Ποτήριών μπύρας συνέχεια: Sniffer, Goblet, WeissΑπό τον Ν. Ραδίση


Καλά και ωραία όλα τα ποτήρια τύπου Pint ή Seidel, για τα οποία έχουμε αναφερθεί ως τώρα. Τι γίνεται όμως αν η μπύρα μας είναι πιο αρωματική ή πιο δυνατή σε αλκοόλ; Γιατί δεν πίνουμε μια μοναστηριακή σε Pint αφού οι περισσότερες είναι Ale;

Δεν είναι δύσκολο να απαντήσουμε στην τελευταία ερώτηση. Οι Μοναστηριακές μπύρες προέρχονται, σαν στυλ, από την Κεντρική Ευρώπη. Την εποχή του Μεσαίωνα, όπου οι βασιλιάδες και φεουδάρχες ήταν οι απόλυτοι κυρίαρχοι των εδαφών και χρημάτων, τα ποτήρια δεν ήταν γυάλινα. Ήταν ξύλινα, μεταλλικά και τα επίσημα ήταν χρυσά. Εκείνη την εποχή τα ποτήρια ήταν κυρίως καμπυλωτά και με ποδαράκι.

Τα ποτήρια του κρασιού ήταν αυτά που από τότε έδιναν το κύρος σε ένα αρωματικό ποτό. Η εμπειρία και αργότερα η επιστήμη απέδειξε ότι ένα ποτήρι με κλειστό στόμιο συγκρατεί περισσότερο τα αρώματα από ότι ένα με πιο ανοιχτό. Σήμερα για να δοκιμάσουμε κρασιά, αποστάγματα αλλά ακόμα και μπύρα οι εταιρείες έχουν προχωρήσει σε μελέτες και παραγωγή ποτηριών ειδικών για κάθε είδος. Όλα όμως έχουν την βάση τους στο παρελθόν.

Για παράδειγμα, το ποτήρι Sniffer είναι ένα ποτήρι που έγινε γνωστό τον 20ο αιώνα για την δοκιμή brandy. Στην μπύρα το χρησιμοποιούμε για να δοκιμάσουμε σε γευστικές δοκιμές και να ανακαλύψουμε αρώματα. Στα στυλ που ταιριάζει περισσότερο είναι τα Barley Wine και Imperial Stout. Κατά γενική ομολογία, ένα τέτοιο ποτήρι υπάρχει σχεδόν σε κάθε σπίτι, για να πιούμε Metaxa ή κάποιο άλλο απόσταγμα. Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε το στρογγυλεμένο σώμα του και το κλειστό στόμιο του για να πιούμε Strong Ale, όπως μια Duvel.

Υπάρχουν τα «δισκοπότηρα» ή Goblets. Αυτά τα ποτήρια παραπέμπουν στα ποτήρια της καθολικής εκκλησίας. Είναι πιο φαρδιά απ τα προηγούμενα ποτήρια και με πιο ανοιχτό στόμιο. Σε κάποιους θυμίζουν τα ποτήρια σαμπάνιας που χρησιμοποιούνταν εσφαλμένα ως κατάλληλα κατά το παρελθόν. Υπάρχουν σε διάφορα μεγέθη, ωστόσο τα μικρότερα είναι καταλληλότερα για πιο δυνατές μπύρες. Τα συναντούμε κυρίως σε μοναστηριακές μπύρες όπως οι Chimay ή σε μπύρες απ την περιοχή Αμβέρσα στο Βέλγιο.

Εμφανίστηκαν προς τα τέλη του 19ου αιώνα και από τότε γίνονται όλο και πιο δημοφιλή. Τα ποτήρια τύπου Τουλίπας έχουν διάφορα μεγέθη και παραλλαγές. Τουλίπα χρησιμοποιεί και η Timmermans που είναι Lambic αλλά και η Tripel Karmeliet. Οι «Τουλίπες» έχουν ποδαράκι για να πιάνουμε το ποτήρι και να μην ζεσταίνουμε την μπύρα μας, ενώ το σχέδιο τους συγκρατεί τα αρώματα και διατηρεί τον αφρό. Εξυπηρετούν κατά την κατανάλωση στο να μπορούμε να γευόμαστε μπύρα και αφρό και όχι μόνο αφρό, όπως σε άλλα ποτήρια μέχρι αυτός να εξαφανιστεί.

Το ποτήρι της Pilsner, υπάρχει επίσης απ τα Μεσαιωνικά χρόνια. Κέρδισε όμως πολλούς πόντους στα τέλη της δεκαετίας του 1930, όπου και αναγνωρίστηκε ως το ποτήρι της Pilsner. Pilnser, θα δούμε ότι πίνουμε και σε Beer MugSeidel) ή ακόμα και σε Pint, ανάλογα την περιοχή που βρισκόμαστε, όμως το τέλειο ποτήρι είναι το Tapered Pilsner. Ψηλό και μακρύ δίνει την δυνατότητα στο ανθρακικό να ταξιδέψει απ τον πάτο στην επιφάνεια. Στενό στον πάτο, το ποτήρι, ανοίγει όσο πλησιάζει προς το στόμιο έχοντας ένα κωνικό σχήμα. Διαθέτει ένα κοντό ποδαράκι για να το κρατάμε και μια φαρδιά βάση για καλύτερη ισορροπία του ποτηριού. Εκλεκτό και φινετσάτο ποτήρι, το συναντούμε σε γερμανικές Pils όπως η Jever ή η Veltins.

Για το τέλος άφησα τα ποτήρια της Weiss. Ποτήρια που είναι χαρακτηριστικά για το είδος, αφού σπανίως χρησιμοποιούνται σε άλλους τύπους μπύρας. Στενά στον πάτο, φαρδιά στην επιφάνια. Το στόμιο δεν κλείνει όπως σε ένα Sniffer. Το ποτήρι θυμίζει ένα γυναικείο σώμα με τις ωραίες καμπύλες του, οι οποίες εξυπηρετούν στην διατήρηση του αφρού, βοηθούν το ανθρακικό στο ταξίδι του προς την επιφάνεια και φέρνουν τα ιζήματα μαγιάς που έχουν καθίσει στον πάτο κάθε φορά και πιο κοντά στο στόμα μας. Η κίνηση που πραγματοποιούμε για να πιούμε κάνουν στο εσωτερικό έναν στροβιλισμό που ωθεί τη μπύρα που βρίσκεται στον πάτο προς την επιφάνεια και μαζί ότι γεύσεις μας χαρίζει η μαγιά. Ένα ποτήρι που εξελίχθηκε κυρίως στον 20ο αιώνα και θυμίζει έντονα βάζο. Υπάρχει σε διάφορα μεγέθη, όπως σε 150ml για βαριές μπύρες αλλά και στο κλασσικό των 500ml που είναι το αγαπημένο των Γερμανών για τις Weiss τους όπως οι Arcobräu, Erdinger, Maisels κλπ. Στην Γερμανία το συναντάμε και σε μεγαλύτερα μεγέθη, για εκδηλώσεις, επετείους και συλλεκτικούς λόγους.

Σίγουρα, αν το ψάξουμε καλύτερα, θα βρούμε και άλλα ποτήρια στα οποία πίνουμε μπύρα. Τα ποτήρια αυτά στηρίζονται στα παραπάνω στυλ αλλά και όλα τα γνωστά που έχουμε ως τώρα αναφέρει. Υπάρχουν κάποια σπέσιαλ ποτήρια όπως η Μπότα ή το ποτήρι της Kwak, τα οποία αποτελούν ξεχωριστά κεφάλαια και δύσκολα τα συναντούμε σε σπίτι (εκτός αν έχει γίνει κάποια αγορά απ το internet ή κάποια μπυραρία).

Με αυτά ολοκληρώνεται ο οδηγός για τα βασικά ποτήρια της μπύρας. Σίγουρα τώρα, αν έχουμε στο μυαλό μας την κατάλληλη θερμοκρασία συντήρησης και σερβιρίσματος για κάθε μπύρα και επιλέξουμε και το σωστό ποτήρι έχουμε το 90% μιας μοναδικής γευστικής εμπειρίας. Το υπόλοιπο 10% είναι ο τρόπος σερβιρίσματος καθώς το λάθος σερβίρισμα μπορεί να καταστρέψει κάθε ταξίδι στον υπέροχο προορισμό μας.


Νικολά Ραδίσης