί. Από την άλλη βέβαια για να είμαι απόλυτα ειλικρινής βγήκε εκτός προγράμματος στο τραπέζι (τον είχα φέρει για back-up σε περίπτωση που δε φτάσουν τα κρασιά και όπως φάνηκε ορθώς έπραξα), που σημαίνει ότι από κάποια στιγμή και μετά δεν έχει τόσο σημασία τι ακριβώς δοκιμάζεις, όσο το πόσο καλά περνάς γύρω από τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Σε κάθε περίπτωση όμως ήταν εξαιρετικός!

Το crash test λοιπόν της ημέρας έδωσε πέντε αστέρια σε όλους τους συνδυασμούς που δοκιμάσαμε στην ομήγυρη, πέντε αστέρια στο ψήσιμο του θείου και πέντε αστέρια στις οικογενειακές παραδόσεις που με τέτοια αγάπη κρατάμε στην Ελλάδα και που στο μυαλό μου είναι εξαιρετικά πολύτιμες.

Χριστός Ανέστη!


Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant