Από τον Κ. Κοντογιώργη


Όσο προχωράει ο Δεκέμβριος, όλο και περισσότερο μπαίνουμε στο εορταστικό κλίμα των Χριστουγέννων, πάντοτε βέβαια στο μέτρο του δυνατού για τον καθένα και όσο επιτρέπει η γενικότερη ατμόσφαιρα και κατάσταση στη χώρα μας. Ο μήνας αυτός λοιπόν είναι ο μήνας με τις περισσότερες ονομαστικές εορτές, από κάθε άλλον μήνα του χρόνου, αν δεν κάνω λάθος, ενώ η στολισμένη πόλη και οι βιτρίνες, θέλεις δεν θέλεις, σε βάζουν σε ανάλογη διάθεση.

Αφού λοιπόν περάσουν και οι γιορτές των Αγίων, Νικολάου, Άννης και Σπυρίδωνα, μπαίνουμε σε τελική ευθεία για Χριστούγεννα. Καιρός λοιπόν για να πιούμε και για να κάνουμε δώρα, αλλά και για να μας κάνουν δώρα.

Οι υπόλοιποι καλοί συνάδελφοι του HOW θα ασχοληθούν με το κομμάτι του δώρου που αφορά στα κρασιά, εγώ όμως θα προτείνω στους φίλους αναγνώστες διάφορα spirits που θα κάνουν τις μέρες που θα ακολουθήσουν να κυλήσουν πιο ευχάριστα,  γιατί, φυσικά και συμφωνώ οτι οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπων, όμως και αυτά που θα προτείνω εγώ δεν πάνε καθόλου πίσω.

Ξεκινάω με cognac

Είπαμε και την περασμένη εβδομάδα, οτι χειμώνας και cognac είναι έννοιες συνυφασμένες. Για τους θιασώτες λοιπόν αυτού του ποτού έχω προτάσεις για όλα τα γούστα και βαλάντια. Για παράδειγμα, αν κάποιος θέλει να κινηθεί σε cognac τύπου VSOP πολύ καλές επιλογές θα ήταν τα κορυφαία της αγοράς Remy Martin και Martell Mentaillon. Αν όμως θέλετε να ανεβάσετε ταχύτητα και να πάτε σε  μεγαλύτερη παλαίωση, αλλά και δαπάνη, το καταπληκτικό Courvoisier Napoleon είναι πάντα λίρα εκατό, ενώ αν πάμε σε επιλογή παλαίωσης XO, τότε τα  Remy Martin XO και Courvoisier XO είναι σταθερές αξίες. Ωστόσο, αν κάποιος θέλει να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του, ή σε κάποιον άλλο, που θα μείνει αξέχαστο, τότε Martell Cordon Bleu.

Πάμε σε αυτούς που τους αρέσει το ρούμι

Βεβαίως, κάποιοι θα πουν οτι ρούμι και Χριστούγεννα δεν είναι έννοιες και τόσο σχετικές. Εγώ θα πω οτι είναι και παραείναι και φυσικά δεν ξεχνώ την παραμονή των Χριστουγέννων του 2010 που την πέρασα με παρέα, εκτός φυσικά από την οικογένειά μου και με ένα μπουκάλι από το εξαίσιο Flor de Cana 18 ετών. Φυσικά, υπάρχουν αυτοί που τους αρέσουν τα πολύ γλυκόπιοτα ρούμια, οπότε για το Angostura τα έχουμε πει στο παρελθόν, αλλά θα τα ξαναπούμε. Angostura 1824 λοιπόν, αλλά και Angostura No1. Τέλος, το Havana Club 15 ετών δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.

Πάντα μου αρέσει να αφήνω το καλύτερο για το τέλος. Το καλύτερο βέβαια είναι  σχετικό για τον καθένα, αλλά για μένα είναι το αναμενόμενο.

Whisky

Εδώ πραγματικά δεν ξέρω από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω και όσο και αν είμαι φανατικός του malt, σε ένα blend όπως το Chivas Royal Salute ποτέ δεν λέω όχι, πόσο μάλιστα όταν έρχεται και με αυτήν την πολύ ωραία  συσκευασία για δώρο. Τώρα για όσους πίνουν malt, ή θέλουν να δωρίσουν κάποιο, εδώ πραγματικά χάνω τη μπάλα και δεν ξέρω πώς θα κάνω επιλογές. Νιώθω σαν τους προπονητές, που όταν έχουν πολλούς καλούς παίκτες ετοιμοπόλεμους στη διάθεσή τους, χρησιμοποιείται η έκφραση πως έχουν ευχάριστο πονοκέφαλο.

Πονοκέφαλο λοιπόν κι εγώ και για να μου περάσει χρειάζομαι επειγόντως κάτι από το φαρμακείο του Islay. Επειγόντως λοιπόν ένα δεκάρι Ardbeg ή ένα δεκάρι Laphroaig, με τη χαρακτηριστική οσμή κάπνας και φαρμακείου, σε συνδυασμό με  γλύκα και θαλασσινή αύρα. Θαλασσινή αύρα είπα και θυμήθηκα το σπουδαίο Talisker Port Ruighe, με τη smooth γλυκιά κάπνα του, κάτι που βέβαια διαθέτει και το εξαίσιο Bowmore 12 ετών, ενώ για το εκπληκτικό δωδεκάρι Highland Park δεν χρειάζεται να μιλήσω επιπλέον.

Όση ώρα γράφω το μυαλό μου βρίσκεται σε εγρήγορση, γιατί δεν θέλω να αδικήσω κανέναν, ενώ τώρα ήρθε η ώρα να πάω σε κάτι πιο ντελικάτο. Και όταν σκέπτομαι ντελικάτο, δύο αποστακτήρια μου έρχονται αμέσως στο μυαλό. Dalmore και Balvenie. Το Dalmore με το all time classic δωδεκάρι - διαβάστε το σχετικό άρθρο - ενώ το Balvenie έρχεται με το καταπληκτικό, μελωμένο δωδεκάρι και το μεγαλειώδες Balvenie 21 ετών, το οποίο θα σας αφήσει άφωνους.

Ξεπερνάω όλα αυτά τα απίθανα whisky από τη Σκωτία και πάω σε λύσεις από την Ιρλανδία, όπου και θα ανεβάσω ταχύτητα.

Για το Jameson τα έχουμε πει στο σχετικό άρθρο. Το Jameson Gold είναι μια πολύ  καλή επιλογή, που μάλιστα ήπια πάλι πρόσφατα, ενώ ανεβάζοντας ποιότητα και  κόστος πάμε στο λουσάτο Jameson Vintage Reserve. Πετάγομαι λίγο πιο δίπλα, δηλαδή στη Βόρεια Ιρλανδία και δοκιμάζω Bushmills 16 ετών και το σπάνιο Bushmills 12 ετών στην ιδιότροπη συσκευασία των 333ml. Ξαναπάω στο νότιο κομμάτι της Ιρλανδίας και αν θέλω κάτι μπαρουτοκαπνισμένο, πίνω το σπουδαίο Connemara, ενώ αν κάποιος θέλει, ναι μεν να δαπανήσει ένα πολύ μεγάλο ποσό, αλλά να έχει μια εμπειρία που μόνο μια φορά στη ζωή έχεις, τότε επιλέγω Midleton 1973 Cask 39810 και αφού είμαι από τους τυχερούς που το έχουν πιεί,  δεν λέω τίποτα παραπάνω.

Επιστρέφω Σκωτία και θα τελειώσω τις επιλογές μου με ονόματα και αποστακτήρια θρύλους. Είπα πριν οτι προσέχω να μην αδικήσω κανέναν και θα ήταν μεγάλη παράλειψη να ξεχάσω ένα blend σαν το Whyte and Mackay 30 ετών, αφού το μόνο που θα πω είναι πως είναι το καλύτερο blend που έχω δοκιμάσει μέχρι τώρα.

Για τα επόμενα, πραγματικά δυσκολεύομαι να βρω κατάλληλες λέξεις.

Από τα νοτιοδυτικά Highlands, την χερσόνησο του Kintyre και από την πόλη Campeltown, μια βόμβα μεγατόνων: Springbank 10 ετών και όλες οι γεύσεις σε ένα whisky.

Τέλος, δυο αδελφάκια που μοιράζονται τον ίδιο Master Distiller. Τα αποστακτήρια Benriach και Glendronach. Εδώ, ένας από τους τελευταίους εναπομείναντες μάγους του malt, ο Billy Walker, χρησιμοποιεί τις ίδιες παραδοσιακές μεθόδους και στα δυο αποστακτήρια, φτιάχνοντας whisky πολύ υψηλής ποιότητας. Benriach 12 ετών λοιπόν, σε εκπληκτική σχέση ποιότητας τιμής, ενώ για το Benriach 21 ετών τα έχουμε πει πάρα πολλές φορές.

Ένας στίχος από το ποίημα που θα πει ο μικρός μου γιος στη γιορτή του σχολείου είναι ο εξής:

Αφήστε με στον πόνο μου και στην καλή μου τύχη, στο ποίημα που έφτιαξα δεν μου έβγαιναν οι στίχοι.

Εγώ θα πω:

Αφήστε με στην καλή μου τύχη. Ο Άγιος Βασίλης μάλλον με θυμήθηκε νωρίς φέτος. Βρήκα στην αποθήκη μου ένα ξεχασμένο Glendronach 15 ετών.

Καλό Σαββατοκύριακο

Κυριάκος Κοντογιώργης


Ο Κυριάκος Κοντογιωργης ασχολείται από το 1992 με τα κρασιά και τα αποστάγματα, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας που ασχολείται με την εμπορία των συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς επίσης είναι και γνωστός συλλέκτης whisky και cognac. Είναι μόνιμος συνεργάτης του Whisky Magazine τα τελευταία χρόνια, και έχει επίσης μόνιμη συνεργασία με όλους τους μεγάλους οίκους δημοπρασιών whisky, όπως Christies, McTears, Bonhams. Η ενασχόληση του για 22 και πλέον χρόνια σε αυτό τον χώρο, του έχει δώσει βαθιά και εμπεριστατωμένη γνώση στο whisky, τόσο σε επίπεδο τεχνικών στοιχείων, όσο και σε επίπεδο ιστορικών λεπτομερειών.