Τα κρασιά του δικού μου καλοκαιριού
Από τον Τ. Πικούνη

Κάθε καλοκαίρι, εδώ και 32 χρόνια, πηγαίνω για τις θερινές μου διακοπές στο σπίτι που έχουμε στην Τσαγκαράδα, στο Πήλιο. Από το 1983 όταν αγοράσαμε με την τελευταία... ρανίδα των ελάχιστων χρημάτων που είχαμε (αλλά και που... δεν είχαμε!) το οικόπεδο με το μισογκρεμισμένο πηλιορείτικο αρχοντικό του 1906 μέχρι και σήμερα, που έχουμε πια καταφέρει να το φέρουμε στην αρχική του κατάσταση, δεν έχει υπάρξει καλοκαίρι που να μην το... αποσβένουμε, άλλοτε για λίγες μέρες και τώρα πια για αρκετές. Οι καλοί μας φίλοι, αν τους ρωτήσετε, θα σας πουν για πάρα πολλές!

Εδώ λοιπόν υπάρχει μια παρεξήγηση. Στην Τσαγκαράδα δεν πηγαίνουμε για διακοπές, αλλά μετακομίζουμε για το καλοκαίρι. Που σημαίνει ότι και εδώ δουλεύω -μερικές φορές σκληρά- κάνοντας αναγκαστικά τον κηπουρό, τον αγρότη, τον ηλεκτρολόγο, τον σιδερά, τον μαραγκό, αλλά και συνεχίζοντας ταυτόχρονα τη δουλειά μου που κάνω στο House of Wine! Ναι, όσο παράξενο ακούγεται σε κάποιους από εσάς που πιθανόν δεν είστε εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, σε μια εταιρεία τεχνολογίας όπως είναι το House of Wine, οτιδήποτε κάνω στο γραφείο μπορώ να το κάνω και από εδώ. Το εσωτερικό τηλέφωνο του γραφείου μου χτυπάει εδώ, μπορώ να συνομιλήσω με οποιονδήποτε πρόσωπο με πρόσωπο, και βέβαια μπορώ να γράψω άρθρα –όπως αυτό τώρα, να ανεβάσω οτιδήποτε από το Internet... να κάνω σχεδόν τα πάντα! Βλέπετε, αυτή η καταραμένη και πανταχού παρούσα τεχνολογία, δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε!

Μια