Μία εβδομάδα γεμάτη κρασιά Από τον Γ. Μιχαήλο


 Μία εβδομάδα κατά την οποία η γευστική δοκιμή έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο ήταν αυτή που πέρασε. Είχα την χαρά να δοκιμάσω πολλά και ενδιαφέροντα κρασιά 4 εκ των οποίων των οποίων ξεχώρισα και τις γευσιγνωστικές σημειώσεις τους μοιράζομαι παρακάτω.

4. Cellar Selection Pinot Noir Villa Maria 2009



Ένα ‘all times classic’ παράδειγμα της ποικιλίας από το Marlborough της Νέας Ζηλανδίας και το οινοποιείο Villa Maria και άπειρες διακρίσεις στο ενεργητικό του.

Μέτριας έντασης ρουμπινί χρώμα με ροζέ ανταύγειες και μπόλικα ‘δάκρυα’ στο ποτήρι. ‘Κερασένια’ μύτη, υψηλής έντασης, με το ‘τραγανό’ κόκκινο φρούτο να συμπληρώνεται από ανθικότητα, που θυμίζει ροδοπέταλα, αλλά και τη χαρακτηριστική φυτικότητα της ποικιλίας να εκφράζεται με μια ‘αίσθηση’ βρεγμένων φύλλων του δάσους. Δεν υπάρχει άμεση ένδειξη χρήσης δρυός στα αρωματικά χαρακτηριστικά της μύτης, τα οποία θα έλεγα ότι ‘οδηγούνται’ ξεκάθαρα από το φρούτο.

Στο στόμα το κρασί είναι ξηρό, με ‘ζωηρή’ οξύτητα και υψηλά επίπεδα αλκοόλ που μεταφράζεται σε μια ‘αίσθηση’ ζεστασιάς στο στόμα. Στρογγυλό με χαμηλά επίπεδα τανινών και την οξύτητα να φρεσκάρει το φρούτο, οδηγώντας σε ένα ελαφρώς πικρό τελείωμα, μέτριας διάρκειας. Ένα κρασί κομψό και φινετσάτο, το οποίο θα εξελιχθεί για τα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια στη φιάλη…

3. Cellar Selection Ρομπόλα Gentilini 2011



Η επιλεγμένη Ρομπόλα του Gentilini προέρχεται από δύο επιλεγμένα αμπελοτόπια με ασβεστολιθικά εδάφη και σε υψόμετρο γύρω στα 800m.

Μέτριο λεμονί χρώμα με πρασινωπές ανταύγειες και νύξεις διοξειδίου του άνθρακα. ‘Νεαρή’ μύτη, μέτριας(+) έντασης με φρουτώδη χαρακτήρα εσπεριδοειδών, που θυμίζει λάιμ και λεμόνι, φλούδες πορτοκαλιού και μια ‘υποβόσκουσα’ βανιλάτη αίσθηση. Η χαρακτηριστική μεταλλικότητα και ο ορυκτός χαρακτήρας της ποικιλίας κάνουν επίσης αισθητή την παρουσίας τους, θυμίζοντας ‘τσακμακόπετρα’ στη μύτη.

Στο στόμα το κρασί είναι ξηρό με ‘κοφτερή’ οξύτητα η οποία του δίνει φρεσκάδα και η οποία βρίσκεται σε ισορροπία με τη λιπαρότητα που το κρασί διαθέτει και το μέτριο(+) σώμα, ενώ το φρούτο στο στόμα είναι περισσότερο άγουρο και θυμίζει γλυκολέμονο και πράσινο μήλο. Το βαρέλι ίσα που ‘ακούγεται’ με το κρασί να καταλήγει σε ένα θα έλεγα μακρύ τελείωμα, στο οποίο ο αρχικά φρουτώδης χαρακτήρας, δίνει τη θέση του σε αρώματα βανίλιας, καπνού και έντονα μεταλλικά στοιχεία. Φρέσκο και ‘τραγανό’ με καλές δυνατότητες εξέλιξης…

2. ‘Entity’ John Duval Barossa Valley Αυστραλία


Είναι μεγάλη η στιγμή, όταν έχω τη δυνατότητα να δοκιμάζω τέτοια πολύ μεγάλα κρασιά. Ο John Duval ο άνθρωπος πίσω από το Grange, το ‘icon’ Shiraz ολόκληρης της Αυστραλίας, δίνει ένα κρασί με πολύ μεγάλα χαρακτηριστικά.

Σχεδόν μαύρο, αδιαπέραστο χρώμα, με ρουμπινί ανταύγειες και πυκνά, αργά, ‘δάκρυα’ να κυλάνε στο ποτήρι. Το υψηλό αλκοόλ αρχικά ‘καίει’ λίγο στη μύτη, αλλά σύντομα δίνει τη θέση του σε μια έκρηξη αρωμάτων, με συμπυκνωμένα ώριμα, μαύρα φρούτα, όπως blackberries και νύξεις μαύρης σοκολάτας και μαύρου πιπεριού. Το βαρέλι κάνει αισθητή την παρουσία του, είναι καινούριο και δίνει έντονα αρώματα τόσο πικάντικα, όσο και γλυκά όπως γλυκόριζα και βανίλια. Καπνός, δέρμα, ‘κρεατένιος’ χαρακτήρας, μπέικον και συνεχώς καινούρια στοιχεία να ξεπροβάλλουν.

Ο ορισμός του Shiraz στο στόμα, απόλυτα ξηρό, με γεμάτο σώμα, τόσο, που σχεδόν το κρασί το μασάς, τανίνες μέτριες και λεπτόκοκκες, πολύ σωστά δουλεμένες και υψηλό αλκοόλ. Τα αρώματα ξεχειλίζουν και στο στόμα, με το φρούτο σε ισορροπία με τα βαρελάτα στοιχεία και την επίγευση ατελείωτη εξελισσόμενη σε αρώματα σοκολάτας και γλυκών μπαχαρικών. Ένα κρασί απολαυστικό με ζουμερό, σοκολατένιο χαρακτήρα και ταυτόχρονα, εξαιρετικά στιβαρή δομή. Μέσα στο top 10 των κρασιών που έχω δοκιμάσει μέχρι σήμερα.

1. Syrah χωρίς θειώδες, Πειραματικοί Οίνοι Μπουτάρη, Ρωξάνη Μάτσα 2010


Η Ρωξάνη Μάτσα είναι ένας άνθρωπος ο οποίος τιμά το Ελληνικό κρασί και στον οποίο όλοι οφείλουμε μεγάλο σεβασμό. Ένα Syrah χωρίς προσθήκη θειώδους από τα μαγικά της χέρια, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των natural wines, η οποία αποτελεί την πλέον ‘buzzword’ λέξη παγκοσμίως στις μέρες μας, γύρω από το κρασί.

Βαθύ ρουμπινί χρώμα, με στενό μηνίσκο και παρουσία ιζήματος. Απόλυτα ‘θηλυκή’ μύτη, κομψή, με έντονα ανθικά στοιχεία, που θυμίζουν βιολέτα και λεβάντα, και σοκολατένιος χαρακτήρας, λευκής σοκολάτας. Φρούτο που φέρνει στο μυαλό δαμάσκηνο και μαύρα φρούτα και κάποιες νύξεις ωμού κρέατος σε δεύτερο πλάνο.

Στόμα ξηρό, με μέτριο σώμα και μέτριο(+) αλκοόλ και πολύ μαλακές τανίνες, χαμηλές θα έλεγα σε ένταση. Η οξύτητα δίνει στο φρούτο ένα πιο άγουρο χαρακτήρα, ενώ τα γευστικά χαρακτηριστικά, φέρνουν στο μυαλό σοκολάτα γάλακτος, φυτικότητα και έντονα και πάλι ανθικά στοιχεία. Η επίγευση εντυπωσιάζει και εξελίσσεται σε πολύ έντονα ‘κρεατένια΄ στοιχεία τα οποία κυριαρχούν στο κρασί και μπορεί ως ένα σημείο να ξενίζουν αρχικά, αλλά τελικά συμβάλλουν στην πολυπλοκότητα. Ένα κρασί με απόλυτα ξεχωριστή προσωπικότητα που δεν θυμίζει τίποτα από ότι έχω δοκιμάσει ως τώρα. Το λάτρεψα…


Καλή εβδομάδα σε όλους


Γρηγόρης Μιχαήλος
Γρηγόρης Μιχαήλος AIWS
(Associate Member in the Institute of Wines & Spirits)
Wine Educator & Consultant