Εννέα κανόνες και μια ευχή αν είστε προσκαλεσμένοι στον Οβελία! .auto-style1 { margin-right: 10px; }
Από τον Τ. Πικούνη

Η Κυριακή του Πάσχα είναι μια μοναδική ευκαιρία να ξεδιπλωθεί ένα ταλέντο που -κατά περίεργο τρόπο- υπάρχει σε όλους τους αρσενικούς Έλληνες... λες και είναι βαθειά χαραγμένο στο DNA μας, ή κληρονομημένο από γενιά σε γενιά. Είναι το ταλέντο του "ψήστη"... Ταλέντο αναφαίρετο και κυρίως αδιαπραγμάτευτο!

Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην είναι ο καλύτερος ψήστης στον κόσμο! Καλύτερος από οποιονδήποτε άλλο! Αυτός ξέρει! Μοναδικός στο barbeque, στο ψήσιμο της μπριζόλας, της παντσέτας, του λουκάνικου... μοναδικός και στο ψήσιμο του Οβελία! Αν μάλιστα έχει φτιάξει και κάποιο κοκορέτσι στη ζωή του, και εκεί έχει γίνει αυτόματα ειδικός!

Έτσι λοιπόν, είναι πολύ πιθανόν να βρεθείτε καλεσμένοι την Κυριακή του Πάσχα στο σπίτι ενός "μάστορα" του Οβελία! Καλό είναι λοιπόν να ξέρετε πως θα αντιμετωπίσετε αυτή την πρόσκληση, τι πρέπει να κάνετε και -κυρίως- τι πρέπει να μην κάνετε.

Τώρα... και εγώ που σας δίνω αυτές τις συμβουλές, είμαι ένας από τους πολλούς -όπως είπαμε παραπάνω- "καλύτερους" ψήστες στην Ελλάδα... Τι διαφέρω από τους προηγούμενους; Μα... σε πάρα πολλά! Κυρίως όμως σε ένα: Εγώ... ξέρω!

Ας αφήσουμε όμως τα αστεία, και ας ξεκινήσουμε τα tips που θα πρέπει να έχετε υπ' όψη σας σαν καλεσμένος ή καλεσμένη ενός "ειδικού" στο ψήσιμο.

Κανόνας πρώτος: Μην πάτε ΠΟΤΕ αργοπορημένοι! Δεν υπάρχει τίποτα πιο δυσάρεστο για τον οικοδεσπότη σας από το να έχει σηκωθεί στις 7 το πρωί, να έχει σουβλίσει μόνος του το αρνί, να έχει ανάψει τα κάρβουνα, να έχει προετοιμάσει μεζέδες, μεζεδάκια, καλούδια, σαλάτες, αυγά κόκκινα και τόσα άλλα "προεόρτια", και να τα βλέπει να κάθονται εκεί, μόνα τους, χωρίς κανένα να τα καταναλώσει... και χωρίς κανένα να του κάνει λίγη παρέα στη μοναχική δουλειά του ψήστη!

Έτσι λοιπόν, μην πάτε στη μία ή στις δύο το μεσημέρι, όπως κάνουν οι περισσότεροι καλεσμένοι στον Οβελία -ξέρω τι λέω, τα έχω υποστεί!. Συνεννοηθείτε από την προηγουμένη και καλό είναι να καταφθάσετε πριν τις 11:30 ή και ακόμα νωρίτερα, αν ο οικοδεσπότης σας θέλει και κάποια βοήθεια- ή, για να είμαστε ρεαλιστές και να λέμε τα σύκα-σύκα, να επιδείξει σε κάποιον το ταλέντο του.

Κανόνας δεύτερος: Προετοιμαστείτε για το χειρότερο! Ιδιαίτερα αν ο οικοδεσπότης σας έχει προσχωρήσει στο "μύθο" που λέει ότι το κατσίκι είναι καλύτερο από το αρνί.

Θα σας πω ένα μυστικό εδώ: Δεν είναι! Γιατί το αρνί έχει κάτι που το κατσίκι δεν έχει: Αυτό το ευλογημένο λίπος, το τόσο νόστιμο, αυτή τη συμπυκνωμένη χοληστερίνη που προστατεύει το αρνί από το κάψιμο, αλλά και το κάνει τόσο νόστιμο!. Είναι  πολύ πιθανό ότι αν το τραπέζι προβλέπει κατσίκι, αυτό θα είτε  καμένο είτε άψητο... γι' αυτό προετοιμαστείτε για τα κατά συνθήκη ψεύδη: "Ναι, οκ, είναι τραγανό... αλλά νόστιμο" (αυτό είναι μεταγλώττιση του "είναι σκληρό σαν σόλα") και άλλα τέτοια..

Είναι προφανές επίσης ότι δεν θα πάτε με άδεια χέρια... και τι άλλο θα σας συνιστούσα να φέρετε μαζί σας από το κατάλληλο κρασί. Ο Γρηγόρης Μιχαήλος, στο πρόσφατο άρθρο του, προτείνει ένα σκασμό κρασιά που ταιριάζουν με τον Οβελία. Εγώ πάλι θα σας συστήσω να πάρετε ένα κρασί που αποκλείεται να μην αρέσει σε όλους. Που σημαίνει γεμάτο, γευστικό, με φρούτο και μπαχάρια... και βέβαια Syrah, για να ευχαριστήσουμε και τους "ειδικούς". Ποιό είναι αυτό: Η Fleva του Σκούρα, το ιδανικό Syrah για όλες τις περιπτώσεις και όλα τα γούστα... ή το Syrah Αβαντίς, ομοίως! Και προσέξτε: Θα φέρετε όχι μία, αλλά όσες φιάλες χρειάζονται για να πιεί κάθε καλεσμένος ένα έως δύο τουλάχιστον ποτήρια. Σημειώστε ότι κάθε φιάλη δίνει 6 ποτήρια κρασί, άρα… κάντε τη διαίρεση και αποφασίστε. Το Πάσχα δεν σηκώνει τσιγκουνιές!

Κανόνας τέταρτος: Αν δεν ξέρετε όλους στην παρέα, προς θεού μην αρχίσετε τα πολιτικά! Θα καταλήξετε σε καυγά, ή στην καλύτερη περίπτωση να κοπεί η όρεξη σε όλους (μην φοβάστε πάντως, στις κυρίες δεν κόβεται η όρεξη).

Κανόνας πέμπτος: Να είστε... κόσμιοι παρακαλώ! Που σημαίνει, μην ξεσκίζετε το αρνάκι από τις πετσούλες του, τα παχάκια του όταν είναι πάνω στη σούβλα! Μην το τραβολογάτε, μην το πληγώνετε με το πιρούνι σας… Κάντε λίγη υπομονή, μην συμπεριφέρεστε σαν κυρία καλεσμένη σε δεξίωση ή σαν συνταξιούχο δημοσιογράφο σε εκδήλωση  ... έχει αρνάκι για όλους!

Κανόνας έκτος: Προσέξτε το ντύσιμο σας: Ακόμα και αν η πρόσκληση για το Πάσχα αφορά σε διαμέρισμα του Κολωνακίου, μη πάτε με κοστούμι ή τουαλέτα! Το Πάσχα είναι μια γιορτή της υπαίθρου και έτσι το ντύσιμό σας θα είναι casual. Στην καλύτερη περίπτωση ντυθείτε σαν Βαρουφάκης. Αν βέβαια θέλετε να είστε απόλυτα in, τότε σας συνιστώ στυλ Λαφαζάνη... Μέχρι εκεί όμως, ΟΚ;

Κανόνας έβδομος: Είναι σύνηθες -ιδιαίτερα σε εξοχικά- να υπάρχει μπουφές για το σερβίρισμα. Προσοχή εδώ: Αντισταθείτε στο θεώρημα του Καραγκιόζη όπου "όταν βρεις φαγητό φάε όσο μπορείς, δεν ξέρεις ποτέ αν και πότε θα ξαναβρείς..." Μην ορμάτε λοιπόν στον μπουφέ σαν να μην υπάρχει αύριο... σεμνά και ταπεινά παρακαλώ. Χωρίς άγχος. Εξ' άλλου, την Κυριακή του Πάσχα θα ξέρετε αν θα ξαναφάτε σύντομα. Αυτό αποφασίζεται την Πέμπτη, οπότε...

Κανόνας όγδοος: Όσο και αν η παρέα το ζητάει, όσο και αν διασκεδάζετε, μην κατσικωθείτε και φύγετε το βράδυ. Οι οικοδεσπότες σας έχουν να μαζέψουν, να τακτοποιήσουν, να πλύνουν πιάτα, ποτήρια, να καθαρίσουν σούβλες... λυπηθείτε τους και φύγετε το απογευματάκι.

Κανόνας τελευταίος: Μην ξεχάσετε φεύγοντας, να διαβεβαιώσετε τον οικοδεσπότη σας πόσο τέλειος, υπέροχος, μοναδικός κλπ. κλπ. ήταν ο οβελίας του. Ένα μικρό ψεματάκι αξίζει για να κάνει έναν συνάνθρωπό μας ευτυχισμένο... Γενικά, συνιστώ μακριά από αλήθειες αυτή την περίοδο. Είναι σκληρές, πληγώνουν, και δεν προσφέρουν τίποτα εκτός από πόνο και υποψία προκατάληψης. Δικής σας προκατάληψης, να εξηγούμαστε. Πάρτε σαν παράδειγμα τους χειρισμούς για το μνημόνιο όλων των κυβερνήσεων…

Με αυτά τa tips που θα έλεγε και ο Γρηγόρης, πορευθείτε προς την Κυριακή του Πάσχα. Και μην ξεχνάτε ποτέ, ότι είστε τυχεροί που σας προσκάλεσαν: Σας έκαναν μεγάλη χάρη, σας γλύτωσαν από φασαρίες, έξοδα, βαβούρα, παιδιά, εγγόνια... και κούραση, πολ΄λή κούραση!

Α… ξέχασα την ευχή! Λοιπόν… Be happy... όσο μπορείτε, παρά τα όσα συμβαίνουν ή μπορεί να έχουν συμβεί μέχρι το Πάσχα... μην το βάζετε κάτω. Ας θυμηθούμε ότι ο Θεός της Ελλάδας (ναι, ειδικός θεός, αλίμονο!) είναι μεγάλος…

Καλό Πάσχα λοιπόν σε όλους…


Στην υγειά σας!



Τάσος Πικούνης